Sadece İki Plan

1-KARANTİNA

Kural Bir: Eğer yaşamak istiyorsan nefesini tut çünkü nefes aldığını duyarlarsa seni öldürene kadar bırakmazlar.

🧪

Bir pazar günü evde tek başınıza olduğunuzu düşünün en fazla başınıza ne gelebilir ki ?

Bende sıkıcı bir pazar günü bekliyordum tâki annem arayana kadar.

"Efendim anne"

"Sakın evden çıkma.Hemen kalk ve kapının önüne büyük ve ağır eşyalar koy tahta kapıyı kırabilirler."

Annemin endişeli sesi adeta soru sormadan sadece onun istediğini yapmamı haykırıyordu. Bende soru sormadan önce dediğini yaptım ve  oturma odasındaki tekerlekli dolabı kapının önüne getirdim iyice sabitledikten sonra tekerlekler kaymasın diye tek tek tekerlekleri de kilitledim. Kapıyı bir kaç dolap ve sandalyeler ile iyice geçilmez hâle getirince anneme sormaya başladım.

"Dediğini yaptım ama anne neler oluyor ? Neden benden böyle bir şey istedin ? Ayrıca kim tahta kapıyı kırabilir ? "

"Sadece haberleri aç ve bizi bekleme.Seni seviyoruz Elçin.Kendine çok dikkat et tamam mı ? Sakın onlardan birine dönüşme."

Sesi sonlara doğru fısıldar gibi çıktıştı.Bir kaç saniye dinledim ama nefes alma sesi bile gelmiyordu. Daha sonra annemin çığlığını duydum.

"Anne anne neler oluyor ? İyi misin anne cevap ver."

Annemin cevap vermesini beklerken televizyonu açtım. Karşıma bir haber kanalı çıktı. Belki ne olduğunu öğrenirim diye izlemeye başladım.

"Sayın seyirciler bir son dakika haberi ile karşınızdayız. Dışarı baktığınızda sayılarının gittikçe arttığını gördüğünüz şeylerin ne olduğu henüz çözülmüş değil. Ancak nasıl çoğaldıklarını biliyoruz. Pek hoş bir görüntü olmayacak ama sizi bilgilendirmemiz lazım ve işte bir binadan çekilen o mide bulandırıcı aynı zamanda da dehşet verici o görüntüler..."

Bahsi geçen video da ilk başta her şey normal gibiydi. Bir adam karısı olduğunu düşündüğüm kadına doğru yavaşça ilerliyordu. Kadının yanına geldiğinde ona sarıldı. Tam ne var bunda diyordum ki adam bir anda kadının boğazını ısırdı ve kadının kanını içmeye başladı. Kadının attığı çığlıklar da tıpkı annemin ki gibiydi. Yani annem... Hayır böyle bir şey olamaz.Bu ihtimali düşünmek bile istemiyorum.

Oturduğumuz binada altıncı katta olduğumuz için perdeyi açtım ve dışarı baktım. Baktığım anda orada donup kaldım. Dışarıda da televizyonda gösterilen video da ki gibi pek çok olay vardı.

Zorla geriye doğru iki adım atıp camdan uzaklaştım.Mekanik hareketlerle başımı televizyona çevirdim.

Bu defa birinci kattan çekilmiş bir görüntü vardı. Bu defa bir genç camının önüne gelen o garip insanları çekiyordu. İnsanlar cidden evrim geçirmiş gibiydi ama genel olarak hepsinin gözleri kızarmış ve göz bebekleri küçülmüştü. Bazılarının yanağında sanki bağırsakları yer değiştirip yanağına çıkmış gibi çıkıntılar vardı. Bazılarının ise vücudun da yanık izleri gibi izler vardı. Gerçekten iğrenç görünüyorlardı. Video devam ederken evrim geçirmiş gibi duran insan bir anda camı kırdı ve videoyu çeken genç geri kaçtı. Daha sonra bir  çığlık atıp kamerayı odanın girişine çevirdi o şeylerin bir kaçı içeri girmiş yalpak ama hızlı adımlarla gence ilerliyordu. Gencin dediği son şey 'Tahta kapıları kırabiliyorlar' oldu.

