P6

393 9 4
                                        

في صباح اليوم التالي – 6:25

جيمس:
"صباح الخير نيتو ☀️"

جيمس:
"ايه نعم هو مشهوري المفضل، أحبه كثيررر"

نيت:
"صباح النور عيوني... تعرف تختار صح 😉"

جيمس:
"بعد شوي بروح المدرسة."

نيت:
"لا تروح بدون ما تكلمني... لا تتركني لحظة."

جيمس:
"رح أكلمك بالطريق، بس بغير ملابسي الحين."

نيت:
"ولا تنسى تفطر يا حبي... لا تروح جوعان."

جيمس:
"ما أبي، ما لي نفس."

نيت:
"لا! لازم تاكل. هيّا بسرعة."

(جيمس كذب... ما أكل.)

كلموه مع بعض طول الطريق للمدرسة، وكأنهم قلبين يتكلمون بخيط مشاعر ناعم ما حد يشوفه غيرهم.

في المدرسة – 6:50

جلس جيمس جنب هيون، لكنه لاحظ شيء...

جيمس:
"بسألك، جاوبني بصراحة... أنت حزين؟"

هيون (يحاول يضحك):
"لااا، أبدًا... مو حزين."

جيمس (بحدة):
"لا تكذب... وجهك يقول العكس."

هيون (ينظر للأسفل):
"هيه... حبيبتي سافرت، ما راح أشوفها لفترة طويلة."

جيمس (يضربه بلطف):
"تبيني أضربك أكثر؟ خوفتني! حسبتك مكتئب أو صاير لك شي!"

هيون:
"هو حزين بعد ما راح أشوفها... 💔"

ضحك جيمس ضحكة صغيرة، ثم وقف فجأة وسحب عليه وطلع من الفصل يتمشى شوي...
يمكن علشان يروق.
يمكن لأنه يفكر بشخص ثاني تمامًا...

بشخص... اسمه "نيت"

محادثه BLحيث تعيش القصص. اكتشف الآن