"Zayn ano? Sigurado ka ba dyan? Ayoko kaseng madamay ka pa at ang anak naten" Worried kong tanong sa kanya.
"Bahala na saten ang dyos Nami. Alam kong pansarili naten tong kaligayan pero nagpaalam na ako kay Vans. I make him promise to never ever forget about us" sagot naman nya.
"Louis promised too what ever happened, he will take care of Vans" O sighed and lay to my bed.
"You ready Nami?" Tanong nya saakin at hindi ako nagdalawang isip na sumagot.
"Yes Zayn! I Love you!"
"I love you too. Goodluck!" I ended the call and held the rosary.
Handa na ako. Handa na ako makasama si Zayn sa kabilang buhay. Kung saan maligaya kame. Kung saan walang hadlang at kung saan matatahimik ang mga puso namin.
Minsan handa mo talaga gawin ang isang bagay kung mahal mo talaga ang isang tao. Wala eh mahal mo.
We have this thing called Lost Destiny. Where we both know were destined to each other pero napakadaming hadlang. Oo nagmamahalan kame pero hindi pwede.
"Paalam Zayn. Sa paraiso tayong dalawa lang at paniguradong sasaya tayo. Doon natin tutuloy ang lost story natin ha! Doon tayo sabay na mangangarap para sa anak naten. I love you!"
