054********: çıkar o ipi boynundan
054********: bu kadar aciz misin yani
054********: bu kadar korkak mısın
054********: bu kadar mısın sen
054********: yapma
054********: lütfen yapma
054********: bunu kendine yapma
054********: Elzem...
Görüldü
Mutluluk, elde etmek için peşinden koşulacak; sonra da kaybetmemek için çaba sarfedilecek bir şey değildir. Mutluluk; senden bağımsız olarak, istediği zaman gelir, dokunur sana. Önemli olan, o eşsiz temas anının tadını çıkarmayı akıl edebilmektir...
...
"Hey, rapunzel! Ben geldim !"
Elindeki taşı yine aynı şekilde pencereye attı küçük kız
"Rapunzel! yarın gideceğini söylemiştin. Ben geldim çıksana"
Bu kaçıncı bağırışıydı saymamıştı küçük kız. Hep aynı cevap geliyordu. Kocaman bir sessizlik. Evlerinin kapısına yaklaşıp kapının önüne oturdu. Gözleri dolmuştu.
"Bir veda bile etmedin bana Rapunzel. Tek başıma napıcam ben"
Artık ağlıyordu. Göz yaşlarını her sildiğinde yerine yenileri ekleniyordu
"Tek arkadaşımdın Ayza.."
Yerinden tam kalktığı sırada gözüne bir fotoğraf ilişti. Kapının kenarına sıkıştırılmış bir fotoğraftı . Küçük kız fotoğrafı , sıkıştığı yerden yırtmamaya özen göstererek eline aldı ve çevirerek baktı.
Bu fotoğraf Ayza ve Elzemin ilk karşılaşıp arkadaş oldukları fotoğraftı. Elzem fotoğrafa uzun uzun baktı ve montunun cebine koyup, evinin yolunu tuttu...
Rüyamda Ayza ile ilgili olan bir anımı görmüştüm. Aklıma gelen şeyle yataktan hızla kalkarak ışığı açtım. Yatağın altına eğilerek eski bavulu kendime çektim. Fermuarlarını açarak iç ceplerini karıştırdım.
Yoktu.
Bavulun içindeki eski kitaplarımı çıkarmaya başladım. Son kitabıda çıkardığım zaman arasından düşen fotoğrafla heyecanla elime aldım. Ve çevirip baktım
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Bu fotoğrafı Ayza' nın anneannesi çekmişti.
Ayzayı sosyal medya hesaplarından evinin adresine kadar çok aramıştım, ama bir türlü bulamamıştım. Anneannesinin evine gitmiştim ama taşındıklarını , onlarında artık orada kalmadığını öğrenmiştim. Daha sonra ise aramayı bırakmıştım.
Acaba benim aksime mutlu olabilmiş miydi ?
Babası onu sevip, koruyup kollamış mıydı?
Ayza umarım mutlu olabilmiştir
Umarım
Telefonumdan gelen bildirim sesiyle irkildim. Fotoğrafı en sevdiğim kitabımın arasına koyup , bavulu eski yerine koydum. Yatağın üzerinden telefonumu elime alarak gelen bildirime baktım
@Nepenthe sizi takip etmeye başladı
Böyle hesap adıyla karşılaşmadığım için girip baktım. Herkese açıktı
Yüzünü paylaştığı fotoğraf hiç yoktu. Sayfayı gezerken en çok dikkatimi çeken bir fotoğraf olmuştu. Bu fotoğraf arkadan çekilmişti. Açıklamaya ise "Ceketimi özledim" yazarak paylaşılmıştı. Dikkatimi çeken nokta bu değildi. Dikkatimi çeken şey üzerindeki ceketti
Hassiktir...yoksa
Dahada işkillenerek yorumları okumaya başladım. Arkadaşları diye tahmin ettiğim kişiler imalı yorumlarda bulunmuşlardı. Bu kadarı fazla tesadüftü
O gece üzerime örtülen ceketle aynı ceketti. Ve üzerime örten kişiyi yabancı diye tahmin ediyordum. O halde bu kişi yabancı mıydı?
Vay bee bir de afilli bir isimle hesap açmış
Kendi kendime göz devirerek. Yabancıya yazma kararı aldım
Elzem: Hey
Elzem: baksana Görüldü
Anında görüldü olmasıyla, gerildim. Ne yazıcaktım ki
