COLD HEARTED MAN ( Book 2 )

PEOPLE JUDGEMENT

DANIELLE'S POV

Ang hirap maging bingi at manhid na tao, hindi ko macontrul ang sarili ko.

"Anak ng talaba, so totoo nga na bakla ka?"
"Hindi ako bakla nagtaon lang na hindi ako katulad nyong wala ng ginawang matino at tama, hindi talaga kayo titigil sa ginagawa nyo ano? San nyo pa gustong umabot yang ginagawa nyo?"
"Bakit magsusumbong ka sa boyfriend mo para kausapin ang papa at daddy nya na tanggalan ng trabaho ang magulong ko?"
"Noted, effective immediately"
Napalingon kaming lahat don sa nagsalita,
"Kanina pa kita hinahanap nandito ka lang pala, tumawag sila daddy sabay daw tayong mag lunch, at ikaw you've gone to far, ikaw mismo ang naglalagay sa alangin sa magulang mo, I already gave you a lot of my patience and I'm done, better be good baka sakali maawa sayo ang school admins para mag-stay ka dito kapag hindi na nakabayad ang parents mo, babe let's go"

It's been a week already since I kiss him in front of some students here mas malala na yong pangmamaliit ang panghuhusga sakin ng mga tao dito na pera lang ang habol ko o kaya ginagawa ko lang to para makapasuk ng company nila pagtapos ng pagaaral ko good opportunity pa sabi ng iba from mahirap to instant mayaman dahil kay Matthew. Minsan iniisip nasayang level naba ako ng edukasyon na ngayon nag-e exist parin kasi yong mga bully at walang magandang sasabihin na mga tao ee, we're all in the age of adult na na dapat mas mature na magisip at tingnan ang mga bagay bagay pero may mga tao parin talaga na slow ang pag develop ng utak tumatanda lang.

Tinalikuran na namin ni Matthew yong mga sira ulong walang kadala dala, pagdating namin sa sasakyan tapos Nakalabas narin ng university habang nagmamaniho naka tingin lang ako kay Matthew,
"Sabihin muna ano yon?"
He really know me so well,
"Gagawin mo talaga yon?"
"Maybe that's the best thing to do, kasi hanggang hindi mo ginagawa ang isang bagay na alam nilang hindi mo talaga kayang gawin they will trigger your patience hanggang hindi pa ubos pasensya mo hindi ka nila lulubayan, a lot of people having tiny brain plays like that, sakanila na mismo nanggaling yong alam nilang kaya kung gawin, Elle dapat nong una palang ginawa kuna kung hindi ka nakiusap noon hindi kana nila ginugulo ngayon, they can hurt me directly kaya ikaw yong ginaganyan nila at hindi ako papayag na magtuloy tuloy pa yon."
Who will believe that this mas was a adopted son of Archie Delgado, kuhang kuha ugali ee.

Ilang minuto lang nakarating narin kami sa isang restaurant pagdating namin sa loob may sumalubong lang na stuff tapos tinuro na kami kung saan nakaupo sila Tito na naghihintay samin nandon din si Lola Amanda tapos may isang matandang babae pa at lalake, pagkalapit namin nagmano lang si Matthew don sa dalawang ngayon ko lang nakilala tapos kay Lola Amanda humalik lang sa noo ni Tito Archie at yumakap kay Tito Matheo,
"Ano apo hindi mo ba ipaoakalala samin itong gwapong bata na kasama mo?"
Tumingin lang si Matthew sakin at ngumiti tyaka lumapit sa tabi ko at humawak sa braso ko,
"Papalo, mamala, si Danielle po boyfriend"
Masayang saad nya,
"Nubyo muna ba apo nong una kong nakilala itong si Danielle ee sabi nya kaibigan ka lang,?"
"Ilang bwan palang po mommyla,"
"Ee kung ganun paghandaan na natin to kaagad ano ba balak nyo?"
Saad nong lolo ni Matthew na natawa naman kaagad si Tito Matheo,
"Papa baka gusto nyo paupuin muna yang mga apo nyo bago pagusapan yang plano plano na yan"
"Ayy oo nga pala maupo na kayo, may pasuk paba kayo mamaya?"
"Ako po lo, hindi ko lang po alam si Danielle"
"Light subject narin naman po mamaya pwede naman na hindi na ako bumalik mukang mapapakwento po ako dito"
"Aba, gusto kitang bata ka pero hindi parin tama na wag kang pumasuk mamaya maraming araw na pwede kang makakwebtuhan"
"Oh sya kumain na, baka mamaya malate pa yan"
Nagsimula na kaming kumain at buong oras na yon subrang saya ng puso ko hindi lang dahil sa nagkaroon ako ng panibagong pamilya kundi tanggap nila ako para sa apo nila, I live that no one can imagine how treasure it is, hindi na talaga ako makakawala sa lalaking to marami na silang hahanting sakin pag nagkataon. Habang kumakain kwentohan lang tinanong nila pano kami nagkakilala nong ikinwento ko tawa sila ng tawa paanong nakatagal daw sa ugali ko si Danielle nong sinagot kong hindi ko rin alam lalo silang natawa, sa totoo lang si Matthew yong tipo ng taong napakahirap lapitan dahil itataboy ka nya ng paulit ulit na para lang pulubi sa daan na nanghihingi ng barya pero habang tumatagal at nakikilala muna pakunti kunte masasabi mong may pumipigil lang talaga sakanya at alam ko naman na hanggang ngayon hindi kupa nakukuha ng buo yong tiwala nya alam kung may takot parin sya at alam kung hindi pa ako tuluyang nakakapasuk sa buhay nya may mga hindi pa ako may mga dapat pa akong malaman at hindi ko makukuha yon ng agaran.