Battaniye'm/ Texting

Acıyor

Atiye'den Devam

Okul çıkışı peşime takılan Osmanlar ile ofladım. Yine ne istiyorlardı?

Onları görmezlikten gelerek hızlıca yürümeye başladım.

Osmanlar diye bahsettiğim kişiler Semih'in arkadaşlarıydı. Semih ise bana takıntılı, şeref yoksunu bir mal.

Çıkmaz sokağa girdiğimde ağır bir küfür savurdum.

"Bizimle gel. Semih seni bekliyor." diyen Osman'a orta parmak çektim ve "Adam olan gelir yanıma, öyle konuşur. Ben kimsenin ayağına gitmem." dedim.

"Bunu yanına gittiğimizde söylersin." deyince "Götürmeyi denesenize." dedim.

Osman bana doğru yaklaşırken yumruğumu sıktım.

Cebinden bıçak çıkarınca "Lan adam olan böyle bıçakla mı gelir?" diye sordum.

Hiçbir şey demeden bıçağı bana doğru savurdu.

Hızla geriye kaçarken ne yapabileceğimi düşündüm.

İyi, hoş dövüşebilirdim ama bıçaklı bir kavgada üçe tek yenebilecek kadar güçlü değilim.

Osman tekrar bana doğru bir adım atınca yana kaydım ve diz kapağına sert bir tekme attım.

"Seni küçük kaltak." diye küfredince sinirle "Kaltak; iffetsiz, namussuz kadın, orospu olanlara denir. Kendini zorla bir yere götürmeye çalışan şeref yoksunlarından kendini koruyana denmez!" dedim.

Osman sinirle yanındaki iki kişiye "Şu kızı halledin." dedi.

Sanırım bunların adı Yasin ve Recep'ti. Yasin ve Osman bizim okuldaydı.

"Şansınızı zorlamayın." dedim sinirle.

Recep, Osman'ın elinden bıçağı alınca sessizce yutkundum. Recep kıt beyinli, sert birisiydi.

Tam gerileyecekken bıçakla boynumu kesti. Kanın vücudumdan çıkışını hissederken elim boynuma gitti. Fazla derin değildi ama canım çok yanıyordu.

"Lan ne oluyor orada?" diye bağırarak yanımıza gelen Kayahan ile üçü de kaçtı.

Acıyla yere düşerken Kayahan yanıma geldi ve kravatını çıkarıp boynuma baskı uygulamaya başladı.

Boştaki eliyle ambulansı ararken kolunu tuttum.

Gözümden bir yaş akarken "Canım yanıyor." dedim.

"Tamam, birazdan ambulans gelecek." dedi.

Gözüm kararmaya başlarken "Üzgünüm." dedim.

"Atiye biraz daha dayan lütfen." derken gözü dolmuştu.

"Daha erken gelemediğim için üzgünüm." duyduğum son sözler oldu.