Bende onun peşinden çıktım.Ayağıma bişey değince çığlık attım ve Batuhan'ın t-shirtüne yapıştım ve kendimi ona çektim.
Birli ne olduğunu anlamadı ve korkuluklara asıldı elimi t-shirt ünden kurtardı.
Dengemi sağlayamadım ve az daha düşüyorken birisi kolumdan tutup kendine çekti.Tutan Batuhan'dı.
Gözlerine bakmaya başladım.Batuhanın telefonundan çıkan loş ışık ile kahverengi gözlerini mavi gözlerim ile buluşturdu.
Gözlerimiz birbirine kilitlenmişti ve kalbim hızlı hızlı atmaya başladı.
Hiç bu kadar yakından bakmamıştım ona.Saçları kumral ve gözleri kahverengi idi.
Burnu sevde ile aynıydı.Aslında benziyorlardı.Kardeşi olduğu için normaldi tabi benzemesi.
Işıklar birden açılınca hemen kendimi geri çektim.Batuhan hala bana bakıyordu.Abim yanımıza geldi ve uykulu gözleri ile
"Noluya lan napıyonuz burda niye cırladın ayrıca kızım sen"
"Abi alttan tıkırtılar geldi bende merak ettim baktım batuhan yeni gelmiş hoşgeldin falan dedim sonra yukarı çıkarken ayağıma bişey değdi bende az daha düşüyodum batuhan tuttu."
"İyi yatın zıbarın şimdi"
Abim yukarı çıkmaya başladı.Batuhan tekrar bana döndü ve farklı farklı bakmaya başladı
"Uykun varmı"
Batuhan;
"Hayır"
"Gel kahve içelim sohbet ederiz"
"Ne gerek var"
"Israr etmiyorum gelirsen gel gelmezsen gelme"
Mutfağa doğru yürümeye başladım.Bu teknik hep işe yarar.Israr etmem ve arkamdan gelir.Abimlerede yapıyordum.Ve hep işe yarardı
