cheer leader, sunki✓

11

"sunoo!"

"efendim anne?"

"mutfağa gel bir şeyler hazırladım."

kütüphaneden gelirken bir şeyler yedim dersem beni öldürebilirdi biliyorum. dışarıdan bir şeyler yememe de karşıydı. 

zaten benim isteyebileceğim her şeye karşı olduğu için yine şaşırtmıyordu.

"geliyorum!"

yanıma bir kitap alıp aşağıya inmiştim.

"bugün naptın?"

"ders çalıştım işte sen yazdığında da çıktım. sen ne yaptın?"

"sadece işteydim. takım biraz rahatladı son projemiz iyi olunca. onlarla uğraşmam gerekti. neyse çok bunaltıcıydı boşver bunları. matematik ödevlerini bitirdin mi?"

"bitirdim bugün. keşke daha erken haber verseydin matematik anca bitti bugün diğerlerine çalışamadı."

"öğretmeninin maddi sıkıntısı varmış ben de ders saati arttırmak istiyordum. dün konuştuk sen uyuyordun söyleyemedim. hem şimdi çalışabilirsin."

"haklısın."

bir süre sessizlikten sonra annemin bana bir şey aklına gelmiş gibi ses çıkartması test kitabında olan odağımı bozmuştu.

"bugün iş yerinde takımdan birinin oğlu ile senin yaşıt olduğunu öğrendim. yeni bir çalışandı. oğlu idol olacakmış. lisede de fen lisesine gitmiş üniversitede dans bölümü kazanamadığı için okumayı bırakıcakmış."

"ne kadar üzücü. keşke kazansaymış umarım şirketler onu kabul eder."

"hiçbir şey olamayacak. babası bile umutsuz zaten herkes sen mi oğlum? beni gururlandırmaktan başka hiçbir şey yapmıyorsun. doktor olup beni gururlandırmaya devam ediceksin. seni çok seviyorum."

elimi tutup gülümsediğimde ben de tebessümle karşılık vermiştim.

ne gurur ne gurur.

dans ettiğimi bilmiyorsun, birinin benden hoşlandığını bilmiyorsun, benim onunla vakit geçirmek istediğimi bilmiyorsun, arkadaşlarımla dans çalışmalarına kaç tane yalan söyleyerek gittiğimi bilmiyorsun, sen hiçbir şey bilmiyorsun.

bunları bilsen benimle gurur duymayacağını yoldan geçen biri bile anlardı.

derin nefes almaya ihtiyaç duymuştum.

başlarda çok mutluydum istediğimi yapıyordum ama artık her şeyi annemden gizlerken boğulmaya başlamıştım.

önündeki kitaba bakmıştı. kore dili dersinde önden gidip ders kitabını bitirmiştim ve özetlerimi okuyordum.

"neyse sen çalışmaya devam et ben doydum. teşekkür ederim beni dinlediğin için sunoo sabah kore diline ağırlık ver demiştim sabah."

"evet anne hocayla özel çalışıp erken bitirdim zaten sadece test çözmesi kaldı."

"sen yemeye devam edecek misin?"

"hayır anne."

"tamam ben topluyorum o zaman burada rahatça çalış."

o çıktığında gözlerim dolmuştu.

bilmiyordu ki o söyledi diye değil maçlarda dans edebilmek için her şeyi önceden bitiyordum.

bilmiyordu ki deneme sonrası toplamda 2 yanlış yaptığımda bile tebrik edilmeyip niye yanlış yaptığımı sorgulamasından kaçmak için çalışıyordum.

özet çıkardığım kağıtlara bakarken birden telefonum titremişti.

arka arkaya gelen bildirim seslerinden korkup hemen telefonumun sesini kısmıştım. annem ders çalışırken sesli olmasına bile izin vermezdi. bugün annem yazar diye sesini açmış ve unutmuştum.

riki
hala yazmadın
rahatsız etmek istememiştim ama
merak ettim
napıyorsun

sunoo
özür dilerim aklımdan çıkmış annem benden sonra gelince
ders çalışıyorum şimdi

riki
iyisin dimi

sunoo
evettt iyiyim
bugün için tekrar teşekkür ederim
aklım biraz da olsa sorumluluklarımdan uzaklaştı
sen olmasaydın olmazdı

riki
asıl geldiğin için ben teşekkür ederim
seni şimdiden özledim
çok sıkıldım şu an

sunoo
sen napıyorsun ki şu an

riki
arkadaşlarla basketbol oynamaya geldim
beni bekliyorlar ama sana yazmadan duramadım

sunoo
tamam sen arkadaşlarının yanına git
ders çalışmaya dönücem
görüşürüz

riki
bu kadar odun olamazsın ya|
hayır olursun|
görüşürüz bebeğim

☀️
odun sunoo severiz