manolya | texting

tutsan elimden giderdik u z a y a (gider miydik?)

manolya:
annem sana günlüğümü vermiş!
14.32

manolya:
o hikaye benim günlüğümde yazdıklarımdan meydana gelmiş.... hani şu tiyatroda sergilenen hikaye.
14.33

manolya:
günlüğün hepsini okudum deme bana...
14.34

manolya:
bir de sen bunun için benden izin aldın mı?
14.34

turan:
o günlüğün her bir sayfasında adım o kadar çok geçiyordu ki, izin almaya gerek görmedim
14.35

turan:
bir de sen, benden habersiz beni, kendini benimle bütünleştirecek kadar çok sevdiğinde benden izin almadın, bundan da güç aldım
14.36

turan:
üstüne yine sen, benim kalbimi çalarken de benden izin almadın,
14.37

turan:
bu şekilde izin yönünden bana bayağı borçlu oluyorsun...
14.38

turan:
borcunu ödemenin çeşitli yolları var, hayatını hayatıma bitiştirmek mesela
14.39

turan:
ama ben buna layık olmadığımdan, benden olsun diyorum
14.40

manolya:
her şeyden bağımsız bir şey söylemek istiyorum
14.41

manolya:
duyguyu mahvettin şu an, beni de karmakarışık bir ruh haline soktun.
14.42

manolya:
bir, az önce bir aşk itirafı senin tarafından mahalle esnafı kıvamında katledildi
14.43

manolya:
iki, birbirimize hislerimizi mesaj üstünden itiraf etmemizi geçtim
14.44

manolya:
yine kendini suçlaman
14.45

manolya:
az önce günlüğümü okuduğun için beni saran utanç bunun yüzünden yerini bir sinire bıraktı
14.46

manolya:
topla çabuk ortalığı
14.47

manolya:
bıktım senin kendini suçlamalarından
14.48