-
Gerçeği ve bilinçaltımın bana oynadığı oyunu karıştırmadan şuan hangi duyguyu hissettiğimi anlamaya çalışmalıydım. Karmakarışık düşünceler zihnimde koşuşturup duruyordu. Hissettiklerim tam dilimin ucundaydı ancak tam karar veremiyordum. Hiç yaşanmamış bir olayı beynimizin yaşanmış gibi bizi inandırmasına konfabülasyon etkisi denir, hiç hissetmediğimiz bir duyguyu hissetmiş gibi hissetmeye ne denir peki?
-
Neden ben? Neden?
Ufacık bir bebeğin ne zararı olabilirdi ki? Beni bağışlamaları için sebep neydi?
-
Hayatımı bir kelime ile atlatsam bu kesinlikle 'bok' olurdu. Hayatı anlamanın ilk işareti ölümü dilemektir demişler. Kurtulmam için illaki ölmem mi gerekir? Veya nefes aldıkça umut var mı? Hayır, yok. Nefes aldıkça umut yok.
Nefes aldıkça umut yoksa ölümü dileyip kurtulmak mı gerekir? Hayır, buda değil; o zaman ben her türlü iyi değilim..
ŞİMDİ OKUDUĞUN
PARILTI
Novela JuvenilNe garip, güneşten kaçmak isteyenler için çare gölgededir. Ama bizim hikayemizde güneş gölgeye görünüp onu yok etmeyecek, gölgenin içindeki kafesten ruhunu kurtaracak. "Sönmeye yakın, son kez parlayacak bir parıltı işine yarar mı?" Özge Bilgiç. Biy...
