happy house

kabus

Bir sure sonra saat gec oldugu icin uyumaya gittik.yataga girdigimde zaten yorgunluktan direk uyuya kalmisim...

Ruyam bir garipti.tabi ruya denirse.bombos bir yolda yuruyordum ve bu yol kesilmek bilmiyordu.ardi ardina gorus acima sadece yolun uzunlugu giriyordu.ne kadar durmak istesemde ayaklarim benden bagimsiz birer oyuncak gibi kendileri gidiyorlardi.etraf sisli ve bulutluydu.sislerden hicbiryer gorunmuyordu.sanki bir hava bulutunun icinde asfalt bir yolda yuruyormuscasina.onumde minik bir kararti gordum.ama ne oldugu belli olmuyordu.ayaklarim o karartiya yaklasinca biraz belli oluyordu.tuyleri vardi ve ayni sinuanin
kiler gibiydi.yaklastikca dahada sinuaya benzedigini farkettim.bir hayvan nasil bir digerine bu kadar benzerdi.yerde ruhu alinmis gibi duruyordu.sanki buracikta can vermiscesine.en sonunda ayaklarimin dibinde kalacak kadar yaklastigimda anladimki bu sinuaya benzeyen baska bir kedi degildi direk onun kendisiydi.cidden ruhu cekilmis gibi cansiz duruyordu tuyleri.benim icin herseyi gosteren gozlerine ulasamiyordu gozlerim.hic uyanmiycakmiydi?annem gibi gitmismiydi?karnina gozlerim gitti.delik desikti.belki 3 belki 5 kere bicaklanmis ve tekme atilarak son dokunuslar yapilmisti.yere dizlerimin uzerine dustum.ben bu goruntuyu kaldirmaya hazir degildim.yaslar gozlerimden kendilerini bu hayata tutunamayip ayni benim hayalimdeki gibi birakirkmaya basladi.gercek oldugunu anlayinca icimdeki cigliklari disariya biraktim.ikimiz tektik ve tum sesler yanki yapiyordu.ben ne kadar bagirirsam bagiriyim ne yaparsam yapiyim acilmiyordu gozleri.sanki sonsuzluga kapanmisti.agzindan seker kamisindan daha tatli cikan miyavlamalarini duymayi bekledim,olmadi.hic bir sey tutmuyordu.ne dizlerim ne hayallerim...

Onu canlandirmak icin manevralar yaptim.kalp masaji,suni tenefus...aklima ne gelirse.herseyi yapmaya hazirdim.goz yaslarim onun minik bedenini islatiyor tuylerini diklestiriyordu.arkadan hisirti sesleri geldi ve bir anda hayallerim gibi yere  yigildi o sesler.arkamdaki sesle dondum sirtimi.oda ilk hayvanim ama babamin gasbina ugrayan kopegimdi,joseph...gorunce onu nasil ozledigimi farkettim.oda yerdeydi ve hareket etmiyordu.yerde emekleyerek ona ulasmaya calistim.ayaga kalacak halim bile yoktu.tum gorduklerim dizlerimi kirmis gibi etki birakmisti bende.onun basina gidince oda ayniydi.eskisi gibi bakmiyordu mavi gozleri.acik bile degillerdi.turuncuya kacan tuyleri kizillasmisdi ve vucudunun cogu yerinde yariklar,ice gocukler,morluklar ve derin oldugu uzaktan bile belli olabilecek kesikler vardi.nefesim kesiliyordu.ben haketmismiydim?onlar neden benim kaderim olmasi gerekenleri cekiyorlardi?ve aklima bir soru daha takildi,peki ben uyanabilecekmiydim?onlari boyle gorunce gozlerim acilsa bile ben yasaya bilecekmiydim?bu aciyi cekebilecek miydim,hic sanmiyordum.ona sarilip gecmesini diledim,olmadi.yine hayallerim benim gozyaslarimdan olusan su birikintisine dusmustu..

Ben hala josephe sarilirken omuzlarimda iki narin el hissettim.bu ellerin dokusu bana biryerden tanidik geliyordu.bunu arkami donunce anladim.annem de burdaydi.sanirim cennetteydim.ama sinua olmemisti o niye burdaydi?

3.kisi

o an kendisini unuttu kucuk kiz.oda mi olmustu?nasil olmustu?hic bir soru umrunda degildi.o zaten hayattan mutlu degildi ama sinua yasamaliydi.o haketmiyordu.onu kendi pesinden surukluyor gibi hissediyordu.

Minu

Annemi gorunce zaten yasli gozlerim yine yasardi ve yere dustuler.hemen ayaga kalkip ona sikica sarildim.onu tekrar birakmam istemiyordum.bu sefer istemiyordum.elleriyle saclarimi oksuyordu.okadar narindiki elleri sanki bulutlardaydi.gercekten burdan hic gitmek istemiyordu.tum kaybettikleri burdaydi ama birsey eksikti,oyuncak ayisi...

Annem eve gelince elleri arkasindaydi."anne elinde ne var""bak!"
Ellerini arkasindan cekti ve one getirdi.ellerinde toz pembe bir ayicik vardi.gozleri simsiyahti ve cok guzeldi.onu ellerime aldim ve gozlerini daha yakindan inceledim.kapkaraydi.arkamdan babamin sesi geldi.ayicigimi alip karnima gomdum.ona bir sey olsun istemiyordum.
"Ne oluyo yine !"arkamdan belirdigini hissedince ayicigi dahda sıkı tuttum.beni onume cevirince gozleri ayiyi gordu.resmen gozlerinden alev fiskiriyordu.elimden almaya calisti ama vermedim.o ben degildi.cani acirdi.benim acimazdi.zorda olsa elimden aldi ama eli elimde kaldi...

