7

364 11 73
                                        


Bir villaya geldiğimizde durduk.

Shuntaro:Yanlış bir karar gibi duruyor.

Mai:Ben yanlış karar vermem.

Ve yanından sıyrılıp bahçeye girerken sağ elimle saçımı kıvırtmaya başladım.

Havuzun yanında duran bir masa gördüm...

Üstünde birkaç telefon ve bir kağıt vardı.

Masaya yaklaşırken Shuntaro bana yetişmişti.

Kağıtta yazan "Kişi başı bir telefon." yazısını okuduğumda elimi bir telefona yönelttim.

Shuntaro:Cidden alıyor musun Mai?

Demesiyle duraksayıp başımı ona çevirdim.

Mai:Evet?

Ve bir telefon aldım.

Telefona baktığımda yüz tanıması yapılmaya başlandı.

Ve telefonda bir kart belirdi...

Herkesin "Sinek" diye mırıldandığını duyuyordum.

Mai:Kumar mı oynayacağız?

Diye mırıldandım.

Shuntaro'nun yüz ifadesi değişti.

Mai:Ben ciddiyim.

O bana alayla bakarken ona küçümser bir bakış attım.

Ve bir ses gelmesiyle telefona baktım.

"OYUN ADI:KOD."

"SÜRE SINIRI:2 SAAT 30 DAKİKA."

Buradan kaçmam gerekirken 2 buçuk saatimi bir oyuna ayıracağım demek...

Ama bir tuhaflık olduğu kesin.

İyi bir karar verdim.

"OYUNU KAZANMAK İÇİN VERİLEN SÜREDE SAKLANAN SİMGELERİN BULUNUP SIRASINA GÖRE 2.KATTA BULUNAN BİLGİSAYARA KODLANMASI GEREKMEKTEDİR. KATLARI GEZEN EBEDEN KAÇININ."

Herkes mırıldanmaya başladı...

"EBE'NİN BİLGİSAYAR ODASINA GİRMESİ YASAKTIR."

Shuntaro:Yanlış karar vermez misin Mai?

Mai:Cevap vermeme ne kadar gerek var?

Ve sağıma baktığımda herkesin bir araya toplandığını gördüm.

Onların birkaç adım ötesinde durup onları dinlemeye başladım.

X:Kodları bilgisayar odasında biri durup o girsin, biz ona ulaştırırız.

Ve Shuntaro'da yanıma gelip onları dinlemeye başladı...

Y:Havuzdan şüphelendim, nefesini iyi tutabilen iki kişi havuzu arasın.

Z:İki kişi iki kişi bölünelim katları aramak için.

Ve hep bir ağızdan onaylama sesleri duydum.

Bir kişi dönüp bize baktığında diğerleri de bize baktı.

Mai:Gruplaşalım.

T:İyi nefes tutabilen kimler var?

İki kişi el kaldırdı.

Ve havuzda göz gezdirmeye başladım.

Ah, bu...

Ve Shuntaro havuza baktığımı fark ettiğinde o da bakmaya başladı.

Shuntaro:Farklı görünüyor, ha?

Alayla gruba geri döndüm.

Elini kaldıran biri üstündeki tişörtü çıkartıp sadece altındaki şortla kaldığında el kaldıran arkadaşına alayla gülümsedi.

Birazdan yanacak haberi yok.

Hızlıca koşup havuza atladı.

Birden buharlar yükseldi ve coslama sesleri geldi.

Döner reklamı gibi.

Gülümsedim.

Bir saniye...

Herkes bağırmaya başladı.

Havuza yaklaştım ve yere çöktüm...

Bu kaynar su değil miydi?

Bir çeşit asit?

Yazık oldu.

Shuntaro:Öldü.

Dedi derin bur nefes verirken.

Başımı ona çevirdim ve ayağa kalktım.

Mai:Ölüm var, başlayalım.

Shuntaro ile ilerlemeye başladık...

Mutfağa girdiğimizde simge aramaya başladık.

Buzdolabını açtığım gibi üstüme bir ceset yığıldı.

İğrenerek üstüme yığılan cesedi ittirdim ve dolabı hızlıca kapatıp yaslandım.

Mai:Dışarıya çıkan bağırsakları değdi üzerime. Bu iğrenç...

Dedim yüzümü buruştururken.

Tabii bunu sadece gözlerimden ve kaşlarımdan anlayabilirdi.

Maskeyi neden hâlâ çıkartmadım bilmiyorum.

Sanırım böyle daha rahat hissettiriyor.

Shuntaro:Dolabı geri aç Mai.

Kenara çekildim.

Mai:Çok istiyorsan sen aç. Burası artık umrum dışı.



Şimdilik bu kadardı... Umarım beğenirsiniz. Bir yazım yanlışım varsa lütfen kusuruma bakmayın, söyleyin düzeltirim. İyi okumalar, iyi günler...

𝐂𝐎𝐔𝐋𝐃𝐍'𝐓 𝐆𝐄𝐓 𝐄𝐍𝐎𝐔𝐆𝐇 // ⍟𝐒𝐇𝐔𝐍𝐓𝐀𝐑𝐎 𝐂𝐇𝐈𝐒𝐇𝐈𝐘𝐀⍟Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin