MY BOYISH FIANCE

Chapter 21

Kumatok ako bago pumasok sa office ng adviser namin, medyo kalmado naman ako. Alam ko naman kasi kung ano ang kahihinatnan ko sa loob

Sa ilang beses ko ba namang nag pabalik balik sa guidance office kabisado ko na kung ano ang mang yayari at di na ako dapat kabahan.

Pero, anak ng pating di ko maipag kakaila na sa kabila ng medyo kalmado kong sarili, ay nakaramdam din ako ng medyo kaba, alam kong papagalitan ko. I can't explain what I feel right now matapang naman ako dati at sanay na ako sa ganito pero iba talaga ang feeling ko ngayon eh.

Parang may mali.

"Come in" rinig kong sabi ng adviser namin

I erase all the negative vibes and take a deep breath. Para maibsan ang kaba. Ilang beses ko ding ginawa ko yun hanggang sa napag disisyunan ko ng pumasok

Dahan dahan kong pinihit ang door knob, sumilip muna ako sa loob. Malay natin pareho pala sa movie yung mang yayari. Yung tipong may nalalampungan sa loob. Echos lang

"What are you doing there miss Laurel, pasok na" sabi nung adviser namin

I open the door widely and step myself in.

"Good afternoon ma'am" bati ko

Tumango lamang siya "take a sit"

Umupo agad ako, ayaw ko namang mangalay kakatayo. Mahirap na wala pa naman tayong sweldo.

"So..."

"Anong nangyari sayo Miss Laurel? Bakit bigla ka nalang nag absent ng isang linggo?" Sinasabi ko na nga bang ito talaga ang pakay niya eh.

Pero nakakapag taka kasi bakit ako lang? Sabi ni Troy nag absent din daw si Mr Epal ah. Now im wondering if those things were true baka tinokshit lang ako ng mga hangal kong kaibigan

"Early vacation ma'am" sagot ko

Sumama ang tingin ni ma'am sa akin kaya agad akong nag kamot ng ulo

"Joke joke joke, tawa ka ma'am" ngumisi ako ng alanganin

Ano ba yan pahamak.

"Hindi nakakatawa Miss Laurel" seryoso ang mukha ni ma'am habang nakatingin sa akin

Napa seryoso na din tuloy ako

"Sorry for my absence maam, it's just that I really have to do some important matters" hah! Important matters my ass. Eh iniiwasan ko lang naman yung mr epal na yun dahil sa ginawa niya. Ah ayaw ko ng isipin. Mag momove on na ako

"Ok" she answered

Na ikinagulat ko

Ok? Ok lang yun?

Ayos ah. Sa susunod hahabaan ko na ang araw ng absent ko.

"It's not really the reason why I called you here" napakunot ang noo ko sa sinabi ni ma'am

"Eh ano po?" Taka kong tanong

"Well.." she stared at me seriously while explaining the reason why she called me.

Bagsak ang balikat ko, sobrang sama ng pakiramdam ko feeling ko mahihimatay na ako. Hindi ako makahinga. Lalo na pag naaalala ko ang sinabi ni ma'am sa akin.

Bakit kailangan pa yun? At bakit ako pa?

Ano bang trip nila sa buhay? Bakit ganyan sila? Ang sama sama nila, naiinis ako. Sa dami ba naman ng kaklase ko bakit ako pa?

Wala na ba talagang iba

Kahit iniisip ko palang yun parang nasusuka na ako.

Noo way