Merdivenlerden duyduğum garip seslerle televizyonun ve telefonumun sesini kıstım. Bir kaç dakika boyunca sessiz nefesler alarak gelen sesleri dinledim. Sesler git gide yakınlaşırken kapı çalındı ve ben o anki korkuyla kelimenin tam anlamıyla put kesildim. Bir kaç kez daha kapı çalındı ama daha sonra sesler git gide bu defa uzaklaştı.

Tuttuğumu bile fark etmediğim nefesimi yavaşça verirken telefonumu açtım. Iraz'dan beş mesaj gelmişti.

Iraz: Elçin

Iraz: İyi misin ?

Iraz: O şeylere dönüşmedin değil mi ?

Iraz: İyisen lütfen bana cevap ver

Iraz: Senin için endişeleniyorum...

Minik bir tebessüm yüzümde belirirken onu daha fazla merakta bırakmamak adına cevap yazdım.

Elçin: İyim merak etme

Elçin: Annem son anında beni uyardı.

Elçin: Şimdilik iyim

Iraz: Son anında mı ? Yani Aysel Teyze...

Elçin: Evet...Isırıldı

Iraz: Üzgünüm;(

Elçin: Üzülme ben iyimim.Biz iyiyiz.

Iraz: Haklısın. İyi olmana gerçekten sevindim. Sizin evin kapıları tahtadandı o şeyler tahtayı kırabiliyor.

Elçin: Biliyorum. Kapının önüne barikat kurdum merak etme beni.

Iraz: Şuan yanımda olsaydın bu dediğin olurdu.

Gözlerim dolmaya başlarken ağlayıp tüm evrimleşmişleri kapımın önüne toplamak istemediğim için konuyu değiştirdim.

Elçin: Sence o insanlara ne oldu ?

Iraz: Bilmiyorum.Belki de salgın gibi bir şeydir.

Elçin: Sence başka hayatta kalan var mıdır ?

Iraz: Hass****r.

Elçin: Ne oldu ?

Elçin: Iraz iyi misin ? Eve evrimleşmişler mi girdi ?

Elçin: IRAZ CEVAP VER

Iraz: Korkma ben iyim.

Iraz: Ayrıca hayır eve o şeylerden girmedi merak etme.

Derin bir nefes alırken Iraz'ın açıklama yapmasını bekledim.

Iraz: Bizim gruptan o şeylere dönüşen var mı diye kontrol etmeliyim.

Iraz: Bir kaç dakika bekle.

Dediği gibi bir kaç dakika sonra tekrar bana mesaj attı.

Iraz: Sorun yok. Herkes iyi.

Elçin: Şimdilik.

Iraz: Evet şimdilik.

Iraz: Çılgınca ya da çok tehlikeli gelebilir ama bir araya gelmemiz lazım.

Elçin: NEE

Elçin: DELİRDİN Mİ SEN ?

Elçin: O ŞEYLER HÂLÂ DIŞARIDAYKEN NASIL BİR ARAYA GELEBİLİRİZ.

Iraz: Sakin ol. Babamın asker olduğunu biliyorsun. Yani zırhlı aracımız ayrıca babamı gizlice dinlerken öğrendiğim güvenli bir askerî üssümüz var.

Elçin: Peki araca nasıl gideceksin

Iraz: İşte bu kısım biraz mücadele gerektiriyor.

Elçin: Olmaz Iraz çok tehlikeli.

Iraz: Böylesi daha tehlikeli. Sen orada diken üstündeyken ben burada hiçbir şey yokmuş gibi duramam.

Iraz: Hazırlanmaya başla. Ne olur ne olmaz diye bütün yiyecekleri al. Sizin evde silah vardı onu da al.

Elçin: İyide hepsini neye sığdıracağım ?

Iraz: Silah zaten elinde olsun. Diğer şeyleri de kamp çantana doldur o yeterince büyük.

Iraz: Bende şimdi hazırlanıp çıkacağım ve sizin oraya geleceğim. İşimize yarayabileceğini düşündüğün her şeyi al.

Elçin: Tamam ama bunu yapmayı hiç istemediğimi şimdiden söyleyeyim.

Iraz: Merak etme hiç bir sorun çıkmayacak.

Elçin: Sana güveniyorum dikkatli ol.

Iraz: Sende.