Derdime Deva ( Texting)

duyuru

Merhaba arkadaşlar, nasılsınız? Yaklaşık on bir gün kadar sizinle değildim. Bölüm yazamadım, kusura bakmayın.

Uzun bir bölüm yazarak telafi etmeye çalışacağım. O yüzden sizi sevindireyim dedim.

İyi okumalar. Umarım mutlu olursunuz. Bol bol yorum bekliyorum sizden,

Birde duyurulardan haberdar olmak için beni takip etmenizi istiyorum.

**************************
Melih, pür dikkat Naza bakıyordu. Kolunu genç kadının boynundan dolamıştı, öylece kalakalmışlardı. Naz, Melihin kolunu çekmeye çalıştı, boyu yetişmediği için istediğini yapamadı.

Dışarıya doğru bir nefes verdi, stresten dudaklarını kemirmeye başladı. Gözleri, Melihin boynunda takılı kalmıştı.

Naneli kokusunu derinden hissetti, iliklerine kadar işledi. İki dakikada soluklanmak isteyeceği yerlerden biri haline gelmişti.

Nefesleri dudaklarına çarpıyordu, solukları birbirine karışıyordu. Biraz daha böyle kalmaya devam ederlerse ikisi de yangın olup kül olacaklardı.

İçeriden bebek ağlama sesi duyulmaya başladı. Melih, gözlerini Nazdan çekti, kulağını içeriye verdi. Bebeğin ağladığını duyunca kolunu Nazın boynundan çekti.

Bir iki adım geri attı, şimdi aralarına biraz mesafe girmişti. Naz bakışlarını Melih'ten çekti.

Az önce kurulan yakınlık,  ikisinin yakında kuracağı bağa işaretti. Kendini tuhaf hissetti. Yanı başındaki sıcaklık bir anda kaybolmuştu.

Melih dudaklarını araladı, konuşamadı. Sadece  bir iki kelam edebildi.

" Sen burada bekle. Ben bir içeri gidip geleyim. Çocuk ağlıyor."

Melih, genç kadını koridorda yolnız bırakarak kızının odasına doğru adımlamaya başladı.

Kapıyı açıp içeri girdiğinde kızının uyandığını ve beşikte ayağa kalkmaya çalıştığını gördü. Dudakları iki yana doğru kıvrıldı, tebessüm etti.

Krem renklerdeki beşiğe yaklaştı, kızına ellerini uzattı. Kızının da kendisine karşı ellerini uzattığını gören Melih, beşikten aldı.

Lara etrafına gülücükler saçmaya başladı. Melih kızının neşeli haline güldü.

Etrafında bir tur döndü, kızını havaya kaldırdı. Atar gibi oldu, korktuğunu görünce indirdi.

Koridorda yalnız kalan Naz, başını duvara yasladı. Melihle az önce kurduğu yakınlık, tenini hala karıncılandırıyor, ürpertiyordu.

Bir anlığına gözlerini kapattı, boynunu ovuşturdu. Melihin naneli kokusu, burnunun direklerini sızlattı.

Diğer eliyle de bir metre öteden sesi duyulan kalbini tuttu. Olması gerekenden daha fazla atıyormuş gibi hissetti.

Birden içeriden duyulan seslerle kapattığı gözlerini araladı. Kahkaha sesleri tüm koridorda yankılandı. Melihin kahkahasıyla baştan aşağı mest oldu.

Ardından Laranın cıvıltısı yayıldi. Naz, içini kaplayan sıcaklıkla dışarıya derin bir nefes verdi.

O an Melihin sadece bir baba değil, yaralı bir adam olduğunu fark etti. Sadece bir an nedensizce yaralarını sarmak istedi.

Melih kızının yatağına oturmuştu. Lara yatağa yatırmış, koltuk altını gıdıklıyordu.  Küçük kızının kahkahaları odada yankılandı.

Kızının saçlarını okşadı. Bir müddet bakışları kızının yüzünde dolaştı. Eski eşinden izler gördü; kaşlarının şekli, kirpiklerinin kıvrımı, hatta dudaklarının dolgunluğu ...