Ep-4

1.5K 316 109
                                        

Unicode,

"အလုပ်သွားပါတော့.."

"မသိချင်ဘူး"

"ပြန်လာပါပြီ"

"မသိချင်ဘူး"

တိတ်ဆိတ် ချောက်ချားစရာ Nephilim ​၏ အိမ်တော်ကြီးဟာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ချိုချိုလွင်လွင် အသံလေး​၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ကျူးကျော်ခံရမှန်းမသိ ကျူးကျော်ခံလာခဲ့ရသည်။ ဤသည်ကလည်း ချည်နှောင်ခံရဖို့ လမ်းစ ဖြစ်နိုင်မည် ထင်သည်။

"အလုပ်သွားပါတော့မယ်၊ ဒီည အိမ်ပြန်နောက်ကျမယ်နော်"

ကော်ဖီတစ်ခွက်နှင့်အတူ သတင်းစာဖတ်နေသည့် Nephilim Jungkook သည် တက်ကြွသော နှုတ်ဆက်သံကို ကြားသည့်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သက်ပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ အလိိုလို ခေါင်းခါ မိပြီးသား။

"မသိချင်ဘူး၊ ဒီအိမ်မှာ မင်း ကို စိတ်ပူနေမဲ့သူ မရှိဘူး"

ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာသည့် Jungkook ​၏ ဆူငေါက်သံကြောင့် Jimin က မျက်စောင်း တစ်ချက်နဲ့ အတူ နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း အပြစ်တင်လာသည်။

"နှလုံးသား မရှိလိုက်တာ၊ ကျွန်တော်ကတော့ အသွားအပြန် နှုတ်ဆက်သွားရတာ ကြိုက်တယ်၊ အခုမှ အိမ်နဲ့တူလို့ အရင်က တစ်ယောက်တည်း အခန်းငှားနေခဲ့ရတော့ အဲ့လို ပြောလို့မရဘူးလေ"

"သနားစရာကောင်းအောင် ပြောတတ်ပါ့"

သတင်းစာဖတ်နေရင်း ရွဲ့သလို စောင်းသလို ခပ်တိုးတိုးလေး ထွက်လာသည့် အသံကြောင့် Jimin အနောက်ကနေ လက်သီးဖြင့်ရွယ်ပြီး အသံတိတ် ကျိန်ဆဲလို့ ဝမှ..

"နောက်ကျတော့မှာပဲ၊ သွားပါပြီ အေးအေးချမ်းချမ်း နေရစ်ခဲ့ပါ"

ပြောဖြစ်အောင် ပြောသွားသေးသည့် နှုတ်ဆက်စကားကြောင့် Nephilim Jungkook သည် စိတ်မရှည်သလို လက်ထဲမှ သတင်းစာကိုလုံးကျစ်လိုက်ရင်း သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက် ဆွဲချလိုက်မိသည်။ ဒီလူသားလေးက သိပ် အာရုံနောက်တာ။

"ဟူး.. မဖြစ်တော့ဘူး Eros ကို အမြန်ရှာမှပဲ၊ မနက်တိုင်း ညတိုင်း ဒီ လူသားအသံနဲ့ ဆူညံနေတာ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်တောင် နေရကြပ်လာပြီ"

မထင်မှတ်ပဲ လူသား တစ်ယောက်ကို အိမ်ပေါ်တင်ထားခဲ့တာ တစ်ပတ် ဝန်းကျင်ခန့်ရှိပြီ။ အရေးပေးခံ လူသားလို့ ထင်ပြီး အိမ်ပေါ်တင်ပြီးမှ သော့သူခိုးကို ထောင်ဖမ်းတာလည်း ဘယ်သူမှ ရောက်မလာ။ Eros ရောက်လာမလား ဆိုပြီး စောင့်နေတာလည်း အကြောင်းမထူး။ အရေးထဲ ဒီလူသားလေးက မရောချင်လို့ ရှောင်နေတာတောင် ဇွတ် ထမင်း အတူလာစားလိုက်၊ TV ကြည့်ရင်လည်း ဘေးနား ရောက်လာလိုက်ပြီး ပွစိ ပွစိ ပြောလိုက်နဲ့ သူ့ သူငယ်ချင်းလို လာပေါင်းနေသေး။ ပြောပြရင်းတောင် စိတ်ဖိစီးတယ်။ Eros ပေါ်မလာရင် Eros ကို လိုက်ရှာပြီး ထိပ်တိုက်မေးမှ ဖြစ်တော့မယ်။

𝓝𝓮𝓹𝓱𝓲𝓵𝓲𝓶Tempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang