Chapter 55

826 46 6
                                        

"Don't worry Sir, mas bumubuti na po ang lagay niya" I can hear something

"Are you sure? Dalawang linggo na at hindi padin siya nagkakamalay"

"G-gramps" Hindi ko alam kung narinig nila ako.

"Pandora" agad akong tinignan ng Doctor.

"How are you?" Tinignan ko lang si Gramps at bigla siyang natawa.

"I'm sorry. Pfft hahaha I can't help it. What's with you and Echo? Pati ang pagtulog sa hospital eh partner dapat?" Sa tawa nitong si Gramps. Alam kong okay lang si Echo.

Since hindi ako masyado makapag salita. I let him talked about everything.

But when he saw me looking at my legs.

Hinayaan niyang ang Doctor ang mag explain.

Technically, if I want to, there's still a chance that I can still walk. It's just a years-long therapy and medication. But for now...

"I'm disabled."

"I'm sorry" sabay na sabi ng doctor at ni Gramps. Ngumiti lang ako

"At least I'm alive" I said.

Nag usap usap pa kami saglit pero hinayaan nadin nila akong makapag pahinga. And when I'm finally alone.

I cried. . .

No

I breakdown.

Thinking that I wouldn't be able to walk properly again broke me.

Fu** I don't even know who to blame.

"Ugh W-why!?"

It crashes over me like a wave, and I can’t hold back my tears.

"Pfft hahahaha h-hindi na ako makakalakad? Pfft really? Hahahah ugh! Ahh!" I cried out loud.

The weight of that thought is fu***** suffocating.

And so for the coming days. I'm alive but not living. . . .

"Goodmorning Ms Perez. It's a new day, gusto nyo po bang magpahangin sa labas?" Tinignan ko lang siya saglit at umiling.

"Pero sabi po ng doctor ma-"

"I don't give a fu**. Leave me alone" natahimik naman siya.

Wala ako sa hospital. This is a private property ng mga Ashford.

"She's awake" narinig kong sabi nitong babaeng nurse. Siya ang nag aalaga sakin mula ng magising ako. I don't even know her name. And I'll bet, she's not even a nurse.

"Ohh?"

"Baka lang gusto mo pong malaman" tinignan ko siya.

"And what do you know?" Tinignan ko siya at muka namang natakot.

"N-nothing ahm. I. . . . K-kumain napo kayo" susubuan na sana niya ako pero umiwas ako.

"I can still move my hands"

"Ako na po an-"

"Hindi mo ba narinig? Mga paa ko lang ang hindi ko magalaw! I can still fu***** move my hands!"  Fu**! She's treating me like I can't move at all.

"S-sorry po. I'm just doing my job" parang paiyak naman na siya.

"Just leave" sabi ko pero hindi siya umimik. Binigay niya lang sakin ang kutsara.

"Eat first" she said.

"I sai-"

"May sinabi din po ako Ms. Pandora" what the hell?

I'm A Secret Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon