-Pov luna- 09:34 AM
Ik wordt wakker met barstende koppijn, afvragend waar ik ben. Ik kijk om me heen en zie een jongen naast mijn moeder staan. "W' Waar ben ik?" Vraag ik met moeite. "In het ziekenhuis lieverd." Antwoord mijn moeder. Ik kijk naar de jongen en vraag: "wie ben je? En wat doe je hier?" Hij kijkt naar mijn moeder en zegt: Ik ben cameron dallas. En ik ben hier om sorry te zeggen' omdat ik je aanreed eergisteren. "Oh, daarom lig ik hier." Mijn moeder en cameron knikken. "Ik lette even niet op en reed de hoek om, waar ik jou raakte.." Zegt hij tegen me. "Luna verhoek?" Zegt een dokter die aan komt lopen. "Mooi je bent wakker, we willen even wat testjes doen in verband met je rechterbeen. We vermoeden dat er een verlamming in zit." Ik knik en ga rechtop zitten. "Voel je dit?" Vraagt ze en ze tikt zachtjes op mijn bovenbeen. "Ja." Antwoord ik. "En dit?" Zegt ze en ze tikt op mij knie. "Ja, dat ook." Antwoord ik weer. "En dit?" Vraagt ze en ze trekt zachtjes aan mijn voet." Ik kijk naar de dokter en schud mijn hoofd. "Nee.."
