Love Inspiration

*3*

###

*3*

"Ryne! Wait up!" Habol hiningang sabi ko. Tumatakbo ako ngayon para habulin siya na ilang metro na ang layo sa akin.

I've been following him eversince that time when I thought about that plan.

"Ryne!!! Wait! Naririnig mo ba ako?" Pasigaw na sabi ko. Kainis naman ang lalaking 'to. Hindi man lang ako hinihintay.

Ay oo nga pala. Ako nga ang humabol sa kanya habang nag-jojogging.

Ano bang pinanggagawa mo Hollie? Tanong ko sa isip ko. Sa totoo lang timing ang pagpunta ko dito.

Maaga pa akong nagpunta kanina sa boardwalk para maabutan si Ryne. At 'yun naabutan ko nga siya at hinahabol ngayon.

Pinasya kong magpahinga muna. Nakahawak ako sa magkabilang baywang ko habang habol na habol ang hininga. Ngayon lang ako ulit tumakbo ng ganito kalayo.

Kinuha ko ang bottled water sa backpack ko. Ininom ko iyon. Inubos ko ang tubig dahil parang dehydrated ako sa kakatakbo.

Humanap ako ng mauupuan na bench. Nang may makita na ako ay naglakad ako papunta doon. Umupo na agad ako dahil bakante naman ang bench.

Inayos ko ang sarili ko. Nang makahinga na ako ng maluwag ay nilibot ko ang paningin ko para mahanap si Ryne. As usual, tumatakbo pa rin ito. Hindi niya pa rin ako pinapansin. I sighed.

Paano ko ba maisasakatuparan ang plano ko? Dapat partners kami ni Ryne dito.

I need his cooperation. Big time.

Ngunit wala sa isip nito na tulungan ako. Yumuko at pumikit ako para mag-isip. Nang minulat ko ang mata ko ay may nakita akong isang pares ng sapatos sa harapan ko.

"What are you doing here?" Ani Ryne.

Ngumiti ako bago siya hinarap. "Jogging." Simpleng sagot ko.

"Really?" He said sarcastically. "I know you're following me. Ilang linggo ko ng napapansin iyon. Care to tell me what you were up to? I need a direct answer from you. I want the truth, Miss."

Napanganga naman ako sa sinabi niya. Straight-forward siya. Nahuli niya agad ang plano ko. I didn't think he would quickly noticed.

"Okay, okay. You got me. Look, I'm sorry for following you. Please don't get mad at me. But I need your help." I said with pleading eyes. Hindi ko alam kung gumagana ba ang charms ko kay Ryne. Please work. Hindi ko pa naranasan na hindi pinagbibigyan kung may hinihingi akong pabor.

"What do you need?" He asked while looking at me with a blank expression. Why is he so cold? Nilalamig na ako sa kanya.

"I need you to accompany me in a party. Be my escort please. Wala akong ibang kilalang lalaki. Please help me." I said with tears in my eyes. I'm desperate. Pumayag ka na, Ryne. No one can escape my cute charms.

Natigilan siya. Tinitigan lang ako ni Ryne. Wala akong mabasang ekspresyon sa kanya.

"No. It's troublesome. I'm sorry but I'm busy. Find someone else to accompany you, Miss." His tone is marked with finality.

"Wala na ba akong magagawa para mapapayag ka? Hindi ko naman hihingin ang tulong mo kung hindi ko talaga lubos na kailangan. Name something or anything that you need and I'll give it to you sa abot ng aking makakaya. Please. I'm begging you." Umiiyak na talaga ako. Please accept my favor, Ryder Neon Uptone.

"I'm sorry but I can't. I'm really busy, Miss." He said again with a blank expression.

"I'm Hollie Enna Cordelia for your information. Please stop calling me 'miss'. Bestfriend kami ni Irra." Umiiyak pa rin ako. Totoo na ang pag-iyak kong ito. Hindi na ito isang palabas.

"I'm sorry. But if you want I can call someone else to be your escort. I'm really sorry, Hollie." It's nice to hear your idol from a well-known boyband say it. Parang dream come true. But now I'm having a nightmare because he's not going to accept my favor.

It's time for me to let him feel guilty. "No, thank you. I can find someone else. I take back what I said a minute ago. Don't think about it. Thank you again. I'm sorry for wasting your time." I smiled at him. I run as fast as I could to get away from him.

I know it was a bad idea. Kainis naman! Mukha tuloy akong feeling close kay Ryne. Kailan pa kasi ako naging walang hiya? I'm too shy for these kind of things but I did it anyway. Kailangan ko ng Plan B.

I called a taxi and told him my address.
Huminga ako ng malalim dahil pagod pa rin ako sa pagtatakbo kanina.

Waste of effort. Gusto kong umiyak ulit. May nagbabadyang luha sa aking mga mata. Inabot ko ang panyo ko sa aking bag. Pinunasan ko 'yon.

"Okay ka lang po ba, Ma'am?" Tanong ng driver.

"Opo. Huwag niyo po akong alalahanin." I smiled at the taxi driver. Tumango naman ang driver at tinuloy ang pag-coconcentrate sa pag-didrive.

Nakarating na kami sa subdivision at pinakita ko ang mukha ko sa guard at nginitian ito. Sa Dwayne Rosy Village na isang exclusive and secured subdivision. Pinapasok naman kami agad.

Nang nakita kong malapit na ako sa bahay ay sinabihan ko na si Manong Driver. Binayaran ko ito ng sobra.

Bumaba na ako at nilabas ang susi ko. I went inside our mansion. Nilibot ko ang paningin ko. As always, wala pa dito si Mommy at Daddy.

Nakasalubong ko ang isang maid namin.

"Miss Hollie, may kailangan po ba kayo?"

"May iced tea po ba? I'm thirsty."

"Oo meron po, Miss. Teka lang po kukunin ko lang sa ref."

I waited for my drink sa counter table at umupo sa isang silya na nandoon.

"Eto na po, Miss."

I smiled before getting the drink. "Thank you, Fril." Inisang lagok ko lang ang baso ng iced tea dahil nauuhaw talaga ako. Inabot ko sa kaya ang basong wala ng laman. I thanked her again.

Tumayo na ako sa pagkakaupo at pinasyang umakyat papunta sa silid ko.

My room is full of BLUE X-RAY'S posters and merchandises. A room with shades of blue and pink. Consisting of a queen-sized bed, carpeted floor, comfort room with bath tub in it, dresser, walk-in closet, flat screen TV, laptop, sofa bed and etsetera. All the material things. Name it. I have them here in my room.

But I don't really care about these things. I'm longing for my parent's time and care.. They are always busy. They have no time for me as their daughter. We just talked with short conversations. Plainly "How was school?" and "Is your grades okay?"

That's what they are always asking me over and over again.

Humiga ako sa kama ko. Nakatingin ako sa ceiling. Tinitignan ko ang chandelier.

So pretty to watch the designs but too bright that it can cause your eyes to hurt.

Ang sakit. My heart stings.

Why are they so near yet so so far? But I still love my parents eventhough they have no time for me.. They are still my inspiration.

That's why I always try my best in everything I do to make them proud at me. I'm Goody-Two-Shoes because of them..

One day it will change... Or so I thought.

###

= IrsBlueGreen =