Knot with you

twelve knot

*Life is too short, but, In the end, it's not the years in your life that count. It's the life in your years*

Minsan tayo hindi natin pinapahalagahan ang bagay na nasatin hanggat hindi ito nawawala , im not generalizing but its true..

PHOEBE'S POV

nagising ako ng mabigat ang pakiramdam, parang ang daming nakakabit sa aking katawan, i can't explain, i can't even open my eyes, I growl, nakaramdam nanaman ako ng pagkirot sa aking buto.. kaylan ba to matatapos? Marami pa kong dapat gawin at higit sa lahat, i still have children to look for,

Pinilit kong imulat ang aking mata, kahit malabo pa ito i can see na puro puti ang paligid ko.. oh God nasa langit na ba ako?

Iginiya ko ang ulo ko sa mga boses na naririnig ko

"Kaylangan na tong malaman ni Tristan, ng pamilya niya, we need a bone marrow donor Alli" narinig ko ang isang pamilyar na boses ng babae, at Alli? Best friend ko yun ah

"But mmy, i know her mas makakasama kung makikita niya ang mga taong ayaw niyang makita" it was Alli.. why i cant speak?

"But-"

"Mmy, please i-check natin if pwede akong donor,, i'm willing to donate"

"Iha hindi iyon madali , madaming symptoms,delikado, lalo na sa kundisyon mo ngayon, paano nalang ang pinagbubuntis mo? Lumalala na siya, we need to do it as soon as possible" napakunot ako ng noo, hindi pa nila ako napapansin but i guess nasa hospital ako, dahil sa dami ng medical machines around me.. i growl para makakuha ng atensyon

"Oh God gising kana" pasigaw na sabi ni Alli, i clear my throat

"What do you mean? Anong ginagawa ko dito?" Lumapit ang isang mid-40's na babae, oh it was tita Lucy, Ethan's mom

"I-check ko lang ang vital signs mo, how was you feeling?" Tanong nito

"Parang ang tagal ko na pong tulog? Tsaka kahapon okay pa ko,eh bakit ang dami ng nakasaksak na kung ano sakin?" Nag-aalangan ko pang tanong..

"Iha, you slept for almost 2 months-"

I cut her .. " 2 months?.. pano nangyari iyon?.. gosh.. i need to get out of here yung mga anak ko hinihintay nila ako"

"Your cancel cells are too strong , mabilis nitong sinisira ang immune system mo iha, and we need a bone marrow transplant as soon as possible, and you're not yet allowed -"

"Tita hindi pwede.. pano -"

Alii cut me off .. " calm down, wag matigas ang ulo , they are fine, what important right now is your condition, we need to tell your parents about this, sila lang ang makakatulong sayo sa ngayon they need to know this because one of them may help you and donate a bone marrow" my jaw dropped

"No.. wala silang pakialam.. it doesn't work, okay lang ako.. kaylangan ko ng bumalik ng Australia" pinipilit kong tumayo pero ayaw gumalaw ng katawan ko

"Tita, why i can't even move?" Mangiyak ngiyak kong tanong..

"Mahina ka pa.. we conduct a chemo yesterday iha.. pahinga ka lang muna" i can't believe this, bakit kaylangan ko tong danasin , ano bang kasalanan ko?

"Shh.. im here, I'm really sorry best i can't do anything, hindi ako pwede maging donor, kawawa naman ang inaanak mo"

"Buntis ka?" Nakangiti kong tanong

"Yes best, kaya pagaling ka na para masamahan mo kong mag-shopping for my baby" i chuckle and nodded

I sigh , paano nalang ang mga anak ko kapag nawala ako, hindi sila pwede kay Troy at Meg, how can they build their own family kung may nakikisalta sa kanila, i look at Alli and smile , even dito sa best friend ko hindi pwede they have their own lives too.. sa magulang ko? Imposible ako nga hindi nila inalagaan anak ko pa kaya?.. kung kay Tristan? Tanggapin kaya niya ang mga ito?