jung sungchan's pov
wednesday
Okul çıkışı gelince telefonumdan saate baktım. Mark ile şu ailemiz arasında olan meseleyi çözecektik. Umarım beni kandırıp birşey yapmaz. Zil çalınca çantamı aldım. Hyunbin ile vedalaşmadan sınıftan çıkmıştım.
"Ya saygısız herif insan bir hoşçakal der."
Gözlerimi devirdim.
"Sen diyor muydun?"
Hyunbin sustu. Bende giderek okuldan uzaklaştım. Okulun biraz uzağında Mark'ı bekliyordum. Sırtımı duvara yaslayıp düşünmeye başladım. On hafta boyunca ne yapmıştım ben? Neden böyleyim mesela? Neden Wonbin ile direk konuşamadım? Duyguları kazanmak zor gibi geliyordu. Şu koruma olayını hallettikten sonra ona itiraf etmek istedim.
"Sungchan-ah!!" Adımı duyunca başımı kaldırıp o tarafa baktım. Mark'tı.
"Özür dilerim geç geldim, babamdan izin alıyordum."
"Ciddi misin? Benim adımı söylemedin değil mi?"
Mark hayır anlamında başını salladı.
"Üniversite sınavına az kaldığı için kütüphanede ders çalışacağımı söyledim."
Birşey söylemedim.
"Gel hadi."
Beni takip etmeye başlamıştı. Neden birden bana güveniyordu? Belki de onu beş dakika içinde etkisiz hale getirip öldürürüm. Ama bu başıma bela açacağı için birşey yapmamaya söz verdim. Eve geldiğimizde anahtarla kapıyı açtım. Evi daha önceden de gördüğü için birşey demiyordu.
"Ailen nerede Sungchan?"
"Tatile çıktılar. Bu haftadan sonra geri dönerler heralde."
"Hmm anladım."
Çantamı kapının yanına koydum.
"Getirdiğin şeyleri sehpaya koy, bende formamı çıkarıp getiriyorum."
"Tamam."
Odama çıkıp üstümü değiştirdim. Sonra masamın üzerinde duran bıçağı gördüm. Ona güvenmek istemiyorum. Bıçağı cebime koydum. Sonra da birinci kata doğru yol aldım. Mark koltukta oturmuş beni bekliyordu. Yanına geldiğimde masanın üstünde üç defter ve bir kaset olduğunu gördüm. Bu kadar az mıydı? Okulda gördüğüm kasetleri getirmiştim ben. Okulun çeşitli yerlerinde yerde bulunmak için bekleniyordular. Mark'ın yanındaki koltuğa oturdum.
"İlk olarak şu intikam olayını anlat bence."
"O Chittapon babam ile senin baban arasında."
flashbacks
Sungchan 13 yaşında
nakamoto yuta's pov
Akşam yemeği için yemek hazırlıyordum. Jaehyun ise bozulmuş pirinç yapma makinesini tamir ediyordu. Bir an bugünün huzurlu geçeceğini sanmıştım. Jaehyun yanıma geldi.
"Hayatım tamir etmeyi başardım. Ayrıca daha hızlı çalışsın diye birkaç kablonun yerini değiştim. Yaparken hata yapmışlar."
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Sayonara | sunjeongz
AksiI'm too crazy for you Wattpad'deki ilk Wonchan fici !Fic şiddet, cinayet, cinayete teşebbüs ve yakışıklı semeler içerir. Rahatsız olan varsa okumasını önermiyorum!
