Οι φλόγες ανάμεσά μας

5 •Χάος•

- Και που λες λέω να γράψω στη συνέχεια..
...
- Και μετά ξερω γω θα τους βάλω να τσακωθούν...
...
- Και ο Στέλιος μετά θα της πει...
...
- Ερατώ;
...
- ΕΡΑΤΩ;
- ΜΠΑ ΠΟΥ ΝΑ ΣΚΑΣΕΙΣΣΣ
Τεντώθηκα από το θρανίο και χασμουρήθηκα.
- Κοιμάσαι;
- Όχι απλά κλείνω τα μάτια μου.
- Για πες μου τι έλεγα;
- Εε κάτι για έναν Στέλιο.
- Αα ναι ρε τον μανάβη σκέφτομαι να πάω να πάρω κάτι πατάτες.
- Αα να για σου.
- Για να στις ρίξω στο κεφάλι. Ηλίθια. Σου εξηγούσα για το βιβλίο που γράφω στο Wattpad για τον Στέλιο και την Έλενα.
- Αα ναι είναι και ο Στέλιος με την Έλενα τους ξέχασα.
- Ειρωνεύεσαι;
- Όχου μωρέ κι εσυυυ. Είμαι με 3 ώρες ύπνου.
- Γιατί;;
- Τα γνωστά. Φυσική. Πώς γίνεται ένας τόσο συμπαθής καθηγητής να διδάσκει ένα τόσο απαίσιο μάθημα;
- Το ίδιο αναρωτιέμαι κι εγώ Ελευθερίου. Πώς γίνεται ένα τόσο ενδιαφέρον μάθημα να μη το έχεις προσέξει ούτε μια φορά;
Για την πληροφορική μιλάει αυτός; Αα ναι να σας ενημερώσω επίσης ότι ιστορία γενικής, πληροφορική και έκθεση κάνουμε μαζί με τις ανθρωπιστικές. Για να μη μπερδεύστε.
- Ναι σωστά.
- Μη τη παρεξηγείτε κύριε, κουτσομπολεύουν τα γκομενικά τους δε κάνουν κάτι άλλο.
- Εε αυτοί που έχουν τα συζητάνε εε Ορφέα;
- Ποιος θα σε θέλει εσένα έτσι όπως είσαι ρε; Σα ληγμένο γάλα.
- Εεε ΣΚΑΣΜΟΣ και οι δυο μη σας πετάξω έξω.
Στο διάλειμμα πήγα να πάρω ένα Μίλκο και μια τυρόπιτα επειδή πεινούσα. Ναι ξέρω τι λένε. Αλλά εγώ έχω δυνατό έντερο μη με φοβάστε.
- Τι γίνεται ληγμένη;
- Ακόμη δε βαρέθηκες εσύ; Νομίζω το μάθημα του Χατζιμιχαήλ ήταν αρκετό για νανούρισμα.
- Ποτέ. Αφού είσαι σα ξινισμένο γάλα, ιου δηλαδή.
- Σταμάτα.
- Την αλήθεια λέω. Σε έχεις δει ποτέ σε καθρέφτη; Ποιος θα γύριζε να σε κοιτάξει;
- Είπα σταμάτα.
Ένιωσα ένα σφίξιμο στη κοιλιά που σταδιακά ανέβαινε στον λαιμό μου. Όχι. Δε θα κλάψεις. Όχι μπροστά σε όλους. Όχι μπροστά του.
- Πραγματικά όταν γεννήθηκες πώς και δε σε πέταξε η μάνα σου σε κάδο;
- Δε θα μιλάς έτσι για τη μητέρα μου.
- Αα ναι άλλη εξαφανισμένη κι αυτή. Και καλά σε παράτησε και περνάς τοοοοοσες δυσκολίες μόνη σου. Ποια νομίζεις ότι είσαι ε;
...
- Είσαι ένα τίποτα. Κάτασπρη, άσχημη και σπασίκλας.
- ΕΕ ΑΝΤΕ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΟΡΦΕΑ
Φώναξα με λυγμούς στα μάτια και έτρεξα στις τουαλέτες. Ας έγινα θέαμα χέστηκα. Δε τον αντέχω άλλο. Γιατί, γιατί να με βασανίζει έτσι; Κάποτε ήμασταν φίλοι...
...
- Ρε βλάκα τι έκανες πας καλά;
- Άσε με κι εσύ ρε Μίλτο. Δε τη βλέπεις όλη την ώρα τι υφάκι έχει; Τα ξέρει όλα, είναι θεά!
