Z&U
ေဂ်ာင္ကုတစ္ေယာက္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့မည္မို႔ စိတ္ကူးရင္လိုက္မိသည္။ ေက်ာင္းဝေရာက္တာနဲ႔ အနက္ေရာင္ကားကို တစ္စြန္းတစ္စလွမ္းျမင္ရတာမ်ိဳး ေဂ်ာင္ကုသေဘာက်သည္။ ဘာရယ္မဟုတ္ ဒယ္ဒီႏွင့္ပက္သက္ေသာ အစြန္းအစေတြေတာင္ ေဂ်ာင္ကုကို ဤမ်ွရင္ခုန္ေစသည္။ ဒယ္ဒီသာဆိုလ်ွင္ေတာ့ ေဂ်ာင္ကု႐ူးသြားလိမ့္မည္ ထင္သည္။
"မ်က္ႏွာႀကီးက ၿဖီးေနတာ သကာရည္အိုးေမွာက္ထားတဲ့ ႐ုပ္နဲ႔"
"ဟီး ေဟ်ာင္းကလည္း ဒယ္ဒီလာႀကိဳမယ္ဆိုလို႔ပါ"
ဂ်ီမင္းေဟ်ာင္းက အမိႈက္ဗံုးကို ဝုန္းကနဲခ်ကာ စိတ္ကုန္တယ္ဆိုတဲ့ ႐ုပ္နဲ႔ထြက္သြား ေတာ့သည္။ ေဂ်ာင္ကုတစ္ေယာက္သာ စပ္ၿဖီးၿဖီးက်န္ခဲ့ေလသည္။
"ဇိုင္း အတူျပန္မယ္ေလ"
ခပ္လွန္းလွန္းမွာ ကျပားကိုေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က က်ဴေနတာမို႔ ေဂ်ာင္ကုအျမင္ကတ္စြာ ႏွေခါင္း႐ွံု႔လိုက္ေလသည္။ ဒီလိုေကာင္က စြန္ပလြန္သီးေတြဘာေတြျဖစ္လို႔..။
"ေနပါ ကိုယ္ကကိုယ့္ေကာင္ေလးနဲ႔ျပန္မွာ"
"အဟင္း အဟင္း ဟုတ္ပါၿပီ"
ထိုကျပားက ေကာင္မေလးနားနားကို ကပ္ေျပာလိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလးက ႐ႈံ့မဲ့မဲ့ႏွင့္ျပန္ထြက္သြားေတာ့သည္။ ဒီေကာင္ ဘာေတြပတ္႐ႈတ္ေနလဲမသိ။
"ေဂ်ာင္ကု ငါနဲ႔အတူျပန္မယ္"
"မျပန္ပါဘူး ဒယ္ဒီလာေခၚမွာ"
ေဂ်ာင္ကုၾကမ္းသုတ္တံကို ယူကာဇိုင္းေ႐ွ႕ကေနလွည့္ထြက္လာမိသည္။ ခံုေပၚက ပစၥည္းတစ္ခုျခင္းကို အက်အနသိမ္း၍ လြယ္အိတ္လြယ္ၿပီး ေက်ာင္းဆင္းပါေတာ့ဟု ျပံဳးျပံဳးႀကီး ဆုေတာင္းေနမိသည္။
ေက်ာင္းကလ်ွပ္စစ္ဘဲလ္သံေၾကာင့္ ေ႐ွ႕ဆံုးကေန ေဂ်ာင္ကု အလင္း႐ွိန္ႏႈန္းေလာက္နဲ႔ ေျပးထြက္လာခဲ့ေလသည္။
ဝုန္း
အ့
"sorry ဇိုင္း sorry"
ဇိုင္းကိုေတာင္ ေသျခာမေတာင္းပန္ႏိုင္ပဲ အတင္းကုန္းက်ံဳးထကာ ေက်ာင္းေ႐ွ႕ကိုအေျပးသြားမိသည္။ ေက်ာင္းေ႐ွ႕က အနက္ေရာင္ကားေလးကို အရမ္းျမင္ခ်င္ေနၿပီ။
![](https://img.wattpad.com/cover/303664026-288-k426038.jpg)