ရှောင်းကျန့်နဲ့အရှင် နန်းဆောင်ထဲမှာရှိနေချိန်တွင် ရှောင်းရီကရောက်လာလေသည်။
အခန်းထဲဒုန်းဆိုင်းဝင်လာတဲ့ ရှောင်းရီကိုကြည့်ရင်း အရှင်ကမျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။
"ရှောင်း အဲ အရှင်"
ရှောင်းရီကရောက်လာပြီးမှ အရှင့်ကိုမြင်တော့ကိုယ်ရှိန်သတ်သွားသည်။
"မင်းသမီးရှောင်းက ဘာကိစ္စတွေရှိနေလို့ ကိုယ်တော့်ကြင်ယာတော်ဆောင်ဆီ မနက်အစောကြီးရောက်လာရတာလဲ"
"အာ အဲ့ဒါက ဒီလိုပါအရှင် ခမည်းတော်က သေချာမှာလိုက်ပါတယ်
မောင်နှမချင်းစကားစမြည် ပြောဆိုဖို့ကို"
"ဒါဆိုလည်း နောက်မှပြန်လာခဲ့ ကိုယ်တော်နဲ့ကြင်ယာတော်က မနက်စာသုံးဆောင်ပြီးရင် သွားစရာရှိသေးတယ်"
"မှန်လှပါ အရှင်"
ရှောင်းရီ ရှောင်းကျန့်ကိုခိုးကြည့်မိတော့ သူကအရှင့်ရဲ့လက်မောင်းတွေကြားထဲမှာရှိနေသည်။
သူမက ယောကျာ်းတစ်ယောက်ကိုမှီခိုနေတဲ့ သူမမောင်ကို ရွံရှာစွာကြည့်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
အရှင်ကထိုမိန်းမရဲ့အကြည့်တွေကိုမြင်ပြီးနောက် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။
"တောက်"
"စိတ်လျော့ပါ အရှင်"
"ကိုယ်တော်ဘယ်လိုလုပ် စိတ်လျော့နိုင်မှာလဲ "
"ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်".
"မင်းမှာ ကိုယ်ဝန်ကြီးနဲ့လေ စိတ်ရှုပ်မခံနဲ့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ "
သူတို့နှစ်ယောက် မနက်စာသုံးဆောင်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူဌာနချုပ်သို့သွားရန် ပြင်နေစဥ် အရှင့်ရဲ့နောက်လိုက်ဆီကနေ အရေးကြီးသတင်းတစ်ခုရတာကြောင့် အရှင်ကအလျင်အမြန်ထွက်သွားသည်။
ဘာမှန်းသေချာမသိလိုက်တဲ့ ရှောင်းကျန့်ပင် အရှင်ထွက်သွားရာဘက်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ခန့်မှန်းမိသွားသည်။ မိဖုရားတစ်ခုခုဖြစ်နေပြီထင်ပါ့။
နေ့လည်စာစားချိန်ထိပြန်မရောက်လာတဲ့အရှင်ကြောင့် ရှောင်းကျန့်နေ့လည်စာကိုတစ်ယောက်တည်းစားထားလိုက်သည်။
