Tanışamadık

2.1K 194 70
                                        

Baturay'dan Devam

Kumru apartmana girmesine rağmen yaklaşık yarım saat uzaklaşamadım.

O an onu panik yapıp öpmüştüm. Sonrasında çok güzel utanmıştı.

Telefonum çalınca arayana baktım. Kayahan arıyordu.

Telefonu açtım ve neşe dolu bir seste "Efendim." dedim.

"Yarım saate her zamanki kafeye gelsene." deyince "Niye?" diye sordum.

"Esila gelmemizi istedi. Tuhaftı." dedi.

"Bir şey olmadı, değil mi?" diye sordum.

"Bende anlamadım." deyince "On dakikaya gelirim. Zaten dışarıdayım." dedim.

"Tamam, orada buluşuruz." dedi ve telefonu kapattı.

Kumru'nun halini düşünürken yürümeye başladım. Beni her seferinde etkilemeyi başarıyordu.

Dediğim gibi on dakika sonra her zaman buluştuğumuz kafedeydim. Ayrıca ablama geç gelebileceğime, bizimkiler ile birlikte olduğuma dair mesaj atmıştım.

Bizimkiler bir masaya oturmuş, sohbet ediyorlardı.

"Ne oldu, Esila?" diye sordum ve masaya oturdum.

Esila benim kardeşim gibiydi. Bir haftaya kadar Bursa'da yaşıyorlardı. Babasına iş teklifi gelince İstanbul'a taşınmışlardı.

"Sen okuldan çıktıktan sonra Kumru'nun arkadaşı Atiye geldi. Kayahan'ı sinirle götürdü. Bende Timuçin ile yalnız kaldım." deyince "Timuçin iyi çocuktur ama bir yanlışı mı oldu? Öyleyse söyle, halledelim." dedim.

"Hayır, tanışmak istedi. Bende heyecanlandım. Neden tanışmak istiyorsun, amacın ne gibi bir sürü soru sordum." dedi.

Esila'nın bir özelliğiydi bu. Heyecanlandı mı aklına gelen her soruları sorardı. Kısacası saçmalardı.

"Timuçin de özür dilerim, yanlış bir şey yapmak istememiştim diyerek heyecanlandı. Sonra ikimizde saçmalamaya başladık. En sonunda tanışamadık." dedi.

"Senin moralin buna mı bozuldu?" diye sordum.

Dudağını büzdü ve "evet" anlamında kafasını salladı.

"Sen bunu dert etme, Kumru ile yakınlaştım. Bir ara onun arkadaşlarını da çağırır, bir yerde otururuz. Öyle konuşursunuz." dedim.

"Gerçekten mi?" deyince "Gerçekten." dedim.

"Teşekkürler." diyerek gülünce gülümsedim.

"Kayahan, Atiye'nin seninle derdi neymiş?" diye sordum.

Kayahan derin bir nefes aldı ve olanları anlatmaya başladı.

Battaniye'm/ TextingHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin