İddia

8. bırakma beni

Nidanın gözünden

1 gün sonra

Önce acele bir işim var dedi, sonra ayrılmak istedi. Artık gerçekten yalnız kalmıştım. Kimsem yoktu.

Ağaca yaslanmış, keyifsiz bir şekilde sahildeki denizi izliyordum.

"Merhaba.. "

Korkuyla geri çekildim. Bu, Savaştı. Korkuyla bana baktı.

"Ah, korkma. Benim, Savaş.. "

"Zaten senden korkuyorum! "

Bozulmuş gibi kafasını öne eğidi.

"Konuşmak ister misin? "

"İstemiyorum."

İstemsizce gözümden bir damla yaş düştü. Ağladığımı fark etmemesi için kafamı başka tarafa çevirdim. Eliyle çenemden tuttu ve ona bakmamı sağladı.

"Ağladığını benden gizleme güzelim. Konuşacağız sadece"

Sesli bir şekilde hıçkırarak ağlamaya başladım ve yere oturup başımı ellerim arasına aldım.

"Ben yalnızım işte! Beni kimse sevmiyor! Ben.. Ben.. Çok kötü biriyim! Dayanamıyorum artık! Ne sana, ne çevremdekilere kimseye katlanacak gücüm yok! Beni ailem bile sevmiyor! "

Savaş yanıma oturdu ve beklemediğim şekilde bana sarıldı. Hiç yadırgamadım ve ağlamaya devam ettim.

"Şşş, tamam, sakin ol ben yanındayım. Benden her ne kadar korksanda her zaman yanında olacağım"

Ben.. Bu kez çok garip hissediyordum.
Gözlerimdeki yaşları sildim ve Savaştan ayrılıp ayağa kalktım. Hiç bir şey söylemeden oradan uzaklaştım.

Savaşın gözüyle

O gittikten bir kaç dakika sonra telefonum çaldı. Arayan garson arkadaşımdı.

"Ne var lan"

"Abi yardım et. O benden numarasını istediğin çocuk bir kaç adamla kafeyi bastılar ortalığı dağıtıyorlar tüm müşteriler gitti yanlarında bıçak var"

"Sikeyim, geliyorum. "

Hemen cebimi yokladım. Evet, silah vardı yanımda. Hızla yerden kalktım ve arabama bindim.

Kafeye gelirken iki tane arkadaşımı yanıma almıştım. Kafeye geldiğimizde havaya ateş sıktık Bartınların durması için. Kafeye girdik ve silahı Bartına doğrulttum. Elinde bıçak vardı.

"Ne yapıyorsun lan sen! Kafayı mı yedin Bartın! "

"Evet kafayı yedim. "

Bir adam geldi o sırada. Gözlerim kocaman açıldı. Adam, Nidayı kolundan tutmuş Bartına götürüyordu.

"Nida! "

Nida ise korkudan tepki bile veremiyordu. Bartın Nidayı sıkıca tuttu ve bıçağı Nidanın boğazına tuttu. Bıçak ile Nida arasında 1 cm vardı.

"Silahı bırak! "

Silah elimden düşmüştü bile.

"Abi vuruyoruz" dedi arkadaşlarım. O sırada Bartın, bıçağı Nidanın boğazına değdirmişti.
Elimle arkadaşlarıma durmaları için işaret yaptım.

"İndirin silahları"

Ağlamaya başlamıştım. Yere çömelmiş ve Bartının gözünün içine baktım.