CHAPTER 49

1.3K 82 57
                                        

YUMI'S POV

We kept walking,trying to find the way out...we're not sure kung saan kami dadaan

"Are you sure nalagyan ng yellow ribbons yong daan natin?" Tanong ko kay Red

Kase nakakapag taka lang,wag naman sana

He looked at my way bago binalik yong paningin niya sa daan

"Sure ako,i doubled check it before tayo nag simulang mag hanap....i also thought that kanina,pero sure ako eh" He explained

"Then baka mali tayo ng dinaanan?"

"Yumi sure akong dto yong way,kase nag lagay rin ako ng mga arrows sa puno,gaya niyan oh" He insist at pinakita yong arrow na inukit niya sa puno,at meron nga

"But without the ribbons hindi pa rin natin mahahanap ang daan" He finished

"Someone did this,right?...may nagtanggal ng mga ribbons natin" Heart Suddenly commented beside me

What she said doesn't surprise me at all...Kase kanina pa yan nasa utak ko...That someone purposely did this for us to get lost

"We're thinking the same then...haaa hayyy wala sila sigurong magawa no" Red agreed...so alam din niya,pero ang kalmado niya...he's composed

"Well hindi na importante kung sinadya o hindi,ang importante maka labas tayo dto...It's getting dark" I said

And it looks like na uulan pa....huhuhu takot akong naabotan ako mg ulan sa labas...i still have the trauma

I felt na hinawakan ni Heart yong left hand ko,i know she's ressuring me that everything is gonna be okay...so i smiled,tamaa..hindi nko mag isa ngayon dahil kasama ko sila

Nagpatuloy kami sa paglalakad,when i noticed something on the ground

I stopped walking to see a clearer view of it

A bracelet,and a red flag

I picked it up tapos tinignan yong bracelet...

Heart and Red comes towards me para tignan yong hawak ko...Kinuha ni Heart yong Bracelet at tinignan yong pangalang nandon

"C-cassy?"

Damn right,she is....pangalan niya yong nandon sa Purselas

"So d-does that mean,may kinalaman siya dito?" Red asked

Haaaa,who knows...hindi na nakaka gulat

"Don't mind it..tara na" I said...but as soon as i said those words biglang kumulog

I flinched,i immedietly trembled....im still scared of it

"Hey its okay,come on let's just go" Heart said at hinaplos ang likod ko,inalalayan rin ako no Red

Nagsimula na kaming maglakad,tumigil kami sa ilalim ng isang puno,na malapad ang silong

"Goshh my Feets hurt" Heart complained,halatang nahihirapan na siya mag lakad

Pinaupo ko siya sa baba ng puno,the root of the tree is big enough to be sit on...tinignan ko yong paa niya,d naman injured pero namumula ito..siguro dahil sa paglalakad

"Just hang on okay??we'll find the way out" I ressured her and cares her hand...

She smiled at me despite of the discomfort she's feeling

I saw Red coming towards us after checking the surroundings

"Guys may nahanap akong way pababa dto"
He said

So i immedietly Stands up and help Heart to stand also..

"Tara"

But as soon as we get where the path he's saying,the rain starts to pour

Crap

"Sh*t,come on hurry up" Red Told us at kinuha yong kamay ni Heart mula sakin para siya n mag alalay

Nauna silang bumaba

Nasa taas pako nang makita kong nadulas si Heart,naging sanhi ng pagkatumba nila ni Red at Gumulong pababa

"Ahhhhhhh!!!!!..."

"Hearrrttt" i shouted

Pababa na rin dapat ako pero dko makita yong daan dahil sa sobrang lakas ng ulan tapos madilim pa

Im panicking,nanginginig nako dahil sa lamig,kaba at takot..all mixed up

Im trying to open my eyes to see the right way,pero dko talaga makitaa

But i gathered up My courage at unti unting bumaba,dko alam kung saan ako hahawak at tatapak,pero bahala naa

May nararamdaman akong mga sanga na nadadaanan ng paa ko,buti na lang d ako naka shorts at naka long sleeve ako

It took some minutes bago ko naramdamang patag na ang nilalakaran ko

Pakiramdam ko bibigay na anytime yong mga binti kooo

Hingal na hingal akong tumigil at hinawakan ang mga tuhod ko

"Haaahhhhh!!!" Sigaw ko pa bago huminga ng malalim at nagpatuloy sa paglalakad..

Now im alone....again

Few minutes of walking again when i saw some lights ahead on my right side...parang galing yon sa ilaw ng flashlight

Gusto kong sumigaw,pero wala nakong lakas...but im silently praying na sana makita nila ako dto

And as if They Heard my Prayers,Voices and images of people slowly comes into my view

It's kinda blurry,but as they get closer unti unti ko ring naaaninag kung sino sila

Bianca....

I smiled when i saw her face

She's running towards me,like an slowmo..I dont know how I did it pero parang kusang gumalaw ulit ang mga paa ko and I met her halfways when she dropped the umbrella she's holding and jumps into my arms

Im pretty sure na nanghihina na katawan ko pero kinaya kong buhatin siya...and i can hear that she's crying,ayoko mang marinig ang iyak niya pero dko hindi ko na pinansin dahil alam kong nag aalala siya

So instead i tightened my hug...Ang oa pero sobrang na miss ko yong yakap niya...i miss her warmth

Kumawala siya sakin at hinawakan yong mukha ko,halata yong kaba at takot sa expression ng mukha niya

"S-sorry for not holding your hands tight...im s-sorry that we lost you back there" She said while crying...she's sobbing hard,its almost unbearable to hear

I slowly put my hands on her Face also before smiling..ghadd i feel weak na talagaaa

"It's okay,not your fault...and don't worry im fine..okay?" i ressured her

But she shook her head,and continuesly saying No

"No no no,k-kung d lang ako bumitaw..s-sana hindi ka nawala sakin" She said habang naka yuko pero hawak niya pa rin yong mukha ko

Dko na alam kung anong gagawin at sasabihin ko,dna nagana utak ko..kaya yinakap ko na lang siya

Ilang minuto pa at kumalma siya kaya tinignan ko ulit siya

She's just looking at me intentely,soo intense to the point that i feel like the rain stopped and all i can see is her

My eyes traveled down her lips.....Oww God Don't let me Grab her and just Dominate her Damn lips...i really,reallly want to do that right now,and my exhaustion is making me think that its okay to kiss her

And as if its all like imagination I saw her leaned closer...So i leaned towards her


But before We can meet,My vision becomes Blurry Before it all went black...





Platonically RomanticWhere stories live. Discover now