MATT MATT'S POV
It's been a years now since I and Danielle got married and so far thing is doing great, Maro and Mara graduated having a flying colors on the course's they choose but Maro really a different one minsan naguguluhan na ako sa kung ano ba talaga ang gusto nya kaya nong una nagalit talaga ako sakanya I felt so disappointed with asking him what he wants, una palang ramdam ko na may gusto syang iba sa inaasahan ko parehong pareho sila ni Danielle but still there's something in me na gusto kong sundin nya yong nakaplano ng buhay para sakanya na bagay na ang laking pagkakamali at pagkukulang ko narin bilang kuya nya, luckily hindi naman lumala at nagkaayos din kami dahil sa tulong ni Danielle, now Maro is working far from here as a barista crew sa isang cafe kahit na may sarili syang cafe dito na manila na ako natin ang nag mamanage kahit na wala akong alam sa kape, Mara is doing well managing the wearhouse at kami na ni Danielle sa iba at alam kung hindi pa kayang I handled ni Mara, but still I am hoping that one day Maro and Mara will take over everything.
"Babe, malelate daw ng kunte sila kuya may dadaanan lang daw sila"
"It's fine maaga pa naman, bakit nagugutom kana ba we can order na if you want"
"No, sinabi ko lang"
We are now at the restaurant, iniitay namin sila kuya Ranielle at asawa nya na si Kuya Drew, kakauwi lang nila from US bibisita lang daw tapos may aasikasuhin ayaw pa nga na sabihin samin kung ano yon surprised daw nya kay Danielle.
After a minute of waiting dumating narin sila at may kasama na parang pamilyar sakin pero hindi kuna maalala.
"Kuya? Si sino yang kasama mo?"
Agad na tanong ni Danielle may kuya Ranielle ng makaupo sila sa harap namin,
"Oh, this is Louid anak anakan ko sa DF, Louid this is your Tito Danielle his my brother and this is he's husband Matthew,"
Agad na sagot at pakilala samin ni kuya Ranielle sa batang kasama nya, at kung titingnan medyo may idad lang ng kunte kay Maro,
"Good evening po, sorry for joining your dinner"
Agad na saad nito na agad naman ikinailing ni Danielle habang umiiyak ng tubig kaya ng maibaba nya yong baso agad narin syang nagsalita,
"Oh! no don't say that your a part of this family so don't apologize, nagulat lang talaga ako kasi ngayon lang kita nakilala"
Saad ni Danielle,
"I didn't have a chance to introduce you to him, kasi nong napunta sya sa DF nasa US ka tapos nong bumalik ka dito ang daming nangyari na aksidente kapa after that you decided to move in US again, so theirs no chance for you to meet him, actually I was about to adopt him before accepting the offer to work in US but his brother didn't approve sabi nya kapag nakatapos sya ng pag aaral magsasama naman daw sila ulit gagawin daw nya lahat para maging maayos silang dalawa wag lang silang paghiwalayin kaya sinuportan ko nalang sila, sir Archie support his brother education until he graduate and I am the one supporting Louid sa lahat ng kailangan nya I even ask him to call me papa"
Paliwanag ni kuya samin and that explanation made my mind clear who's this kid in front of me.
"Oh! Now it's clear to me kaya ka familiar, you are Louid Guevara right?"
"Yes po Sir Matthew"
"Oh! Don't call me sir, it's Tito from now on"
"Oh grabi parang nawala ako bigla, sana noon pa kita nakilala para may bonding din tayong dalawa but like your papa said there's no chance, welcome to our family from now on call us Tito Dan and tito Arch okay"
"Opo, thank you po for accepting me kahit na hindi naman po ako na adopt ni papa,"
"It's fine your his son even though your not using our name"
"Thank you po Tito"
Tuloy lang ang kwento habang iniintay naman namin si kuya Drew, may inaanan pa daw na meetings sabi ni kuya Ranielle kaya pala hindi nila kasabay na dumating kanina.
After a minute of waiting dumating narin si kuya at gulat pang kasama na namin si Louid,
"Sorry I'm late traffic ee, hi son akala ko di ko kami sisiputin ng papa mo"
"I just pick him up kanina"
Saad ni Kuya Ranielle at tumayo na para humalik kay kuya Drew at sabay na silang naupo,
"Sorry dad, hindi ko po masagot yong tawag nyo busy po kasi"
Mahinahong saad nito kay kuya,
"Saan sa part-time mo? Diba sabi ko naman sayo hindi na dapat?"
"Hon, stop that yon ang gusto ng anak mo hayaan muna"
"Okay okay, kayo naman yan but Louid please, kapag may kailangan ka sabihin mo samin ng papa mo please hindi yong malalaman nalang namin na may mga kailangan ka pala kung hindi pa kami uuwi hindi ko malalaman nangyayari sayo dito, kapag ginawa mo ulit yon sige ka papabantayan kita"
"Wag po dad please, magsasabi na po ako promise"
"Good sorry for being strick son nagaalala lang ang papa mo kapag hindi ka nagsasabi,"
"Sorry din po dad, papa sorry"
"It's fine, don't mind your dad may sapi nanaman yan ang mabiti pa kumakain na tayo"
Tahimik lang akong nanonood sakanila, seeing them having a family kahit na ang sitwasyon nila ay parang working abroad ang parents habang mag isang naiwan dito sa pilipinas ang anak, I hope we have too, but Danielle is too fucos on Fuego at sa kambal, alam ko naman n 21a hindi pa handa si Danielle na magkaanak but still we didn't talk about that again after ng napagusapan yong tungkol don.
YOU ARE READING
COLD HEARTED MAN ( Book 2 )
FanfictionCOMPANION BOOK2. A STORY OF A MAN WHO HAS TRAUMA OF GETTING HURT AND SOMEONE GET HURT BECAUSE OF HIM.
