COLD HEARTED MAN ( Book 2 )

COMFORT PLACE ( one brick pulled out )

DANIELLE'S POV

Ilang araw na muna nong birthday ni Lola naman na ang lumipas at ilang araw ko naring hindi nakikita si Matthew hindi rin sya pumunta sa match namin nong nakaraan, hindi narin sya kumakain din sa canteen kapag inaabangan ko naman sa gate ng university wala rin pag hindi ko inabutan na kakapasuk lang wala narin kapag uwian.

"Dan, okay kalang?"

Umupo ako mula sa pagkakahiga ko sa kama at tumingin kay Michael nagrereview ng lesson namin may hindi daw sya maintindihan ee ako nga wala lahat ilang araw na,

"Hindi cheal sure ako"

Bumaba na galing sa taas si James at naupo sa study chair nya,

"Ilang araw na syang hindi nagpapakita pag tapos nong birthday ng Lola nya, ilang araw ko narin na inaabangan pero mailap talaga, ayaw ko naman na puntahan sa bahay nila baka lalong magalit"
"Magalit? Bakit magagalit ano bang sinabi mo?"

Umayos na ng ulo sa Michael at humarap na sakin napatingin naman ako kay James dahil sa tanong nya,

"Yon na nga ee hindi ko alam kung galit ba o hindi,"
"Yon naman pala bakit magagalit?"
"Lasing ako nong lingo ng gabi at sya nag akyat sakin papunta sa guestroom nila bahay pala ng Lola nya, tapos sinabi kong gusto ko sya,"
"Gusto mo? Sigurado kana ba dyan sa nararamdaman mo?"

Para akong nalula sa tanong ni Michael, kahit ako hindi ako sigurado pero yon ang lumabas sa bibig ko ng gabi na yon,

"Hindi ko alam, basta yon ang naramdaman ko kaya yon ang nasabi ko tapos nakatulog na ako, nong una sinasabi ko lang na bigyan nya ako ng pagkakataong makilala sya kahit hindi nya tuluyang papasukin sa buhay nya yong makilala lang okay na ako, kasi yon naman talaga ang dapat diba? Yong makilala ko sya pero nasabi kuna ee hindi kuna mababawi yon"

Nagkatinginan nalang yong dalawa dahil sa sagot ko,

"Iba talaga nagagawa ng alak, hindi ko alam pano ka papayuhan dyan Dan mahirap kalaban yan,"
"Hindi mo makakausap ang taong ayaw makipagusap at hindi mo makikita yong ayaw magpakita, kung ano sayo alamin mo yong room nila baka sakali don nakausap mo kung kakausapin ko huh, kahit siguro ako hindi magpapakita kung sakin mo sinabi yon nagmamadali ka ee"

Napabuntong hininga nalang ako at nahiga nalang ulit, hindi kuna alam kung anong pang dapat kung gawin. Ipinikit ko nalang ang mga mata ko hanggang sa makatulog.

MATT MATT'S POV

KINABUKASAN.

"Andon nanaman sya kailan ba sya mapapagod?"
"Who's your talking?"
"Kuya drew, anong ginagawa mo dito?"
"May kinuha lang na papers, ikaw bakit hindi kapa umuuwi at sino yong sinasabi mong hindi parin pagod?"
"That guy who's standing besides my car I've been avoiding him for days but his still not tired of waiting me there"
"Manliligaw mo?"
"No, but someone I know who's wants to know me more"
"Let him"
"I can't kuya alam mo yan"
"Matt, I know it's hard for you to trust anyone and let them in to your life, pero Matt ang buhay puno ng pagsubok kung saan tayo matututo at karamihan sa pagsubok na yon na magtuturo satin ay yong pinaka masasakit, Matt life without pain can't call it life lahat tayo masasaktan lahat tayo makakasakit ng hindi natin alam at yong tao na yon your hurting him without you knowing it, yong simpling pagiwas mo nasasaktan na sya what more kung lalo kang hindi na magpapakita tapos wala syang idea kung bakit mo ginagawa yan, allow him na kilalanin ka hindi mo kailangan na papasukin sya sa buhay mo kung ayaw mo hayaan mo lang sya sa gusto nya at sa mga gagawin nya, Matt ang tao napapagod yong iba nagpapahinga lang yong iba sumusuko nalang kahit alin dyan sa dalawa na yan yong gawin nya it will ended up him being hurt by you na ayaw mo, so it's better if you talk to him and clear things up"