Edward p.o.v.
NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE
Dat is alles wat me hersenen kunnen verwerken. het kan niet. Ze kan niet dood zijn. Wat is er gebeurd...Ze was zo sterk. Waarom is ze nu weg? Ik trek aan haar lichaam. Het gif moest nu zijn werk doen. Waarom hoorde ik haar hart dan niet kloppen.
'Edward.' hoor ik iemand verweg zeggen. Dan voel ik Carlisles handen op mijn schouders. Dat is alles wat ik nodig heb. Ik kan niet meer op me benen staan. En ik val. Naar beneden. Ik merk nog licht dat Carlisle me overeind houd en me naar beneden tilt. Ik kon gewoon niet meer op me benen staan. En waarom zou ik? Waarom zou ik op me benen gaan staan terwijl er geen rede is om op te staan.
'Edward.' zegt Esmé. Dan knuffelt ze me. Uiteindelijk zit ik op de bank. Ik zie het licht worden en dan weer donker. Een gehuil laat me uit mijn zelf medeleiden/boosheid komen. Ik kijk op en zie een meisje in een wieg. Ze lijkt op Renesmee maar is groter. Renesmee.
Die gedachte zorgt ervoor dat ik naar haar toe loop. Ze steekt haar armen naar me uit en ik pak haar aan. Dan legt ze haar handje tegen mijn wang.
Waar is mama?
JE LEEST
Sunset
FanficWat als Bella het niet overleefde tijdens de geboorte? Dit is wat ik denk dat zou gebeuren in korte lijnen. Renesmee groeit wat ouder en dan komen de Volturi. Ze gaan vechten. ---- En dan? Overleven ze het of krijgen ze hulp van en vreemdeling of...
