First day of university student, no friends no anything only myself and that is fine, my only best friend was not here in Philippines they migrated in other country before we started in grade school.
"Good morning papa, good morning yaya"
"Hi baby good morning, maupo kana para makakain kana baka malate kapa nakausap ko narin ang daddy mo about sa condo malapit sa university mo pumayag sya pero ayaw nya nong subrang lapit sa univ may sabi nya don nalang sa condo na ang nag develop ay Fuego parin, sabi nya rin bago umalis kanina na magpahatid kana lang muna sa tatay Bert mo tapos sya na magsusundo sayo para makita mo yong condo,"
"Papa I can drive, from here to Univ hindi na kailangan na mag condominium pa ako,"
"Okay na yon para makapagpahinga ka kaagad after school kasi kung maguuwian ka magtatraffic kapa pagod kanang masyado, pano pag sumabay ng review days mo?"
"Ayaw nyo napo ba ako dito sa bahay papa?"
"No, kung pwede lang talaga na dito kalang kaso baby iniisip ko rin po yong health mo kung pagod ka palagi pano ka mag fucos sa studies mo,"
"Don't do that papa you look like a duck, nagbibiro lang po ako kung ano yong sa tingin nyo makakabuti sakin okay ako don but please, dito ako ng weekends"
"Oo naman baby, tyaka baka nasa condo mo din ako araw araw haha"
"Pano magiging independent yang ang anako mo?"
"Dad,"
"Oh, bakit bumalik ka?"
"Cancel meeting ko, baby you can drive your car convoy nalang sama kana papa, hatid natin si Matt Matt sa Univ then daan tayo sa condo ikaw na pumili para sa anak mo"
"Bakit ako?"
"Because you always choose what best for me papa"
"Ewan ko sa inyong mag-ama, kain na baka ma late kapa"
We started eating, sinabayan na ako nila papa at daddy maaga daw kasi sila kumain kanina dahil may early meeting si daddy turned out the meeting was cancelled, nong nakaraang bwan nong ma reserve ko nakapasuk ako sa university kung saan nag aral si daddy Matthew nagulat sila sa course na kinuha ko, I took business management hindi yong matagal ko ng gusto iniisip ko rin sa sarili ko how can apply that profession to others if I can't apply it to myself.
Yes I'm have my own mental health problem and I am not taking therapy session papa and daddy help me to get through all the trauma's, papa even blame himself kasi kung hindi daw dahil sa kundisyon nya hindi ko mararanasan ko wala akong ganito, but I keep telling him that it's not his fault kung magkaroon man ako ng ganito, takot lang talaga ako na may pumasuk na ibang tao sa buhay ko at hindi ko maibigay yong kung anong dapat para sa taong yon kaibigan man o kung ano, natatakot ako ba baka hindi nila maintindihan yong nararamdam ko natatakot ako na mawala sakin ang papa ko it I fucos in the other people or things around me, I want to spend more time to papa but growing ups I still have my own life that I need to prioritize, okay na si papa he fully recovered himself but me is still stock on that day we lost him because of me, I can't go back to those days kaya sabi ko babawi ako and I'll make sure that I won't give him any pain or stressed, I want to see his smile everyday take care of me like a baby everytime kasi yon yong nawala saming dalawa.
We're here now at the University, pinayagan na pumasuk yong sasakyan nila daddy at yong sasakyan ko kasi sinabi nilang magbabayad ng tuition fee ko, pagbaba ko ng sasakyan may biglang nag notif sa phone ko and when I check it, it's was a new from last night.
"Dad can we go back now, sasama nalang po ako na tingnan yong condo"
Saad ko ng makalapit ako kay papa at daddy,
"Huh bakit?"
Gulat na tanong ni papa,
"Look."
I showed them the article at nailing nalang si papa,
[ News flash. ]
[ Who have thought that this little boy turned out his handsome man, nasa private nyang tao parang papa Archie, both of them didn't like the spotlights.
YOU ARE READING
COLD HEARTED MAN ( Book 2 )
FanfictionCOMPANION BOOK2. A STORY OF A MAN WHO HAS TRAUMA OF GETTING HURT AND SOMEONE GET HURT BECAUSE OF HIM.
