RISQUÉ 1: Forbidden Temptation

Chapter 12 (M)

Russet
#80461B

---

IT'S been weeks since Diana was hesitant to go to work. Matapos ang pag-amin ni Cormac noong nakaraan linggo ay tila ba hindi siya nakapag-focus sa kanyang mga gawain. Kahit saang sulok siya mapadpad sa greenhouse ay boses nito ang kanyang naririnig.

Kaya naman kahit papaano ay panatag ang loob niya sa tuwing sa Quezon ito nagtatrabaho. Sa ganoong paraan ay nakakapagpahinga ang isip niya sa kakaisip sa alok nito.

"What's taking you so long to go inside?"

Halos mapatalon sa gulat si Diana nang marinig ang boses na iyon. Sa halip na magulat ay mas naramdaman niya ang kuryenteng dumaloy sa kanyang leeg pababa sa kanyang buong katawan nang maramdaman ang paghinga ng binata.

Agad na lumayo si Diana kay Cormac at nilingon ito. "I am not. I am enjoying the sun."

"Lies," Cormac replied and stared at her as if he had missed her. Hindi ito nagsalita at iniwan siyang nakatayo sa labas upang pumasok sa greenhouse.

Wala nang nagawa si Diana kundi sumunod rito kahit pa man nag-aalangan. "You should be in Quezon right now, Sir."

"I know but I thought I could help here in the greenhouse. It's been weeks, I miss attending to my flowers," anito sabay hinarap ang pinakamaganda at pinakapulang bulaklak na naroon.

Hindi niya na napigilan ang pagtitig sa binata nang amuyin nito ang bulaklak at kung paano sumalimbay ang bulaklak sa labi nito. His lips were almost red as the roses and as tempting as it is.

For a moment, she wished she was one of those rose petals. At least, she would know how it felt to be adorned by Cormac without harboring fear and guilt.

"Do not humor me, Sir. I know why you are here," matapang na wika ni Diana dahilan para mapalingon ito sa kanya.

Pilyo na tumitig si Cormac sa kanya. Naramdaman niyang nagtagal ang mga mata nito sa kanyang mga labi.

"Really?" Cormac asked, his voice husky and tempting. He demanded answers with burning eye contact but she refused to comply by looking away. "I don't think you do, Diana. The more the day that I know you, the longer I suffer. This desire for you, it will never go."

"It will pass," mariin niyang pagtutol. "You had a bedwarmer before. You can find one again to satisfy you."

"I refuse to take another bedwarmer because I know it would be useless, Diana. And I promised myself that the next thing I would act up on my desire, it's you who's going to be screaming my name under me..." giit nito kaya nagsimula nang mangatog ang kanyang mga tuhod.

Sa mga oras na iyon, hindi na alam ni Diana kung dapat niya bang ikatuwa ang sinabi ni Cormac o ikatakot.

Cormac tried to take a step closer, and she immediately stepped back.

"I suppose telling you the truth comes with a price. You are never going to let me come near you again, aren't you?" tanong nito na tila ba puno nang pangungulila.

"I am married," muli niyang paalala rito.

"I know, damn it! Hindi mo kailangan ipaalala sa akin nang paulit-ulit kung gaano ako kainggit sa asawa mo." Nagtagis ang bagang nito sabay nagpakawala nang iilang malalim na paghinga. "Because God knows I want to be him right now and fuck you senseless inside this very greenhouse of mine. Until you begged me to stop. Until you couldn't take more."

Diana gulped, deep. Iyon na lamang ang kanyang nagawa sa mga narinig niya mula kay Cormac, dahil alam niya sa sarili niya na hindi na malayong gawin niya ang kanyang ikinakatakot kung magpapatuloy ito sa pang-aakit sa kanya.