Dagboek

lang geleden ; p

Tja.. tis al weer eventjes geleden dat ik wat in mijn dagboek heb gezet. Ik had geen tijd/zin erin. Ook in mijn andere verhalen Ana&Me en VRAGEN niet.

Laat ik even in het kort omschrijven wat er allemaal gebeurd is de afgelopen periode.

- nog steeds moeite met eten
- gesprek gehad met mn hulp
- rotgevoel
(Lekker kort ; p)

Maar nu even naar het recente nieuws wat veel belangrijker is. Gisteren ben ik teruggegaan naar de plek waar ik voor het eerst zelfmoordgedachten/eerste ontmoeting met het stemmetje heb gehad. Dat luchtte echt op. Ik herinnerde alles weer terug. Ik stond bovenaan de trap te kijken. Deze vraag kwam in mij op: Wat als ik echt gesprongen was? Daarop kon ik niks anders dan huilen. Tranen brandden in mijn ogen. Toch wilde ik voor deze keer niet huilen. Het was namelijk op school en ik heb geen zin dat mensen dan aan mij zien dat ik huil.

Nu (9'9'15) zit ik echt met mezelf in de knoop. Totale chaos van vragen, stemmetje in mijn hoofd en negatief/positief denken

Nou de belangrijkste vraag waar ik nu echt mee zit : waarom ik mezelf niet kan accepteren zoals ik ben? Ik vind het zo moeilijk om die vraag te beantwoorden. Ik heb er eigenlijk ook geen antwoord voor. Ik zou het wel graag willen. Nu ik dit typ bedenk ik me opeens andere vragen: Wanneer is alles precies fout gegaan? Hoe kon ik van het totale zorgeloze kind zo'n onzeker meisje worden? Waar is de vrolijkheid bij mij gebleven die je bij andere mensen wel ziet?

In ieder geval genoeg om over na te denken en te piekeren de komende tijd.

Ik hoop iets meer te gaan schrijven op wattpad, maar beloven die ik het niet. Wanneer ik een nieuw deel publiceer (ook bij mijn amdere verhalen) zie je vanzelf wel ;)

Stay positive ♥