- Ναι αλλά δεν ήταν τρόπος να της συμπεριφερθείς έτσι. Την πλήγωσες, την προσέβαλες, την ταπείνωσες.
- Χέστηκα.
- Εε τι να σου πω. Εσύ χρειάζεσαι μια γερή δόση πραγματικότητας. Πού είναι και αυτή η Μάγδα;
...
- Έλα έφτασα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Τι έγινε;
- Πήγαινε στις τουαλέτες και βρες τη Μάγδα. Κλαίει.
- Τι της έκανες;, το βλέμμα της στραμμένο στον Ορφέα.
- Θα σου εξηγήσω άλλη φορά μωρό μου, πήγαινε τώρα.
...
- Ερατώ, ΕΡΑΤΩ!
- Άσε με!
- Ερατώ αγάπη μου πες μου τι έγινε;
Ένιωσα την Μάγδα να στέκεται έξω από την πόρτα της τουαλέτας. Ανάμεσα στους λυγμούς μου κατάφερα να της πω τι έγινε;
- Μάγδα, είμαι.. είμαι άσχημη;
- Τι είναι αυτά που λες; Επειδή είσαι διαφορετική δε σημαίνει ότι είσαι άσχημη. Είσαι ξεχωριστή και η ομορφιά σου είναι μοναδική στον κόσμο. Κι αν ένας κάφρος που πάει μόνο με πλαστικές μπαρμπι δε μπορεί να καταλάβει την αληθινή και γνήσια ομορφιά, είναι βλάκας. Και δεν αξίζει να στεναχωριέσαι Ερατούλα.
- Το ξέρω απλά κάποιες φορές κι εγώ δε... δε μπορώ. Στο γυμνάσιο έφαγα πολύ μπουλινγκ το ξέρεις... Και νόμιζα ότι το ξεπέρασα.
- Μα το ξεπέρασες! Αυτή απλά είναι μια ευάλωτη στιγμή, ένα ξέσπασμα. Και όταν ηρεμήσεις θα δεις ότι πάει έφυγε. Είσαι δυνατή.
- Ναι...
Σηκώθηκα και άνοιξα την πόρτα.
- Σ' ευχαριστώ Μαγδάκι μου.
Είπα και την αγκάλιασα.
- Πάντα θα είμαι εδώ για εσένα.
...
- Τι έχεις γλυκιά μου; Δε σε βλέπω στις καλές μου.
- Δεν είναι τίποτα μαμά. Έχεις κι εσύ τα δικά σου.
- Πες μου.
- Απλά.. Ο Ορφέας. Μου είπε ότι είμαι κάτασπρη σαν ληγμένο γάλα, άσχημη και φυτό.
- Εσένα; Εσένα που είσαι σα νεράιδα;
- Σ' ευχαριστώ μαμά αλλά δεν ισχύει.
- Αα πώς δεν ισχύει. Είσαι πανέμορφη καρδούλα μου, μακάρι να μπορούσες να το δεις κι εσύ.
- Σ' ευχαριστώ μαμά.
Όταν έφτασα σπίτι μετά το νοσοκομείο, έκανα αμέσως ένα ζεστό μπάνιο για να ξεδιαλύνω τις σκέψεις μου. Πάντα με βοηθούσε. Βγαίνω από το μπάνιο και κάθομαι στον καναπέ για να στεγνώνω. Ξαφνικά χτυπάει το κουδούνι.
...
- Θα πας!
- Όχι.
- Της χρωστάς μια συγγνώμη.
- Τι ανακατεύεσαι ρε αγόρι μου;
- Γιατί δε το άξιζε αυτό και επειδή πρέπει να βάλεις μυαλό. Και επίσης δε θέλω να βλέπω και την Μάγδα να στεναχωριέται.
- Αα δηλαδή για την γκόμενα τα κάνεις;
- Πρώτον δεν είναι γκόμενα και δεύτερον προφανώς και όχι βλάκα!
- Καλά λέγε ότι θες, εγώ σπίτι της δε πάω.
- Θα πας και θα πεις κι ένα τραγούδι.
- Το τραγούδι της κηδείας σου θα πω.
...
- Εε γεια.
- Τι κάνεις εσύ εδώ;

Και κααατ! Ζόρικα τα πράματα. Ορφέα μαζέψου λίγο ρε μπρο. Τα λέμε!
-Μ🫶🏻