*Bu bölüm 20/09/2015 tarihinde düzenlenmiştir.
Not: Bölümlerin bundan sonraki kısmını James'den okuyacaksınız.
BÖLÜM 17|| KAYIP
13 Haziran 2015
Gözlerimi açtım. Bir süre ne olduğunu hatırlamak için tavana odaklandım. Her şey yavaşça netleşmeye başladığında hızla yataktan kalktım ve başımın dönmesine rağmen adımlarımı hızlandırıp odamdan çıktım.
"James? Dinlenmen gerek, tatlım."
Merdivenin korkuluklarına tutunarak anneme baktım.
"Thia nerede?" dedim ona yaklaşarak.
Gözlerini benden kaçırdıktan sonra yavaşça yutkundu. Ağzında birkaç laf gevelemeye başladığında ona bir adım daha yaklaştım.
"THİA NEREDE?"
Annem oldukça yüksek çıkan sesimden irkilerek birkaç adım geriye gitti. Gözlerimi kısıp ona bakmaya devam ettim.
"Anne bana cevap ver!"
Annem sessizce ağlamaya başladığında kaşlarımı çattım.
"BABAM NEREDE?" dedim bu sefer bağırarak.
Annemin omuzları sarsılmaya başladığında dişlerimi sıkarak yanına gittim.
"BANA CEVAP VER!"
"Ne oluyor burada?"
Merdivenden gelen sesle babama döndüm. Yaşıyordu. Annemin ağladığını görünce beni iterek onun yanına gitti. Onu sakinleştirmek için konuşurken arada bana bakıyordu. Sessizce onları izledim. Annem sakinleşmeye başladığında ona odaya gitmesini söyledi.
"Tatlım, sen odana geç lütfen. James sakinleşince seninle konuşacak."
Annem başını salladıktan sonra tedirginlikle bana baktı ve odasına girdi.
"Thia nerede, baba?" dedim öfkeyle.
"Sakin ol-"
"Sakin falan olmayacağım. Soruma cevap ver!"
"BİLMİYORUM!"
Babama baktım. Ciddiyetle beni inceliyordu. Farkında olmadan yumruk yaptığım elimi duvara geçirdim. Babam yumruk attığım elimi sıkıca tutarak beni sertçe kendine çevirdi.
"Kendine gel, James! Onu bulmak için bana ne biliyorsan anlatman gerek."
Karmakarışık düşüncelerim beni boğarken yavaşça odama girdim. Babam arkamdan gelip koltuğa oturduğunda ona baktım. Ne söylemem gerektiğini bilmiyordum. Ona güvenmem gerektiğinden emin olamıyordum.
'Nitekim babanda emirler üzerine çalışıyordu, James. Unuttun mu?' Tanıdık konuşma zihnime dolarken, çaresizce gözlerimi kapattım.
"Bana ne olduğunu anlat." dedi babam sakince.
Bir süre ona baktım ve daha sonra karşısına oturarak anlatmaya başladım.
"Eve geliyordum. Arabanın önünü kestiler. Kavga ettik ve sonra bayıldım sanırım... Uyandığımda karanlık bir odadaydım. Beni bağlamışlardı. Çok geçmeden geldiler ve beni dövdüler."
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Emir Emirdir
Action"Uykum vardı ve düşünmeyi bıraktım. O an oradan çıkmak istemiyordum. Olduğum yerde kalıp ölmek istiyordum sadece... Öyle de yaptım. Kaldığım yerde hareket etmeden yatmaya devam ettim. Sesimi çıkarmadım. Omzum yanmaya devam ederken artık ölmem...
