Daddy Issues － Peter Parker

8.bölüm

2 hafta sonra

Peter rahatsız yatağında bir kere daha sağa doğru döndü. Yastığını oda arkadaşı olan zorba çocuk almıştı.

Peter 1,5 haftadan beri Yetimhane de kalıyordu. Tony onu arayıp dursa bile pek oralı olduğu söylenemezdi.

Peter yüzüne su boşaltılması ile aniden ayağa fırladı. Karşısındaki çocuk güldü ve "Hadi inek benim yatağımı düzelt." dedi ve odadan çıktı.

Peter hâlâ May'in ölümünü atlatmış değildi. Şu anlık sanki hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam etmeye çalışıyordu. Kendi yatağını ve oda arkadaşının yatağını düzelttikten sonra koşarak aşağıya indi. Hemen durağa doğru gitmeye başladı.

Otobüse bindi ve kulaklıklarını taktı. Telefonu titreyince ekranı açıp gelen mesaja baktı.

Ned
Dostum geç kalma sakın.

Otobüsü kaçırmadım merak etme birazdan gelirim

Ned
Dostum sen örümcek adamsın niye binalardan binalara ağ atarak gitmiyorsun ki??

Peter gözlerini devirdi ve mesajına cevap vermedi Ned'in bunu öğrenmesi iyi mi oldu kötü mü bilmiyordu. Biraz daha dikkatli olsaydı daha iyi olabilirdi.

Flasback

Ned "Dostum diş macununu da bavuluna koydum." dedi. Derin bir nefes aldı ve devam etti. "Dostum bizimle de kalabilirsin annem hiç sorun etmezdi."

"Ned, Bayan Leeds'in sorun etmeyeceğini biliyorum fakat ben kendimi rahatsız hissederdim." Ned'in yüzüne bakarak konuşmaya devam etti. "Sen de sanki hiç görüşemeyecekmişiz gibi konuşuyorsun. Bazı akşamlar sizin evde film maratonu yaparız, hem zaten okulda her zaman beraberiz."

Bavulunun içine May ile olan fotoğrafı koyduktan sonra bavulun fermuarını çekti ve devam etti. "Hadi biraz daha acele edelim Bay Allen birazdan burada olur. Yarına kadar boşaltmamız için süre verdi biliyorsun."

"Tamam dostum burada başka bir şey kalmadı.... Ha, dur bir dakika bu da ne?" dedi şaşırmış gözlerle Peter'ın eski Örümcek Adam kostümüne bakarak. Peter oraya doğru baktı ve "Şey ehm... Şey işte Ned..." dedi. Ned anlamaz bir şekilde baktı. Dolaba bir daha baktığında maskenin de orada olduğunu gördü.

"Yani sen... yok artık yani sen Örümcek Adam mısın?" Peter hemen itiraz etmeye başladı.

"Hayır, tabii ki Örümcek Adam değilim! O benim pijamam." dedi.

Ned bir kostüme bir de Peter'a baktı ve "Yalan söylemekte berbatsın. Nasıl bunu bana nasıl söylemezsin? Dostum çok havalı... Bence herkese anlatmalıyız." dedi ve Peter elinden kostümü alıp "Hayır hayır, hiç kimseye anlatmayacağız ve bu aramızda bir sır olarak kalacak."
Ned'e biraz daha yaklaştı ve "Sır olacak tamam mı Ned?" diye sordu Peter.

Ned bir süre yüzüne baktı ve Peter'ın omzuna elini koydu ve "Tamam dostum bu aramızda sır olarak kalacak." dedi.

Peter son bir kez daha evine baktıktan sonra apartmandan çıktı.

Flasback son

Peter okuldan içeri girdi ve sınıfa giderek sıraya oturdu. Flash "Vay gençlik yetimhane gülümüzde gelmiş." dedi, birkaç kişi de güldü.

Ned hemen Peter'ın yanına oturdu ve "Boşver dostum her zaman ki Flash işte." omzuna elini koyup hafifçe sıktı. Ned çantasından poşetin içinden poğaça çıkardı. Ned bir parça bölerek onu Peter'a uzattı, Peter hafif tebessüm etti.

"Parker yoksa canın halan sana sabahleyin kahvaltı hazırlamadı mı?" Peter elini sıraya sertçe vurdu ve Flash'a doğru ilerlemeye başladı.

"Heh bizim ezik sinirlenmiş mi?"

Peter daha fazla dayanamadı ve Flash'a yumruk attı. Flash'ın kafası sağa doğru düştü. Hemen doğruldu ve tam Peter'a yumruk atacakken Peter onun yumruğunu tuttu. Flash elini çekmeye çalışıyordu ama bir umut yoktu sanki yapışmış gibiydi.

"Bırak şu elimi Parker."

