cheer leader, sunki✓

12

bu fiki dusundugum sira ilerisi icin bisiler planlamistim heppppsini unuttum
ben fik yazamiyorum yardim edin 😔😔😔😔

☀️

öğle arasındaki teneffüste annemin okuldaki yemekleri yememem için yaptığı sağlıklı şeyleri yiyordum.

matematik ders sayımı arttırdığı gibi kore dili dersimi arttırmayı planlıyordu ama sonrasında yalnız başıma daha çok çalışmam gerektiğini özel derslerin zaman kaybı olduğunu söylemişti.

tabii ki hiçbir şey yapmadan duramamış okuldaki kore dili hocamla konuşmuş ve akşamki etütlerde özel ders yapmamızı rica etmişti. şimdi ise onunla akşam çözeceğim fotokopilerle uğraşıyordum.

"off bitmeyecek gibi gelmeye başladı."

"ne bitmeyecek gibi gelmeye başladı?"

riki koridor camından kafasını uzatmış bana baktığında ben de gülümseyerek onun gelmesini beklemiştim. önümdeki sandalyeye ters oturup benden cevap bekler bir şekilde bakmıştı.

"daha ilk dönemdeyiz. kasım'a kadar çalışmak çok zor gelmeye başladı gözüme."

"sunoo istemiyor olabilirsin, annen zorluyor olabilir ama şunu da unutma 2 yıl boyunca isteyerek olsun olmasın emek veren sensin."

"emek benim olsa da gideceğim yeri annem seçecek ama... bunu istemiyorum."

"sen ne istiyorsun peki?"

"ben gizlemeden dans etmek istiyorum sadece kendimi o zaman özel hissediyorum."

"sunoo sen her zaman özelsin. gelip maçlarda dans ederken de burada çalışırken de. kendi istediğini yapmak hakkın ama anneni biraz tanıdıysam her şeyini sana bağlamış. onu gururlandırıp aynı zamanda dans da edebilirsin. tıpkı şu an yaptığın gibi."

"dans ederken aynı zamanda annemi gururlandırmak aynı cümlenin içinde kesinlikle geçemez. hayallere dalmayalım."

umutsuz bir şekilde yanaklarını şişirip çenesini sıramdaki kitaba yaslamıştı. aşağıdan bana bakarken onun bu haline kahkaha atmıştım.

"sonunda kahkahanı duydum. bir şey mi oldu sen normalde bu kadar moralin bozuk gezmezdin. sadece bu konu mu yoksa başka bir şey mi var?"

"ikisi de denebilir. annemin iş arkadaşının oğlu idol olacakmış. sen iyi ki öyle değilsin beni gururlandırıyorsun diyor. her şeyini bana göre yaşadığını biliyorum. ne bileyim tüm parasını ileride evim olsun diye biriktiriyor ya da saatlerce çalışıp bana özel ders ayarlamaya çalışıyor. ben ondan gizli bir şekilde okula tekrardan ponpon dansını getirdim. bana bunları yapmasını hak edecek bir çocuk değilmişim gibi geliyor."

"bunları aslında onun çocuğu olduğun için yapması gerektiğini biliyorsun değil mi? tamam herkes annen kadar kontrolcü değil ama her ebeveyn üstüne düşen görevi yapmalı. bunu seni desteklemediğim için söylediğimi düşünme. anneni de aklamıyorum. sadece bunun üzerinde çok düşünüyorsun kendini yıpratıyorsun. annen bir gün öğrense de sen sadece dans ediyorsun ders çalışmayı bırakmıyorsun ki. bak biz buluştuğumuzda dahi eğlenmeden önce derslerini bitirip eğlendin. bunu bu kadar düşünme dediğim gibi."

"öğrenirse yüzüne bakamayacağımdan çok korkuyorum."

"bakabilirsin çünkü dediğim gibi sen onun isteklerini de yapıyorsun. denemelerdeki netlerin de düşmüyor. inan bana elinden gelen her şeyi yapıyorsun senin de dinlenmen gerekiyor. dansı da bunun gibi düşünebilirsin."

sözlerine karşılık gözlerim dolduğunda gülümsemesine karşılık vermek için gülümsediğimde gözümden yaşın akmasını engelleyememiştim. o benim yanağımdaki yaşı sildiğinde sırıtıp "yoksa idol mü olmak istiyorsun da bu kadar üzülüyorsun?" diye sorduğunda kahkaha atmıştım.