Beauty Beyond Compare

Chapter Twelve:

Pakiramdam ko puyat na puyat ako na kahit pagbangon ay sobrang hirap. Napilitan na lang akong bumangon nang hindi tinantanan ni Seamone ang pisngi ko sa kakadila niya.

After showering, I just toasted some bread and made coffee, even though I don't really like it. I took it to my room and started getting ready in front of my vanity mirror.

I took a deep breath before starting to fix my hair. "First day of school, Bell."

Before I left Pampanga, Ate Sylv really taught me how to put on a wig that wouldn't easily come off, how to do makeup, how to dress, and what to do.

Ang sabi niya, hindi na puwedeng laging naka-white.

But I love white, favorite ko iyon. Pero sinunod ko pa rin siya. May iba-ibang kulay na sa damit ko at mga gamit ko. At isa pa, may cellphone na rin ako.

Seamore Eustace Casanova
Good Morning 🌞

Napangiti ako. Kanina pang alas tres niya sinend iyon kaya alam kong naka-byahe na siya ngayon. Malayo-layo ang ba-byahihin niya dahil galing pa siyang Pampanga.

Matapos kong mag-ayos ay nag-book lang ako ng Grab bago bumaba ng condo ko. Binati pa ako ng mabait na security guard na palangiti talaga at masigla kahit umagang-umaga. Nakakainggit ang energy ni Kuya.

I felt conflicted. I was happy because I was going to study at the school I wanted, and I was with my friends. But Seamore and Zhairo are in different strands. Zhairo ended up in TVL, Seamore is in STEM because he wants to be an architect. Seamus is in HUMSS too, and he's my classmate, so I'm happy but also sad.

Nang makababa ay natigilan ako sa laki ng Sierra University. Ang gate pa lang ay talagang malaki na. Agad akong kumilos nang pinagtitinginan ako ng ibang estudyante. Namangha lang naman ako.

High-tech din sila dahil tinatap lang namin ang ID namin ay makakapasok na kami. I already had an ID because they delivered it to me along with my uniform and other things I'll need for school. It's all according to the tuition fee. Ang mahal kaya ng tuiton ng Sierra University.

Wala pa ako sa gitna ay nararamdaman ko na ang tingin sa akin ng mga kapwa ko estudyante. Ano bang problema nila? They couldn't even hide their curiosity or the whispers to their friends.

Nagulat na lang ako nang may umakbay sa akin. "Hindi ka nag-reply sa'kin pero sineen mo naman ako. Tinuruan ka naman ni Ate kung paano mag-reply diba?" nakangusong sabi ni Seamore.

I couldn't speak right away because I was stunned. He smelled so good, I remember he took a bus, a jeep, and a tricycle, but he still smelled good. His hair was neatly cut, and his uniform was also neat.

"Bell?" Kumaway siya sa mukha ko kaya umayos na ako at sinagot siya na nag-aasikaso lang ako kanina. "Nag-almusal ka ng kape? Hindi ka mahilig don ah?"

"Para may energy." sagot ko. Naramdaman ko na lang sa kabilang gilid ko si Moose na sumasabay sa lakad namin. Hindi katulad ni Moore na mukhang handa sa araw na ito, siya naman ay mukhang gusto nang umuwi. Ang mahaba niyang buhok ay naka halfbun kaya kita kong naka earphone siya kaya hindi ko na kinausap.

"Badtrip iyan," nakangising sabi ni Moore. Nagtaka naman ako. "Umuwi kasi yung tatay namin."

Nagulat ako. Hindi ko kailanman na-meet ang tatay nila. Hindi ko tuloy malaman kung bakit badtrip si Moose. Hindi ba dapat masaya siya?

Pinigilan ko talaga ang sarili kong malungkot nang magpaalam na si Moore na papasok na sa room niya. Magkikita pa rin naman kami sa breaktime eh saka nangako na ako sa sarili kong kakayanin ko na nang mag-isa. Simula ngayon kailangan ko nang protektahan ang sarili ko kung mayroon mang hindi magandang mangyari. Hindi palaging nasa tabi ko ang mga kaibigan ko.