Peter kıkırdadı ve "Bir şey yapmıyorum ki Flash." dedi ve kaşlarını çattı. "Benimle uğraşmayı bırak artık bıktım." dedi, elini bıraktı. Peter arkasını döndüğünde Flash tam ona yumruk atacakken Harley yumruğunu tuttu.

"Sana uğraşmayı bırakmanı söyledi tekrar etmesini ister misin?" Flash hemen bir iki adım geriye gitti ve başını hayır anlamında salladı.

Peter oturduğu yere geri döndü ve "Dostum az önce Flash'a yumruk attın." dedi Ned heyecanlı bir şekilde.

Peter Flash'a baktığında yumruk attığı yerin buz koymazsa moraracağı kesindi.

Zil çaldı ve derse girdiler. Teneffüs zili çaldıktan sonra Peter biraz uyumak istiyordu kafasını sıraya dayadı ve uykuya dalmayı bekledi.

Peter'ın birisi omzunu dürttü ve uyandırdı. Peter gözlerini devirerek "Ne var Ned burada uyu-" karşısında MJ'yi görünce oturuşunu düzeltti ve "Merhaba Mj nasılsın?" yüzüne bir gülümseme yerleştirdi.

"Ben iyiyim merak etme benim merak ettiğim senin iyi olup olmadığın." MJ Peter'ın yüzüne bakmaya başladı. "Ben iyiyim niye iyi olmayayım ki?" dedi Peter kaşlarını çatarak.

"Flash ile kavga etmişsiniz sen ona yumruk atmışsın az önce gördüğümde yüzüne buz tutuyordu ben de sana bir şey oldu mu diye merak ettim." Peter'ın yüzündeki gülümseme büyümeye başladı. "Merak etme ben iyiyim bana vurmadı."

MJ sanki bir şey söyleyecek ama söylemekte zorluk çekiyor gibi gözüküyordu. Peter'a doğru baktı ve "Ben aslında düşündüm de birlik-" cümlesini tamamlayamadan Harley gelip "Konuşmanızı böldüğüm için üzgünüm hemen Peter ile birlikte bir şey konuşmam gerek." dedi, Peter'ın kolundan tuttu ve "Siz daha sonrada konuşursunuz, anlayışın için teşekkürler MJ." dedi, Peter'ı sıradan kaldırdı ve bahçeye doğru götürmeye başladı.

"Nereye gidiyoruz biz MJ bir şey söylüyordu." dedi Peter kolunu kurtarmaya çalışırken "Bir dakika bekle!" dedi Harley ve bir bank görüp oraya doğru gitmeye başladı.

Banka oturdular ve Peter Harley'e boş boş bakmaya başladı. "Ben özür dilerim Peter." Peter'ın gözlerinin içine bakarak konuşmaya devam etti. "O gün dediklerim içinde yeniden özür dilerim. Ben üzgünüm... Ama kendimi affettirmek için elimden geleni yaparım." Harley resmen Peter'a yalvarıyordu. Biraz sessizlik oldu ve Peter konuşmaya başladı.

"Seni affettim Harley merak etme." dedi.

"Peki ya babamı affettin mi?" Harley bir umutla Peter'a bakmaya başladı. Affetmesini umuyordu.

"Yani bilemiyorum... Kafam çok karışık." dedi ve ellerini önünde birleştirdi Peter.

"O zaman o kafa karışıklığına ne giderir biliyor musun?" diyen tanıdık sese doğru döndü Harley ve Peter.

"Tabii ki Cheesburger! "dedi Tony ellerini iki yana açarak.

"Hadi bakalım bugünlük okulu asmanıza izin veriyorum. Cheesburger yemeye gidiyoruz."

Harley heyecanla "Yes be!" dedi ve arabaya doğru yürümeye başladı.

Peter arkasına dönüp gidecekken "Hey! sen de geliyorsun evlat." Peter eliyle kendini göstererek "Ben mi?" dedi.

"Evet, tabii ki! İki oğlumla beraber Cheesburger yiyeceğiz." dedi. Tony yüzüne büyük bir gülümseme yerleştirdi.

"Hiç gerek yok Bay Stark. Gerçekten zorunda değilsiniz." dedi Peter.

"Saçmalama Peter sen de benim oğlumsun. Evet, şimdiye kadar sana babalık yapmamış olabilirim ama bu hiç yapmayacağım anlamına gelmez. (biraz duraksar. ) Hem 2 hafta boyunca aramalarımı cevap vermemeni böylelikle unutmuş olurum." Peter hafifçe gülümsedi ve telefonundan Ned'e mesaj attı. Arabaya doğru yürümeye başladı.

Tony arkasında elini havaya doğru kaldırdı ve "Cheesburger bizi bekle!" dedi.

(^_^メ)

Bir bölümünde sonuna geldik.

Bıy bıy 👋