Z&U
ဂ်ီမင္းတစ္ေယာက္ လွဲေနတဲ့ေဂ်ာင္ကုကိုအျပင္ကေန စူးစူးရဲရဲ ၾကည့္ေနသည့္ ကိုကိုႀကီးကိုၾကည့္ကာ လက္ေတြတစ္ဆတ္ဆတ္တုန္လာသည္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက မိဘေတြက ကိုကိုႀကီး႐ိုက္လ်ွင္ က်ိဳးပါေစပဲ့ပေစ စူပါဂလူးႏွင့္ျပန္ဆက္မည္ဟု က်ိမ္းထားသည္မို႔ ဂ်ီမင္းကိုကိုႀကီးကို ေဂ်ာင္ကုႏွင့္ထပ္တူေၾကာက္ရသည္။
"ေက်ာင္းမွာဘာေတြ စားခဲ့လဲ"
"ဟို ေတာ့ ေတာ့ေလ ဟိုတာ ဘာပါလိမ့္"
"ဘာစားခဲ့လဲ မွန္မွန္ေျဖ"
အံႀကိတ္ကာေမးေနေသာ ကိုကိုႀကီးအသံေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းမ်က္ရည္ေတြက်ခ်င္လာသည္။ စြံ႔အေနေသာအသံက လည္ေခ်ာင္းဝကေနမထြက္ေပ။ ထိုသည္ကို ကိုကိုႀကီးက ပိုစိတ္စိုးသည္ထင္ မ်က္ႏွာမျမင္ရဘဲ ေက်ာျပင္ျပန္႔ျပန္ကိုျမင္ရတာေတာင္ ေဒါသမီးေတာင္ေပါက္ကြဲေနသလို အလ်ွံတစ္ညႇိညႇိ။
"ေတာ့ ေတာ့ပိုကီပါ"
"အစပ္လား အခ်ိဳလား"
ထပ္မံေရာက္႐ွိလာတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ဂ်ီမင္းေျဖဖို႔မဝံ့မရဲျဖစ္ရ၏။ ေသျခာေပါက္ ဂ်ီမင္းနဲ႔ေဂ်ာင္ကု တစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ့ ဖင္ျပတ္က်ေတာ့မည္။
"အစပ္ အစပ္ပါ ကိုကိုႀကီး"
"ဘယ္ေလာက္ ရာခိုင္ႏႈန္း စပ္လဲ"
"ဟိုေလ အဲ့ဒါက........."
"ပါ့ခ္ဂ်ီမင္း!"
"အဟင့္ ၆၆ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ ႐ွိမယ္ထင္တယ္ ကိုကိုႀကီး ေဂ်ာင္ကုကိုမ႐ိုက္ပါနဲ႔ မင္းမင္းကစားမယ္ဆိုလို႔ သူကစားရတာ"
"သူကဦးေႏွာက္အပ်က္နဲ႔ေမြးလာတာမဟုတ္ဘူး ဝင္မပါနဲ႔ ျပန္ေတာ့ ကိုကိုႀကီး driver ကပို႔ေပးလိမ့္မယ္"
"ျပန္ဘူး ျပန္ဘူး မင္းနီးေၾကာင့္လို႔ အဟင့္! "
"ပါခ့္ဂ်ီမင္း!"
နန္းဂြၽန္အံကိုတင္းကာ ေအာ္လိုက္မွ ဂ်ီမင္း၏အိစိအိစိအသံက တိခနဲျပတ္က်သြားေလေတာ့သည္။ ဂ်ီမင္းကို Driver ကေခၚသြားသည္မို႔ အခန္းထဲမွာလွဲေနေသာ ေဂ်ာင္ကုကိုလ်စ္လ်ဴ႐ႈကာ ဆရာဝန္ဆီထြက္လာလိုက္ေတာ့သည္။
![](https://img.wattpad.com/cover/303664026-288-k426038.jpg)