COLD HEARTED MAN ( Book 2 )

ANXIETY ATTACK

MATT MATT'S POV

I was laying on my bed, nakakapagod tong araw na to hindi na ako absent ulit sa susunod ang hirap maghabol kahit na may ibinigay si Danielle na lesson kagabi.

Knock knock knock
( Sino naman to anong oras na )

knock knock knock ----- knock knock knock knock knock knock knock ------ knock knock knock

Tumayo ako at lumabas ng kwarto bubuksan na sana yong pinto ng biglang hindi tumigil yong pagkatok sa pintuan ko.

"Where's my phone?"
Nagmamadali akong pumasuk ng kwarto tyaka naglock ng pinto, I tried to calm myself dapat tatawag ako kay dad pero rinig dito sa kwarto yong katok ayaw kung magalala sila kaya pinilit kung kumalma at nag message.

[ Dad ]
[ Yes baby? ]
[ Where are you? ]
[ I'm still at the office but I'm about to go home why do you need anything I can drop by? ]
[ Wala naman po, si papa po asan? ]
[ His already at home baby, kakatawag lang tinatanong kung anong ulam iluluto nya, baby anong problema? ]
[ Wala po tinatanong ko lang kung nasan kayo yon lang, ]
[ Sigurado ka huh? Kapag may problema sabihin mo kaagad sakin ]
[ Opo dad I promise you that ]
[ Okay, I have to go message you when I'm home okay. ]
[ Opo ingat sa pagdadrive ]
[ I will baby ]

It's not dad and papa, tyaka hindi sila kumakatok pumapasuk lang yon kapag nasa kwarto lang ako sila kumakatok, maybe it's Danielle.

Knock knock knock ----- knock knock knock knock knock knock.

( Stop knocking natatakot na ako. )

[ Danielle ]
[ ..... ]
[ Bakit po? ]
[ Can you stop knocking tinatakot mo ako you have your own key ]
[ Anong sinasabi mo? Wala naman ako pinaalam sayo na pupunta ako diba? ]
[ Hindi ikaw yong kumakatok? ]
[ Hindi, at hindi rin kita pinaprank huh mag-isa ka lang dyan kaya hindi ko gagawin yon, ]
[ Hindi rin ikaw yong nagiwan ng pagkain sa doorknob ko kaninang umaga? ]
[ Hindi tyaka nakalimutan muna inaaya kita kanina sa cafeteria na kumain, or yong sinasabi mo kumain kana ee yang pagkain na sinasabi mo ngayon? ]

( What the fuck, )

[ Danielle please, came here someone keeps knocking on my door and it's not my parents and I think that person was the one who left the food I eaten this morning I thought it was from you ]
[ Okay pupunta na ]
[ Hurry up I'm scared, ]
[ Wag na wag kang magbubukas ng pinto hanggang hindi ako tumatawag okay ]
[ I will, pakibilisan please ]
[ Okay ]

DANIELLE'S POV

"Cheal pahiram ng motor mo"
"Huh, San ka pupunta gabi na oh"
"Sige na emergency"
"Ano muna yan? Para alam ko kung tatawag din ako ng emergency mapatay pa ako ng kuya mo"
"Si Matthew, nag message may katok daw ng katok sa pintuan nya hindi naman daw papa at daddy nya sige na please, matatagalan ako kapag nag commute ako"
"Ihahatid nalang kita"
"Sige, thank you"
"Kumuha na ako ng gamit ko parin narin yong mga kailangan ko sa project ko don nalang ako gagawa kahit wag ng matulog"
"Lipat bahay ka?"
"Hindi pero gusto ko ng sigurado na okay sya"
"Grabi magalala"
"Kung makita mo lang kung gano sya katakot kagabi James mag-aalala ka rin, someone like him having a truama na may kukuha sakanya alam kung hindi lang sya takot ngayon"
"You mean my history sya ng kidnapping?"
Hindi na ako sumagot, nong okay na yong mga gamit ko at nakapagpalit narin si Michael umalis narin kami maaga pa para sa curfew ng dorm kaya pwede pa kaming lumabas. Paglabas namin nag paalam lang kami at sabi ko ihahatid lang ako babalik din kaagad pumayag naman yong guard nakiusap narin ako na papausukin si Michael mama kung malate buti nalang mabait yong guard ngayon, sumakay narin kami kaagad at pinaandar na ni Michael yong motor nya, itinuro ko lang yong daan ilang minuto lang dumating narin kami sa building ng condo ni Matthew,