Onu goremedim.ama annem ogunku gibi arkasindan cikardi onu.elime alip inceledim.koluna dikis atilmisti en sevdigim renkle,kirmizi.karnindada ayni iple kalp yapilmisti.gulup anneme tekrar sarildim.onu iyilestirmisti.o hayattaydi.ama bu sefer ben gitmistim...

Annem ellerimi tuttu ve yolu birlikte yuruyup beyazliga ulastik...

Evde olanlar

Herkes uyuyordu ama evde sesler duyuldu.kimse kalkmadi.adam direk o odaya gitti,chan ve minunun.odaya eve girdigi gibi yavas adimlarla girdi zaten ev kapkaranlikti ve herkesin uykusunun en derin zamaniydi.odada yatakt yatan ikiliyi gorunce yuzunde sinsi bir siritis belirdi.kendisini kucuk kiza yaklastirdi.yanindaki erkek biraz kipirdadi ama bir sey olmadi.adam arkasindan getirdigi bicagi eline aldi ve duzgunce tuttu.kendi icinden saydi...bir...iki...uc...ve boom.kizin tam kalbindeydi bicak.hic acimamisti.o onun biricik patronuna cektiriyordu kizda cekmeliydi.bicagi kizin daha cok kanamasi olsun diye geri cekti.oylede oldu.kanlar heryere yayildi.artik kiz tamamen en sevdigi renkti,kirmizi.hemde heryeri.en sevdigi renk olmasininda bir sebebi vardi.hep gorurdu bu rengi ustunde.hemde hep.artik bu renge ne kadar cani yaninca gelsede sevmeye baslamisti ve en sevdigi renk olmustu..

Kiz gozlerini bir daha acilmiyicak sekilde kapaticagini bilse kapatirmiydi.belki evet.tum sevdikleri o karanliktaydi.ama o 8 cocuk haric.onlar aydinliktaydi.arada kaldi.karanlikmi? aydinlik mi?ne yapmaliydi?dayanmalimiydi?ama vazgecti.o kadar guclu degildiki o.tum gucu cocukken bitmisti onun.hepsini babasi somurmustu.simdide onu...

Adam evden girdigi gibi cikti ve karanlikta kayboldu..

Ilk uyanan chan oldu.yaninda sicak bir sivi hissetmisti ve merak etmisti.o an kendine kufur etmisti.neden daha onceden uyanmadim diye.artik gecmiydi bilmiyordu ama icinde hala umut vardi
"Minu!minu!yalvaririm kalk!ben yapamam!gidemezsin!beni kendine baglamisken gidemezsin!beni birakamazsin minu!"

Evdeki digerleri bu bagirislara uyanmislardi.korkmuslardi seslerden.hyunglari ne diyordu?hemen odalarini  onune gittiler ki onlarda ayni manzarayla karsilastilar...

Hayatlarindaki biri daha gidiyordu.bunu istemiyorlardi.biri daha olamazdi.odaya kosarak girdiler ve bir seyler yapmaya calistilar.seungmin doktorlukla ilgilenmisti bir ara biliyordu birseyler.bakti ama nabizlari duyamadi.kiz o sira annesiyle coktan beyaz isiga gitmisti..

Changbin-seungmin soylesene nasil durumu!
Seungmin-n-nabizi a-at-atmiyo-o

Hepsi sok olmus bir sekilde agliyordu.budahada agir gelmisti.ellerinden yanlarindayken gidemezdi.hemen kucakayip onu arabaya bindirdiler ve hastaneye surmeye basladilar...

Annesiyle beyazligin icinden gecmislerdi ama burasi cennet degildi.yine garipti burasida.kiz annesine dondu."anne burasi neresi"."sen benimle gelemezsin"kiz sasirdi.o istiyordu ama."ama ben gelmek istiyorum".
"Senin sevenlerin cok kizim"

Karsilarindaki karanlik acildigi ayni bir ekran gibi.ve onlar gorundu,8 erkek.anilariydi bunlar.sanki bir kasede kaydedip sonra izliyordu bunlari kucuk kiz.onlari gorunce aklina geldi sevgileri.hem orda yasama tutunmasini saglayan adamda vardi.annesine dondu kiz."haklisin anne gitmeliyim"kadin gulumsedi.kizinin boyle mutlu oldugu kisileri olmasi hosuna gitmisti."iste senden istedigim buydu tatlim.birdahakine vaktinde goruselim lutfen"anne kiz son kez birbirlerine sarildilar.kiz gozlerini karaliga kapatti tekrar...

Chanin kucagindaydu minu.hepsi agliyordu.ama bir mucize oldu.kiz hareket etti.hemde atmayan nabzina inat etmis gibi.hepsi olduklari yerde sevinc cigliklari atarken kiz gozlerini olanlari gormek icin hafif araladi.gozleri minicikti.sevgilisi ona sarildi.vucudu kansizliktan sopbsoguktu ve minik adam bunu engellemeye calisiyordu.onu kaybetmeyi goze alamazdi.

"Beni ozledinizmi"
"Noona bizi birakma"jeongin diyordu bunu.kiz seslerden anliyordu.onlari goremiyordu.gozlerinin onunde sadece sevdigi adam vardi.kizin gozleri tekrar kapandi.sanki birdaha acilmiyacak gibi...

Canlarim simdi ben kararsiz kaldim.hikaye burda bitsin mi devam mi etsin.etsede cok etmez ama.en fazla 5 bolum.cunku ramazandan sonra tum ilgimi yuriye vermek istiyorum.hem iki hikaye olunca bolumler gec geliyo.yani size bagli.seciminizi yapin,opuldunuzz💋💋💋