𝐜𝐨𝐮𝐬𝐢𝐧 ↬ 𝐯𝐦𝐢𝐧 ✓

3.4

*
Haziran Ayı ( Yazar niye zaman diliminde ileri gidip duruyorsun 😔🥺)

-Jimin, Jungkook, Seokjin, Namjoon, Hoseok, Yoongi-

Jungkook
Hazır dimi her şey

Jimin
Evet bekliyorum

Namjoon
Yarım saate gelirler, hava limanına gelmişler demiştin

Jimin
Bekliyorum 🥲

Yoongi
Taehyung bir şey yazdı mı sana

Jimin
Hayır, dün yarın görüşürüz yazmıştım görüldü atmış

Seokjin
Bekleyelim bakalım

Hoseok
Offf

*

Taehyung bugün geliyordu. Yani dün amcamın söylediğine göre geleceklerdi. Balkona oturmuş, karnımı ağrıtan soğuk zemine rağmen gözlerimi yoldan çekmiyordum. Onu çok özlemiştim, aramızı düzeltecektim. Şakasına bile onunla dalga geçmeyecektim. Nereden geliyor bu iyilik meleği diye sorarsanız bende bilmiyorum. Tek istediğim onunla eskisi gibi olmak belki eskisinden daha yakın.

Zaman akıp giderken kalbim daha da çok hızlanıyor nefes almakta zorlanıyordum, gördüğüm her arabada ayağa kalkıyor evimizin yanından geçmesiyle yerime oturuyordum, hayır delirmedim.

Küçük bir taksi evin bahçesine doğru girdiğinde yerimden hızlıca kalkıp arabaya doğru ilerlemiş, arabadan çıkan amcam ve yengemle kaşlarımı çatmıştım.

"Vay Jimin bizi mi bekledin?"

"Hoşgeldin amca, Taehyung nerede? Sonradan mı gelecek?"

"Taehyung gelmeyecek, mezuniyet ve açacağı butik için kaldı"

"Ne? Geleceğini söylemişti"

"Maalesef"

Ne demek gelmiyordu? Neden gelmiyordu? Madem gelmeyecekti neden geleceğine dair söz vermişti? Her yıl gelirdi aramız nasıl olursa olsun burada olurdu bu yıl niye gelmedi?

Benim yüzümden, benden utandığı için belki benden rahatsız olacağı içindi? Telefonumu elime almış, evden çıkıp Jungkook'a doğru ilerlemiştim. Herkesi eve toplamasını söyleyen bir mesaj atıp yürümekte zorluk çekerek ilerlemeye devam etmiştim.

Bacaklarım titriyordu ağlamak istiyordum, şaşkındım, üzgündüm, birazda kızgın. Ellerim Taehyung'un numarasına gitmiş gelen telesekreter ile sinirden dolan gözlerim görüşümü iyice bulanıklaştırmıştı.

"Amk Taehyung'u"

25 dakikalık yolun nasıl 10 dakika gibi gelip geçtiğini anlamamıştım bile kapıyı çalmadan içeriye girmiş, kendimi direkt boş koltuğa atmıştım. Evdeki herkes bana şaşkın bakışlarını gönderirken elimdeki Cooky yastığını okşamış, derin nefes alıp tutmaya çalıştığım göz yaşlarım ile konuşmuştum.

"Taehyung yok, gelmemiş, telefonlarımı da açmıyor, sattı işte, bir de geleceğim demişti"

"Hayda"

"Napcaz?"

"Bi sik yapmayacağız gelseymiş"

"Ayıp etti yemin ederim"

"Yüz vermeyecektik boşuna"

"Belki başka bir şey vardır"

"Söyledim diye gelmiyor işte, bir daha asla gelmeyecek biliyorum, eskiden küçük olduğu için gelmek zorundaydı ama artık o da yok"