Wreck it Namjoon

Part 5

تقریبا سه ساعت بود که جین در حال استفاده از ماشین جدیدش و پیستی که نامجون درست کرده بود، بود.

برعکس چیزی که نامجون انتظارشو داشت اون بچه خیلی زود رانندگی رو یاد گرفته بود. انگار که جین همه چیزو از اول بلد بود ولی چون خیلی وقت بود استفاده نکرده بود و حالا به یادشون آورده بود... واقعا عجیب بود.

جین پاشو روی پدالی گذاشت و با ایستادن ماشین کنار نامجون لبخندی زد و گفت:«چطور بود؟»

_خوبه.. فقط به نقص فنیت مسلط شو

_باشه... شانس بردنم چقدره؟

نامجون کمی فکر کرد و برای اینکه دلخوشی ای بهش نداده باشه گفت:«سه درصد»

ولی برخلاف تصورش جین با شادی از تو ماشین بیرون اومد و هیجان زده گفت:«آخجــــون برنده ام!»

-----------------------------------

سلطان نبات با فهمیدن اینکه پلیسا نتونستن پیداش کنن اخمی کرد و سریع به سمت دری که گوشه ای از اتاقش قرار داشت قدم برداشت.

رمز رو زد و وارد اون فضای آبی رنگ و عجیب شد. جایی که تموم کد های بازی اونجا قرار داشت.

به سمت کد جام قهرمانی قدم برداشت و سکه ای که با همه اونا فرق داشت و مطعلق به جین بود رو از توش بیرون آورد و پوزخندی زد.

کد سکه رو توی وسایل شخصی خودش گذاشت که مدال دور گردنش قرار گرفت.

پوزخندش عمیق تر شد و به سمت جونگکوک که با تعجب کنار در ایستاده بود رفت و گفت:«یه سر میرم بیرون و تا برمیگردم تو حواست به همه چی باشه»

-----------------------------------

یونگی با متوجه شدن نگاه خیره جیمین زیر چشمی نگاهی بهش انداخت و گفت:«هنوز صورتت قرمزه بهتره با چکشت دوباره بهش بزنی»

جیمین خنده آرومی کرد و گفت:«نه این بخاطر ضربات نیس... فقط یکم لپام گل انداخته»

یونگی دوباره نگاهشو به رو به رو داد و دسته سفینه رو جوری گرفت تا ارتفاع کمتری نسبت به زمین داشته باشه چون توی هوا پر از پشمک های صورتی رنگ بود و اگه توی موتور سفینه میرفت دوباره خراب میشد.

جیمین لبخند عمیق تری زد و حالا که به نظر یونگی آروم میومد بهتر بود که حرف دلشو بزنه و یه جوری به علاقش اشاره کنه:«پسر تو محشری»

یونگی بعد از شنیدن این کلمه لحظه ای یاد دختری که قرار بود همسرش بشه افتاد که زیاد از این کلمه استفاده میکرد.

اخمی کرد و بخاطر جریحه دار شدن احساساتش سفینه رو تا روی زمین برد و با لحن محکمی گفت:«بیرون»

جیمین با دیدن ناراحتی و عصبانیتش توی ذهنش سیلی ای به خودش زد و گفت:«قصد جسارت نداشتم فرمـ...»