Part 5

361 12 1
                                        

Unicode

"ချည်နှောင် သား ဒီနေ့ဧည့်သည်တွေလာမှာမို့ပြင်ဆင်ထားဖို့ သားအဖေကပြောခိုင်းလိုက်တယ်"

"ဟင် ဧည့်သည်... ဘယ်ကလဲအမေရဲ့"

"အမေလဲမသိပါဘူးကွယ် မင်းအဖေကပြင်ဆိုတော့လဲ ပြင်ထားလိုက်ပေါ့ကွယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ အမေ"

"သမီးနွယ်မျှင်သမီးလဲပြင်ထားတော့နော်"

"ဟုတ်ကဲ့မေမေ"

အိမ်မှာချည့်ကိုမေမေက သားဟုသာခေါ်သည်။ ဖေဖေကတော့ သမီးဟုသာခေါ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံမှသာ သားဟုခေါ်တတ်သည်။ အဲ့အချိန်ကလဲ စိတ်ဆိုးနေတဲ့ချိန်ပိုများသည်။

ချည်တို့အားလုံးပြင်ဆင်ပြီးသည့်အချိန်မှာဘဲ ဧည့်သည်တွေအချိန်ကိုက်ရောက်လာတော့သည်။

"လာ ကိုမောင်ကြီးတို့ထိုင်ဗျာ"

'ဟင် ကိုမောင်ကြီးဆိုတာ ခင်မောင်ထွေးအဖေ အဖေ့ရဲ့မိတ်ဆွေလား'
ချည် တွေးဆဆနှင့်လည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဦးမောင်ကြီးအပြင်နောက်ကကန်တော့ပွဲကြီးရွက်ပြီးတက်လာတဲ့ ခင်မောင်ထွေးကိုတွေ့လိုက်တာကြောင့် အဖေသူ့ကိုမတိုင်ပင်ဘဲ သူစီစဉ်ချင်တာစီစဉ်လိုက်ပြီဆိုတာကို အတပ်သိလိုက်သည်။

—————————-

"သတိုးရေ... သတိုး... ဟေ့ကောင်သတိုး..."

သတိုးအိမ်ရှေ့ကပက်လက်ကုလားထိုင်တွင်ထိုင်ကာ စိတ်ကူးယဉ်နေတုန်း ကျောက်ခဲတို့အော်သံကြောင့် သူ့ရဲ့စိတ်ကူးလေးမှာလေဖြင့်မှုတ်လိုက်သလို ပျောက်ချင်းမလှပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
'ခွေးသတောင်းစားတွေ လူမရောက်သေးဘူးအသံကကြိုရောက်နေပြီ'

ပြောလို့ပင်မဆုံးသေး အိမ်ရှေ့ဆိုင်ကယ်တွေထိုးရပ်ခဲ့ပြီး တရောသောပါးပြေးဝင်လာကြတာကြောင့် သူ့မှာဆက်ဘဲထိုင်နေရမလို ပြေးဘဲပွေ့ရတော့မလိုပင်

"ဟေ့ကောင်တွေငါဒီမှာ ဘယ်လိုဖြစ်လို့အော်ကြီးဟစ်ကျယ်ဖြစ်လာပြန်တာလဲ"

"ဟေ့ကောင်ရေ ပြဿနာတော့တက်ပြီကွ"

"ဟမ် ဘာပြဿနာလဲ ငါဘာမှမလုပ်ထားဘူးလေ"

ချည် နှင့် သွယ်သော ချစ်ကြိုးတစ်မျှင်Where stories live. Discover now