MATT MATT'S POV
It's been a year now but in the months passed I always received a lot of photos every Sunday Danielle having fun with those people I don't know if they are worker too or what and his always with that Trisha a girl who's been like him since we were college.
"Good morning baby"
"Good morning po papa, good morning po daddy"
"Maupo kana, nga pala nag message naba si Danielle sayo? Until now hindi namin ma contact ang tita Marga mo at Tito Albert mo, tumawag narin ako sa company nila Danielle at kahit ang boss nya nagaalala na kasi wala daw update galing kay Danielle pero yong ibang engineers nya nakakausap nya pag about kay Danielle yong itatanong nya hindi na daw sya kinakausap ang sabi nya namali nya ng pinadalang tao kasi yong mga kasama ni Danielle yong mga ibang engineers nya na may galit kay Danielle mula nong magkaroon ng sunod sunod na project si Danielle"
"His fine dad, you don't have to worry about him anymore"
"So nag kausap na kayo?"
"No po papa, I just feel it his fine"
"Okay, but if he contacted you tell us okay"
"Opo, kain napo tayo"
We started eating, hindi ko alam pero habang tumatagal na wala si Danielle dito pabigat ng pabigat ang nararamdaman ko na parang bumabalik lang ako sa dating ako bago pa dumadating si Danielle sa buhay, wala akong ganang sa lahat sometimes papa ask me why i didn't even bother to smile in front of our investors, how can I do that if this fucking like took a person who can make me smile.
"Are you done baby, may meeting pa tayo with Mr, Santos"
"Yes dad"
"Sasabay na ako sa inyo nasiraan yong sasakyan may meeting din ako around the area, daddy baka mamaya sa Fuego na ako mag lunch mamaya or sa restaurant nalang malapit don if free kayong dalawa samahan nyo na ako"
"Sorry papa but I have lunch meeting scheduled today, but daddy can he didn't have scheduled at your meeting with Mr Santos,"
"Pano mo alam yon?"
"Tumatanda kana po talaga, isa lang nag aayosin ng schedule natin Dad"
"Oo nga no, so let's go?"
Tumayo na kami at inayos na nila manang yong lamisa at inalis na yong mga pinagkainan namin, kinuha na ni daddy yong gamit nya at gamit ni papa then it reminds me how Danielle took all my things if we we're going to university before then now I don't know what is happening to us, ang sakit ang daming tumatakbo sa utak ko ang daming tanong na hindi ko masagot at natatakot akong sabihin kila daddy at papa lahat ng yon kasi ayaw kung mag iba ang tingin nila kaya Danielle, sa totoo lang pagod na ako I still want to hold on but this distance making me feel that there's no reason for me to hold on.
"Baby are you okay?"
"Huh?"
"Your dad asking you if your okay, baby your zoning out since we leave the house okay ka lang ba?"
"If good papa, I'm just thinking about the assignment that dad's gave me"
"Daddy pinahihirapan mo ba anak mo?"
"No hon, that assignment was basic to your son manang mana sayo when it comes to financial reviews"
Knock knock knock knock knock knock knock knock knock knock knock knock
"Dad-"
Napatakip ako ng tenga ko dahil sa sunod sunod na katok galing sa bintana ng sasakyan ni dad, sa tapat pa mismo ng kinauupuan ko, I heard papa panicking and i only did was to cover my ears ang try my best not to shout,
( Elle, where are you Elle I need you right now Elle please, I need you )
"What are we going to do now?"
"Give him a shot"
"Huh, pero daddy"
"That's the only thing we can do now papa, Danielle is not here to make him calm if you didn't do it, it can lead him to his anxiety mas hindi ko kakayanin makita ang anak natin na nasa ganung sitwasyon"
After that papa and dad's conversation I lost my senses and everything went black.
DANIELLE'S POV
YOU ARE READING
COLD HEARTED MAN ( Book 2 )
FanfictionCOMPANION BOOK2. A STORY OF A MAN WHO HAS TRAUMA OF GETTING HURT AND SOMEONE GET HURT BECAUSE OF HIM.
