about last night | johnmark

sixth

...

"Teşekkür ederim Mark... omlet için."

Gülüyordu. Niye gülüyordu ki şimdi?

"Güzel yemek yaptığımı iddia etmedim."

"Hayır, oldukça iyi yemek yaparım dedin."

Verdiğim izlenimler gittikçe güzelleşiyordu kesinlikle.

"Aç mısın peki?"

"Hayır."

"O zaman sus, doyurdum karnını."

Başını salladı sadece, hâlâ güldüğünü duyabiliyordum ben bulaşıkları toplarken.

Elime aldığım iki fincan kahve ile yanına döndüğümde ise sigarasını dudakları arasına yerleştirmişti. Yakmıyordu, yalnızca öylece duruyordu.

Ben de elimdeki fincanlarla, öylece duruyordum.

Bakışlarımız buluştuğunda fincanları masaya bırakmış ve koltukta ondan uzak bir köşeye oturmuştum.

Sanki hiç..neyse.

Çakmağının sesiyle ona dönmüştü tekrardan bakışlarım. Dalı dudaklarına daha net yaslamış, aldığı nefesle parmakları arasına sıkıştırmıştı.
Yeniden buluştu bakışlarımız, dumanı üfledi.

"Bahsettiğim ilgiyi fark ettiğine göre, dikkatlisin."

Öyle miydim?

"Evet, dikkatliyim."

Yine güldü.
Çok sık gülüyordu ve bu durum uyuz etmeye başlamıştı.

"O hâlde, farkındasın."

"Farkındayım."

Ne olduğunu dile getirmesine gerek yoktu. Tek bir ortak noktamız vardı zaten.

Dudaklarındaki dal yeniden parmaklarına yerleştiğinde donuk bakışlarımı dağıtmak istercesine bana uzattı. Dalı parmaklarım arasına aldığımda tıpkı onun gibi yaslamıştım dudaklarıma. İçime çektiğim nefes ile birlikte gözlerimi kapadım.

Soluklarını duyabiliyordum.

Araladığım gözlerimin ardından nefesimi aramıza bıraktım. Bakışlarım parmaklarına yeniden uzattığım sigaradaydı.

"Bayağı seviyorsun, sigarayı."

Dalı kavradı ve hiç beklemeden yasladı dudaklarına.

"Sadece keyifliyken içiyorum."

Yüzümdeki soru sorar ifadeye karşılık devam etmişti.

"Evet Mark, beni genelde sigara içerken görüyorsun. Ya da, fark ediyorsun."

"Mutlu bir insansın demek ki."

"Mutlu oluyorumdur belki de."

Elimdeki ve bugün için kaçıncı olduğunu bile bilmediğim kahveyi içmek adına fincanı dudaklarıma götürdüm. Alıştığım sıcak sıvı boğazımı bu kez çok daha fazla yakmıştı.

Net bir adam değildi. Ancak, güzel oynuyordu.

Sessizliği bozan yine o olmuştu.