Oğuzhan: ne sanmıştın?
Oğuzhan: seni hala sevdiğimi mi?
melodi: Salağım belki ama kör olan kuşkusuz sensin.
melodi: Sana bir kere bile aşkla bakmayan gözlerimi göremeyip sevdiğimi sanmışsın.
melodi: Çok yazık.
Artık sevgilim evine çıkıyordu. Mutluluktan havalara uçmamak için hiçbir sebep kalmamıştı.
Evden çıkıp sitede Oğuzhan'ların evine doğru ilerlemeye başladım. Her adımımda kalp atışlarım iki kat daha fazla hızlanıyordu. Birkaç dakikanın ardından villa görüş alanıma girdiğimde adımlarımı daha da hızlandırdım. Arabaları evin önündeydi.
Demek ki gelmişlerdi.
Zile birkaç defa basmamın ardından kapıyı Batı açtı. "Hoş geldin Melodi." Yorgunluğu yüzünden belliydi fakat yine de iç ısıtan gülümsemesini eksik etmemişti. "Hoş buldum. Oğuzhan nerede?"
"Odasında dinleniyor."
Merdivenleri ikişer ikişer çıktıktan sonra odasının kapısını tıklattım. "Girebilir miyim?"
Kapının ardından bitkin sesi geldi. "Girebilirsin bebeğim."
Hevesle kapıyı açtıktan sonra temkinli adımlarla Oğuzhan'a yaklaştım. Sırtını yatağının başlığına yaslamış bir şekilde uzanıyordu. Çok uykusu olduğu gözlerinden belliydi. Yanına iyice yaklaşıp kollarımı beline sardım. Mis kokan kokusunu ciğerlerime doldurdum.
Artık hastane kokmuyordu.
"Seni çok özlemişim sevgilim." Sesini duyduğumda gülümsedim. "Ben de seni keloğlan, ben de seni."
-
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
2.304 beğeni
ozturkoguzh: sen yanımdayken aşamayacağım hiçbir zorluk yok sevgilim. @melsoykirr
