9-Bana Yaklaşma ♾️

96 12 110
                                    

Babam gelmişti..

Uzun zaman önce beni görmeyi reddedip bir çöp parçası gibi Kore'ye dönmem gerektiğini vurgulayan babam gelmişti..

Nedensizce korku basmıştı ve ben ne yapacağımı bilemez şekilde ayağa kalkıp koşmaya başladım. Odadan çıkıp kavga alanından hızlı şekilde sıyrılıp dışarı çıktım. Gitmem gerekiyordu, uzun zamandan sonra neden gelmişti diye düşünüp durmaya başladım. Arabanın yanına kadar geldiğimde araba kapısını açamadığımda farkettim o an arabayı kullanan kişinin ben olmadığını o an dönüp Yoongi veya korumalardan anahtar almak için ama o an biri kolumdan tutup çekti. Bu Yoongi'ydi. Bana o kadar endişeli ve nefes nefese kalmış şekilde baktığını görünce bir şey demem gerektiğini düşündüm ama bir yandan da diyemedim. Sadece buradan gitmem gerekiyordu. Gücümü toplayıp konuşmaya başladım.

-"Bana anahtarı ver, gitmem gerekiyor. Flashı Seok Jin'e sen verirsin. Lütfen soru sorma. Sadece ver."dedim titrediğimi bile konuşurken farkettim.

Ama o anda hiç beklemediğim bir şey oldu. Kendi adamlarım ve Yoongi bana silah doğrulttu.

Etrafta 10'dan fazla korumayla birlikte Yoongi de silah doğrulttmuştu.

Sinirden gülmeye başladım. Gittikçe daha çok korkmaya başladım ... babamın yanına gidip onca aydan sonra niye geldiğini sormam gerekiyorken şimdi gitmeme bile izin verilmiyordu..

-"Gidemezsin.."dedi sesi o kadar çok titredi ki..

O an nedensizce daha çok korkmaya başladım. Anlamışlar mıydı benim Jimin olmadığımı.. Hala nefesimi kontrol edemezken konuşmaya başladı.

-"Gidemezsin anlıyor musun Jimin? Ben seni ne zamandır arıyorum biliyor musun? Seni bulmuşken yine kaybedemem. O gün de böyle gideceğim deyip bir daha dönmedin. O gün gitmene izin verdim ama yine bir şey diyemeden gidiyorsun. Gidemezsin Jimin."dedi gözlerinden yaşlar akarken. Bir yanım benim Jimin olmadığını anlamadığına sevinirken öbür yandan da üzüldüm.

Jimin'i ikinci kez kaybetmek istemiyordu bunu anlayabilirdim ama geri dönecektim sonunda.

-"Yarın geri döneceğim. Neden anlamıyorsun. Sadece anahtarı ver diyorum sana." dedim titrememi durduramadığım halimle.

O sadece ağladı. Kafasını salladı hayır anlamında. O kadar silahın bana dönük olması daha korkunç hissettiriyordu. Delirmiştim ve ne yapacağımı bilmiyordum. Bir an önce gitmeliydim babamın yanına, ama Yoongi'ye  bu durumu nasıl  anlatacağımı bilmiyordum. En sonunda dayanamayıp silahının önünde durdum.

-"Delirdim Yoongi, delirdim. Şimdi bu anda gitmem gerekiyor. Lütfen daha fazla delirmeme sebep olma. Sadece gitmeme izin ver. Eğer gitmeme izin vermiyorsan vur beni. HADİ VUR."dedim ve silahın ucunu kafama getirdim ve gözlerimi kapattım. Ama o an hiç beklemediğim bir şey yapıp silahı bıraktı ve silah yere düştü.

-"Bana geçmişin aynısını yaşatıyorsun Jimin. Kaybolduğun gün de böyle davrandın. Gitmene nasıl izin veririm, sende beni anla. Kaybetmek istemiyorum yine seni. Asıl ben delirdim."dedi ve ağlamaya başladı. Korumalar bu duruma hiç şaşırmış gibi gözükmüyordu. Belli ki bir çok kez böyle Jimin'in karşısında ağlayan Yoongi'yi görmüşlerdi. Nedensizce canım acıdı ve onun kollarından tuttum.

-"Geri döneceğim diyorum sana. Geçmişteki ben değilim artık. Sana söz veriyorum."dedim ama hayır anlamında kafasını salladı ve yerdeki silahı alıp tekrar doğrulttu bana.
Yanımda ki  korumanın bir anlık şaşkınlığıyla silahını alıp kendi kafama doğrulttum.

-"Eğer gidemiyorsam, ben kendimi öldürürüm...Öldürürüm kendimi." deyip tetiğin kilidini açtım ve tam gözlerimi kapatıp tetiğe basacağım anda Yoongi benim elimdeki silahı itti.

Yayımlanan bölümlerin sonuna geldiniz.

⏰ Son güncelleme: Jun 08, 2021 ⏰

Yeni bölümlerden haberdar olmak için bu hikayeyi Kütüphanenize ekleyin!

This Life İs Not MineHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin