Οι φλόγες ανάμεσά μας

11 •Μη μου πεις•

  Πετάχτηκα από το κρεβάτι.
- ΓΡΑΦΩ ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ.
Η ώρα ήταν και 10. Γαμώ με πήρε ο ύπνος αν χάσω το διαγώνισμα, θα κοπώ. Με απότομες κινήσεις σηκώθηκα από το κρεβάτι σα βολίδα. Έκανα τις πρωινές μου ενέσεις. Αα δε σας το έχω πει τόσο καιρό. Έχω διαβήτη. Κληρονομικό. Κάνω ενέσεις ινσουλίνης κάθε πρωί. Βοηθάν. Είμαι καλά.
  Έτρεξα μια στο μπάνιο, μια στο δωμάτιο, μια στη κουζίνα. Έβαλα ότι πιο πρόχειρο είχα, κυριολεκτικά άστεγος, και έφυγα από το σπίτι σφαίρα.
...
- Κυρία συγγνώμη που άργησα. Δε χτύπησε το ξυπνητήρι μου.
- Λυπάμαι Ελευθέριου, δε μπορείς να το γράψεις.
- Κυρία, όλα μου πήγαν στραβά. Πρώτα έπεσα στις σκάλες και χτύπησα το πόδι μου...
- Όχι άλλες δικαιολογίες παρακαλώ.
- Η αλήθεια είναι. Και έχω το δικαίωμα να το γράψω. Διάβαζα όλη νύχτα. Ξέρω τα πάντα για τον Μέντελ. Για τα φιλοσύνδετα, τα χρωμοσώματα...
- Νομίζω μίλησα.
- Όχι!
  Πρώτη φορά υπερασπίζουν τον εαυτό μου μπροστά σε άλλους και ειδικά μπροστά σε καθηγητή.
- Απαιτώ να το γράψω. Είμαι έτοιμη να το γράψω. Και εξάλλου άργησα μόνο 5 λεπτά.
Ο Ορφέας στρέφεται και την αντικρούει, σκεπτόμενος ότι θα την γέμιζε περισσότερη αυτοπεποίθηση. Ήταν ήδη περήφανος που υπερασπίστηκε τον εαυτό της.
- Κυρία είναι απαράδεκτο να αργεί και να την αφήνετε να γράψει. Επίσης καθυστερεί την τάξη.
- Σκάσε Ορφέα. Ήρθα εδώ για να γράψω!
- Το λεξιλόγιο σου!
- Συγγνώμη; Να γράψω τελικά;
- Όχου καλά κάτσε. Τελευταία φορά που σε αφήνω.
- Σας ευχαριστώ.
- Μα κυρία...
- ΣΚΑΣΜΟΣ! Στις κόλλες σας.
  Με τα χείλη μου σχημάτισα ένα πάρε τον πούλο προς το μέρος του Ορφέα. Μου ανταπέδωσε με κωλοδάχτυλο. Ύστερα όμως γέλασε και συνέχισε να γράφει.
  Την επόμενη ώρα είχαμε γυμναστική. Που ακούστηκε να κάνουμε γυμνασιακή δεύτερη ώρα; Να πεθάνω τώρα ή μετά; Φορούσα λοιπόν ένα κολλητό μαύρο κολάν και ένα λευκό τοπάκι που τόνιζε το collarbone μου. Καλή ήμουν μωρέ. Αρχίσαμε με διατάσεις. Δηλαδή οι άλλοι κάνουν διατάσεις, εγώ κάθομαι.
Ορφέας pov (😧)
  Φοράει ένα κολάν που τονίζει πολύ τις καμπύλες της οι οποίες έρχονται σε τέλεια αρμονία με την λεπτή μέση της και το μπούστο το οποίο τονίζεται από το τοπάκι της. Επίτηδες το κάνει. Το σώμα της είναι γεμάτο φακίδες. Πώς γίνεται να είναι τόσο... σιχαμερή; Παντού γεμάτη βούλες, σημάδια και πιτσιλιές. Και στο αριστερό της στήθος πάνω πάνω μια ελιά. Που ακούστηκε ένας άνθρωπος να είναι τόσο... τέλεια ατελής;
Ερατώ pov
  Επιτέλους διάλειμμα. Θα μου πεις έκανες διάλειμμα από το διάλειμμα. Ε μωρέ τώρα... Ξέχασα να πω, η Μάγδα δεν ήρθε σήμερα σχολείο γιατί είχε τρελό hangover. Όπως και ο Μίλτος. Σιγά μη πονάνε αυτοί. Τώρα θα είναι στο τρίτο παιδί. Πηγαίνω λοιπόν στη βιβλιοθήκη του σχολείου για να επιστρέψω ένα βιβλίο που δανείστηκα. Έγκλημα και Τιμωρία. Ο Ντοστογέφσκι έχει μία ξεχωριστή θέση στη καρδιά μου. Συγγραφέας και ταυτόχρονα ψυχογράφος, περιγράφει με τόσο ωραίο τρόπο τις ανησυχίες, τα προβλήματα της ανθρώπινης φύσης και γενικότερα την ανθρώπινη φύση.
- Γεια σας, να επιστρέψω αυτό το βιβλίο θα ήθελα.
- Ναι θα ήθελα να δανειστώ το Έγκλημα και Τιμωρία παρακαλώ.
- Δεν είναι δυνατόν. Εσύ και ο Ντοστογέφσκι;
- Ναι τα έχουμε καιρό τώρα.
- Εσύ; Εσύ διαβάζεις ρωσική λογοτεχνία;
- Ναι ρε γιατί;
- Ο μόνος λόγος που θα αγόραζες εσύ βιβλίο, θα ήταν για να στερεώσεις τα πόδια του πινγκ πονγκ που γέρνει λίγο.
- Κάνεις λάθος. Έχω διαβάσει πολλά βιβλία του.
- Να φανταστώ τα εξώφυλλα μόνο.
- Όχι ρε και τα οπισθόφυλλα.
- Αστείο.
- Αδέρφια Καραμαζόφ, Το υπόγειο, Λευκές νύχτες, ο Ηλίθιος...
- Στο ο Ηλίθιος θα έπρεπε να έχει φωτογραφία σου στο εξώφυλλο.
- Εε ναι η όμορφη μούρη μου θα κέρδιζε πολλές πωλήσεις.
- Ιου, ούτε καν.
- Έλα, μη μου το παίζεις δύσκολη Ερατούλα.
Είπε καθώς με πλησίαζε.
- Φύγε μη σου φέρω τον Ντοστογέφσκι στο κεφάλι.
- Ποιο κεφάλι; Δε θέλω να μείνω στείρος.
- Όχι αυτό ρε ΑΝΩΜΑΛΕ.

Και κααατ! Έγραψα αυτό το κεφάλαιο φουλ νυσταγμένη αλλά έπρεπε να κάνω το καθήκον. See you! Get your beauty sleep 💤!
-M🫶🏻