MISSING PIECE( feeling and longing )

179 18 7
                                        

DANIELLE'S POV

It's been a week simula ng nakalabas ako ng hospital, palagi akong chini-check ni kuya ganun din mga kaibigan ko palaging nagpupunta dito sa bahay para lang kumustahin ako at ilang araw narin na parang ang bigat bigat ng loob ko parang may kulang lalo na umaga pag-gising at sa gabi bago matulog parang may hinahanap ako na hindi ko maintindihan ang hirap matulog at ang hirap gumising, sa buong araw ko pakiramdam ko ang tahimik na parang gusto ko ng ingay at gusto kong may naririnig na buses ng bata ang gulo subrang gulo ng nararamdaman ko parang ang daming kulang mula nong nagising ako.

Knock knock knock knock

Napapikit ang mata ko dahil sa katok na naririnig ko, hindi ko maintindihan pero parang may pumipitik sa loob ng tenga ko dahil lang sa katok ng pintuan,
"Stop knocking the door kuya pasuk kana lang po bukas po yan"
"Sorry nakalimutan ko ayaw mo nga pala ng may kumakatok hindi lang sanay si kuya"
"Ayaw ko?"
"Oo bakit?"
"Kasi hindi ko matandaan na ayaw ko"
"Sya hayaan muna lang, nga pala tinatanong ng boss ko kung kailan mo daw gustong pumasuk kasi magtatanong din daw asawa nya"

( Boss, may trabaho ako? Ano to bakit parang wala akong maalala sa lahat )

"May trabaho ako?"
"Oo, sa Fuego bakit--- Teka hindi mo alam o hindi mo matandaan you resigned to your company because of sir Matheo and sir Archie's offer bago ka maaksidente, Danielle nag aalala na ako huh I think we need to go at the hospital for another test ang dami mong hindi natatandaan---"

( I remember everything but happenings right now made me confused, if Matthew didn't exist in my life how can I work in Fuego but all I remember is I work at the other company because I don't want anyone pull me down and look at me like a responsibility of Fuego because Matthew is my boyfriend and I want to prove everyone I can be who wanted without a shadow of Fuego family and now I am working to them ).

"Danielle"
"Huh, bakit po?"
"Okay kalang ba talaga, kasi kanina pa ako dalita ng salita dito parang hindi mo naman ako naririnig"
"Sorry kuya okay lang po ako, ahmm do I have scheduled at work already medyo nakakainip narin po kasi ng nandito sa bahay lang I felt like something is missing"
"Wala naman sinabi pero kung gusto muna mag report kana sa company, pasuk na ako"
"Okay po ingat"
Palabas na sana ng pintuan si kuya ng biglang humarap ulit sakin,
"Oh, check your things lalo na yong mga office materials mo sa kanang drawer ng cabinet nakalagay, alis na ako"
"Okay kuya thank you, ingat po"
"Uhm"
Umalis na ng tuloyan si kuya ilang minuto lang narinig kuna yong sasakyan nya na paalis na bumusina pa, tumayo na ako sa kama ko at kinuha yong mga gamit ko, ( maybe going back to work can kill this heavy feelings i have ) I checked it all, kompleto naman lahat at nong ibabalik ko na lahat ng gamit ko nagulat ako ng may biglang mahulog kaya agad kong ibinaba yong mga hawak ko at kinuha yong nalaglag ko, ( susi? Para saan ko iisa lang naman sasakyan namin? ) inayos muna yong mga gamit ko at bumalik ng kama tyaka naupo habang tinitingnan yong susi na hawak ko, hindi ito car key susi to ng motor.

( What is really happening, may itinatago ba sakin si kuya?,)

Kinuha ko yong phone ko sa side table ko at tinawagan si kuya, after a minute of ranging his phone he finally answered my call,

"Hello kuya"
"Uhm, bakit sorry may ginawa lang, say anything you want nakikinig ako,"
"I was just confused, I found a mother bike key on my drawer when you pot all my things, kanino po ito"
"Oh, finally nahanap din akala ko nawawala na yan, I've been looking for that key dyan mo lang ipapa taw ko yong motor mo papunta dyan so you can go out, it's yours nabili mo yan nong first salary mo sabi mo reward sa sarili so you don't need to commute, uuwi ako maaga we're going to visit your doctor nagaalala na ako sa condition mo ang dami mong nakakalimutan"
( Nakakalimutan nga ba or may itinatago sya, I hate this feeling, yong pakiramdam na hindi ako naniniwala sa mga sinasabi ng kuya ko, )
"Okay po, thank you kuya"
"See you later and get ready okay"
"Opo"
Pinatay kuna yong tawag at Ibinaba na yong phone ko sa side table ko kasama yong susing hawak ko.

COLD HEARTED MAN ( Book 2 )Where stories live. Discover now