Daddy Issues － Peter Parker

5.bölüm

Teneffüsse girdiklerinde herkes Harley'in başına toplandı. Tony'in imzasını isteyenler ya da gerçekten de oğlu olup olmadığını merak edenler vardı.

Ned ise hemen Peter kalkarken Peter'ın yerine oturdu ve "Hulk nasıl kokuyor? Kaptan Amerika huysuz biri mi? Hiç Bay Stark'ın zırhlarına dokundun mu?" diye sorularını sıralamaya başladı Ned.

Harley bütün vücudunu Ned'e çevirmiş onu dinliyordu Ned'i sevmişti.

"Evet, babamın zırhlarını dokundum. Kulenin bir yerinde bütün zırhları olan bir odası bile var."

Ned şaşkın bir şekilde "Dostum bu çok havalı demir adamın oğlu olmak harika olmalı." dedi ve kafasını Peter a doğru çevirdi. Petar'sa yavaşça kafasını sallayarak "Bence de (!)" dedi.

"Evet, harika bir şey. Onun oğlu olduğum için çok şanslıyım." dedi.

Hemen Peter'a bakıp "Eee garson çocuk hâlâ o kafe de mi çalışıyorsun?" diye sordu.

Bazı kişiler şaşırdı MJ araya girerek sordu. "Peter kafede mi çalışıyor?" Harley cevapladı. "Evet, hatta babam ve benim siparişlerimizi almıştı."

Flash hemen araya girip "Ne oldu penis Parker yoksa annen ve baban sana harçlık vermeyi kesti de o yüzden mi kafede çalışıyorsun?" kahkaha attıktan sonra "Aa dur bir şey eksik senin annen ve baban yoktu değil mi?" dedikten sonra sınıftaki herkes Peter'a bakıp kahkaha atmaya başladı.

Öğretmen sınıfa girince herkes yerine geçti. Peter ise birkaç kere gözlerini kırpıştırdı ve dersin kitabını çıkarıp dersi dinlemeye başladı.

Ders ilerlerken Harley ona bir kağıt verdi üstünde ise Üzgünüm annenin ve babanın olmadığını bilmiyordum eğer kötü durumdaysan babama seni söyleyebilirim sana yardımcı olabilir :) yazıyordu.

Peter anlamaz bir şekilde bir kağıda bir de Harley'e baktı şu an da gerçekten de bu dediğinde ciddi miydi?!

Acımana ihtiyacım yok ve durumum da kötü değil eğer yardıma ihtiyacım falan olursa yardım isteyeceğim en son kişiler sen ve baban olur merak etme . d yazdı ve zil çaldığında kağıdı ona verip çantasını toparladı, sınıftan çıktı. Harley ise arkasından bakakaldı.

Peter kafe'ye doğru gitmeye başladı. Cafeden içeri girince kasadaki başka bir eleman "Peter patron seni çağırıyor!" dedi ve Peter patronun yanına doğru ilerlemeye başladı niye çağırıyordu ki?!

Peter, patronun yanına varınca patron lafı gevelemeden konuştu. "Parker seninle bir şey konuşmam lazım."

Peter olumlu bir şekilde kafasını salladı. "Ne konuşacaksınız yoksa yanlış bir şey mi yaptım?"

Patron elini hayır anlamında sallayarak "Hayır, yanlış bir şey yapmadın. Belki biliyorsundur dün çalışanlarımızdan biri işten çıktı ve o akşam mesaisinde kalıyordu onun yerine senin geçmeni istiyorum hem daha çok maaş alacaksın hem de açığı kapatmış olacağız." dedi.

Peter hiç düşünmeden cevapladı. "Siz öyle istiyorsanız benim için sorun olmaz." Patron, Peter'ın bu davranışı ile rahatladı. En azından bir süre çalışan arama gibi bir durum yoktu.

Peter, patronun yanından çıktıktan sonra May'e akşam geç geleceğine dair mesaj attı ve sonra işinin başına geçti.

Saat gece 12.00'ye geliyordu ve daha yeni kafe'den çıkıyordu. Bir ara sokağa girip çantasında kostümü ararken kostümün orada olmadığını anladı. Evde falan mı kalmıştı?

Çantasını tekrar taktı, ara sokaktan çıkarak eve doğru yürümeye başladı.

Peter kendi kendine düşünmeye başladı.
Harley bugün resmen ona acımıştı başka bir açıklaması olamazdı. Annesi ve babası yoktu evet ama May onların yokluğunu asla Peter'a hissettirmedi. May, Peter'ın hem annesi hem de babası oldu. Kendi oğlu gibi Peter'ı sevdi.

İş konusunda iyi tarafından bakılırsa daha fazla para alacaktı ve eve daha çok katkı da bulunacaktı. Geceleri örümcekçilik yapabilirdi, hem böylelikle eve gizli gizli girmek zorunda kalmazdı o saate kadar May uyumuş olurdu.

Anahtarla kapıyı açtığında May Örümcek Adam kostümünü tutmuş gözleri dolu bir şekilde kostüme bakıyordu. Kapı sesini duyan May dolu gözleri ile kapıya döndü.

Peter ne yapacağını bilemedi şaşkın bir şekilde ona bakmaya başladı.

"Açıklama bekliyorum Peter."

Peter aklına gelen ilk şeyi söyledi. "Aaa... May tiyatro için olan kostümümü bulmuşsun ben de okulda kaybettim zannetmiştim." May Peter'a anlamsız bir şekilde bakarak "Hâlâ yalan söylemeye devam mı ediyorsun?" dedi.

Peter bu sefer kafasını eğdi hiçbir şey söylemedi.

"Ne kadar saklayacaktın? Niye bana söylemedin Peter?" May kahramanlık yaptığı için değil ona söylemediği için kızgındı.

"Ne zamandan beri birbirimizden sır saklamaya başladık?"

"Tek isteğim mutlu bir hayat sürmen mutlu olman..." Peter kafasını kaldırdı ve cümlesine devam etti. "Kimliğimin gizli kalması lazımdı..." Peter'ın dudaklarından küçük bir hıçkırık firar etti. Kendini koltuğa attı ve elini kafasının arasına aldı. "Özür dilerim May ben kızarsın sandım ben bilmiyorum söyleyemedim işte nasıl söyleyebilirdim ki?" cümlesi bitince göz yaşlarını sildi ama yerine yenisi geldi.

May kafasını okşayarak "Ben de özür dilerim Peter. Fazla ileri gittim... tek isteğim sana bir şey olmaması." dedi ve saçlarını öptü.

May de koltuğa oturdu ve Peter'a sarıldı "Örümcek Adam olmana kızmadım eğer bunu yapmak istiyorsan ve bunu yaparken mutluysan sana sadece bir şey söyleyeceğim; dikkatli ol." dedi ve Peter'ın göz yaşlarını sildi.

"Eğer sana bir şey olursa dayanamam sen benim oğlumsun." dedi ve sarılmaya devam ettiler.

╰(⸝⸝⸝'꒳'⸝⸝⸝)╯

Diyecek bir şeyim yok

Bıy bıy 👋