"ကျမ အိမ်ပြန်ရတော့မယ် jane"
ပြောချင်တာက jane လည်းပြန်ရတော့မည်ပေါ့
jane ရောက်နေတာ ၁ ပတ်ကျော်ရှိပြီဖြစ်သလို
ချယ်ယောင်းလည်း ၁ လကျော်လောက်ရှိပြီမို့အိမ်ပြန်လာဖို့ပြောနေကြသည်မနက်ဖြန်တော့သေချာပေါက်ပြန်ရပါလိမ့်မည်
အရေးကြီးပြောစရာရှိလို့ပြန်လာပါတဲ့လေ
"ဟွန့် ခွဲချင်ပါဘူးဆိုခွဲရအုံးမယ် rosie အိမ်လိုက်ခဲ့ရမလား"
"မကဲနဲ့ လိုက်ခဲ့ရင်ဘယ်သူနစ်နာမယ်ထင်သလဲ"
jane မျက်နှာရှိန်းခနဲဖြစ်သလိုပူထူသွားရသည်
ထိုနေ့က jane ဘာလို့မငြင်းခဲ့မိတာလည်းဆိုသည့်အတွေးကိုပြန်ပြန်တွေးမိတိုင်းရှက်ရသည်
"ဘာမှမဆိုင်ဘူး"
နှုတ်ခမ်းတစူစူနဲ့ပြောတော့
"ဆိုင်ကြောင်းပြရမလား"
rosie ကအပေါ်ဝတ်လက်ရှည်ကိုချွတ်ဟန်ပြင်ကအနား
လာတော့
"rosie နော် "
"ဘယ်လိုဖြစ်လို့အဲ့လောက်ရှက်တတ်သွားတာလည်း ဟင် အရင်ကအနားမှာတကျီကျီလုပ်နေတဲ့
jane ဘယ်ရောက်သွားလည်းရှာပေးပါအုံး"
ခပ်ပြုံးပြုံးမျက်နှာနဲ့ဆိုနေတဲ့ rosie ကအမြင်ကပ်ဖွယ်
"မတူဘူးလေအဲ့တာကအဲ့တာပဲ"
ကြက်သွန်ကိုခပ်ကျိတ်ကျိတ်လှီးရင်းပြောတော့
"အာ ဟုတ်သားပဲမတူဘူးနော်
ရှက်နေတာအသည်းယားလိုက်တာကွယ်"
စူပုတ်ပုတ်လုပ်နေတဲ့အသေးလေးရဲ့ပါးနှစ်ဖက်ကိုနစ်ဝင်အောင်နမ်းတော့
ရယ်သံတွေထွက်လာကာ
"ကြက်သွန်လှီးနေတယ် ဓားရှတော့မှာပဲ"
"ဟင့်အင်း ကြက်သွန်မလှီးနဲ့တော့ဒီနေ့အပြင်ထွက်မယ်
မချက်နဲ့တော့"
"တကယ်လား"
"အင်း တကယ်ပေါ့ချက်မယ်အချိန်ကိုအကျိုးရှိတာတစ်ခုခုလုပ်ကြမယ်လေ ဘယ်လိုလဲ"
"rosieee..."
"ဟားး ဟားး ဟားး"
"အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်မယ်ပြောပါတယ်ဘာတွေတွေးနေတာလဲအသေးလေးရဲ့"
