Sayonara | sunjeongz

✭

Bu bölüm Sungchan ve Yuta'nın anlatımında olacaktır ve uke erkekler doğum yapa bilirmiş gibi düşünelim (⁠°⁠ ⁠~⁠ ⁠°⁠ ⁠~

yuta's pov

Sungchan'ın doğmasından bir ay geçmişti. Onunla daha fazla zaman geçirmek için işten izin almıştım. Oğlumu seviyordum. Diğer çocuklar hep ağlarken o neredeyse hiç ağlamazdı.
"Sungchan-ah senin gibi uslu bir çocuğa sahip olduğum için çok şanslıyım." Sungchan bana boş gözlerle bakıyordu.

"Sanırım aile hastalığımıza sende yakalandın değil mi? Umarım bir gün birisini bulursun." Kapının çaldığını duyunca oğlumu yatağına yatırıp kapıyı açmaya gittim. Gelen Jaehyun'du. Ama telaşlı görünüyordu.

"Jae bir sorun mu var? Garip görünüyorsun."
"Yuta ailem ziyarete geliyormuş. Yoldalar bende şimdi haber aldım." Ah bu neden böyle olduğunu açıklıyor. Herhalde çocuğa bakmak için gelmişlerdir.
"Merak etme ben herşeyi hallederim." Diyip ona sarılmıştım. Oda ellerini belime yerleştirip beni kendine çekti. Jaehyun'u market alışverişine gönderip kendim yemek yapmaya başladım. Kimchi ile pirinç yapmıştım. Salata da yapsam iyi olurdu Jaehyun'un annesi çok sever. Umarım Jaehyun'un ablasını yanlarında getirmemişlerdir. Kapının açılma sesini duydum. Jaehyun'un geldiğini anlayınca işime devam ettim. Jaehyun elindeki poşetleri yere koyup arkadan bana sarıldı.
"Yuta-ya çok yorma kendini." Ona gülümsedim.
"Merak etme yorulmuyorum." Jaehyun boynuma bir öpücük kondurup Sungchan'a bakmaya gitti. Yemek için masayı kurduktan sonra Jaehyun'un yanına gittim. Sungchan'ı kucağına almıştı. Ona gülümseyerek bakıyordum. Beni farkedince Sungchan'ı yerine koyup yanıma geldi.
"Jae senden iyi bir baba olacağını söylemiştim."
"Bu konuda benden daha iyisin bebeğim." Kollarımı boynuna doladım. Oda dudaklarıma küçük bir öpücük bıraktı. Kapı sesini duyunca kapıya bakmaya gittim. Jaehyun'un ailesi gelmişti. Ne yazık ki, Jaehyun'un ablası Eunji ve ailesi de gelmişti. Jaehyun'un annesi beni özlemişti.
"Yuta! Nasılsın canım benim? Bu öküz üzmüyor seni değil mi?" Bende ona sarıldım ve sorularına cevap verdim. Jaehyun'un babası ile görüştükten sonra Eunji'yi gördüm.

"Merhaba Yuta nasıl gidiyor?"

"Hm İyi." Kendi çocuğunu da yanında getirmişti. Onlarla biraz konuştuktan sonra Sungchan'ın uyandığını düşündüm. Gidip baktığımda uyandığını gördüm. Onu kucağıma alıp Oturma odasına götürdüm. Doğduğumdan beri bu evde kalıyordum. Ailem ile 17 yaşıma kadar burada yaşadım. Onlar gitmek isteyince ben onları reddettim. Ama yılda bir ziyarete geliyordular. Sungchan'ı Jaehyun'un annesine verdim. Kadın benden çok seviyor oğlumu. O sırada Eunji'nin fare ciyaklamasına benzer sesini duydum.

"Anne benim oğlumu bile bu kadar sevmedin!"

"Kızım siz zaten bizle kalıyorsunuz. Yuta'yı 4 ayda bir görüyorum en fazla."

Jaehyun Eunji'yi yanına çekip konuşmaya başladı. O sırada Jaehyun'un annesi bana birşey söyledi.

"Yuta birşey söyleyeceğim."

"Hm? Sorun tabiki."

"Sungchan'a gülmesi için şaka falan yaptım ama hiç gülmüyor. Daeyoung'a yapınca gülüyordu. Bir problem mi var?"

Bunu hiç fark etmemiştim.

"Bilmem ki. Belki de komik bulmuyordur."